réencartonner

VER — épicène

/ʁeɑ̃kaʁtone/

Syllabes : ʁe.ɑ̃.kaʁ.to.ne Orthocode : ré.en.car.to.nner

Définitions

  1. 1. Encartonner à nouveau.
    Et une fois tout ça terminé, de nouveaux cartons à déballer, et de nouveaux livres à ranger, à classer, pour peut-être tout réencartonner d'ici quelques mois.

Étymologie

De encartonner, avec le préfixe ré-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
réencartonna /ʁeɑ̃kaʁtona/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.to.na ré.en.car.to.nna
réencartonnai /ʁeɑ̃kaʁtonɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.to.nɛ ré.en.car.to.nnai
réencartonnaient /ʁeɑ̃kaʁtonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.to.nɛ ré.en.car.to.nnaie°n°t°
réencartonnais /ʁeɑ̃kaʁtonɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.to.nɛ ré.en.car.to.nnais°
réencartonnais /ʁeɑ̃kaʁtonɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.to.nɛ ré.en.car.to.nnais°
réencartonnait /ʁeɑ̃kaʁtonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.to.nɛ ré.en.car.to.nnait°
réencartonnant /ʁeɑ̃kaʁtonɑ̃/ participe, present ʁe.ɑ̃.kaʁ.to.nɑ̃ ré.en.car.to.nnant°
réencartonnas /ʁeɑ̃kaʁtona/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.to.na ré.en.car.to.nnas°
réencartonnasse /ʁeɑ̃kaʁtonas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.to.nas ré.en.car.to.nnasse°
réencartonnassent /ʁeɑ̃kaʁtonas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.to.nas ré.en.car.to.nnasse°n°t°
réencartonnasses /ʁeɑ̃kaʁtonas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.to.nas ré.en.car.to.nnasse°s°
réencartonnassiez /ʁeɑ̃kaʁtonasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.to.na.sje ré.en.car.to.nna.ssiez
réencartonnassions /ʁeɑ̃kaʁtonasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.to.na.sjɔ̃ ré.en.car.to.nna.ssions°
réencartonne /ʁeɑ̃kaʁtɔn/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.tɔn ré.en.car.tonne°
réencartonne /ʁeɑ̃kaʁtɔn/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.tɔn ré.en.car.tonne°
réencartonne /ʁeɑ̃kaʁtɔn/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.tɔn ré.en.car.tonne°
réencartonne /ʁeɑ̃kaʁtɔn/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.tɔn ré.en.car.tonne°
réencartonne /ʁeɑ̃kaʁtɔn/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.tɔn ré.en.car.tonne°
réencartonnent /ʁeɑ̃kaʁtɔn/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.tɔn ré.en.car.tonne°n°t°
réencartonnent /ʁeɑ̃kaʁtɔn/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.tɔn ré.en.car.tonne°n°t°
réencartonner /ʁeɑ̃kaʁtone/ infinitif ʁe.ɑ̃.kaʁ.to.ne ré.en.car.to.nner
réencartonnera /ʁeɑ̃kaʁtɔnəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.tɔ.nə.ʁa ré.en.car.to.nne.ra
réencartonnerai /ʁeɑ̃kaʁtɔnəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.tɔ.nə.ʁɛ ré.en.car.to.nne.rai
réencartonneraient /ʁeɑ̃kaʁtɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.tɔ.nə.ʁɛ ré.en.car.to.nne.raie°n°t°
réencartonnerais /ʁeɑ̃kaʁtɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.tɔ.nə.ʁɛ ré.en.car.to.nne.rais°
réencartonnerais /ʁeɑ̃kaʁtɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.tɔ.nə.ʁɛ ré.en.car.to.nne.rais°
réencartonnerait /ʁeɑ̃kaʁtɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.tɔ.nə.ʁɛ ré.en.car.to.nne.rait°
réencartonneras /ʁeɑ̃kaʁtɔnəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.tɔ.nə.ʁa ré.en.car.to.nne.ras°
réencartonnerez /ʁeɑ̃kaʁtɔnəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.tɔ.nə.ʁe ré.en.car.to.nne.rez
réencartonneriez /ʁeɑ̃kaʁtɔnəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.tɔ.nə.ʁje ré.en.car.to.nne.riez
réencartonnerions /ʁeɑ̃kaʁtɔnəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.tɔ.nə.ʁjɔ̃ ré.en.car.to.nne.rions°
réencartonnerons /ʁeɑ̃kaʁtɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.tɔ.nə.ʁɔ̃ ré.en.car.to.nne.rons°
réencartonneront /ʁeɑ̃kaʁtɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.tɔ.nə.ʁɔ̃ ré.en.car.to.nne.ront°
réencartonnes /ʁeɑ̃kaʁtɔn/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.tɔn ré.en.car.tonne°s°
réencartonnes /ʁeɑ̃kaʁtɔn/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.tɔn ré.en.car.tonne°s°
réencartonnez /ʁeɑ̃kaʁtone/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.to.ne ré.en.car.to.nnez
réencartonnez /ʁeɑ̃kaʁtone/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.to.ne ré.en.car.to.nnez
réencartonniez /ʁeɑ̃kaʁtɔnje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.tɔ.nje ré.en.car.to.nniez
réencartonniez /ʁeɑ̃kaʁtɔnje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.tɔ.nje ré.en.car.to.nniez
réencartonnions /ʁeɑ̃kaʁtɔnjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.tɔ.njɔ̃ ré.en.car.to.nnions°
réencartonnions /ʁeɑ̃kaʁtɔnjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.tɔ.njɔ̃ ré.en.car.to.nnions°
réencartonnons /ʁeɑ̃kaʁtonɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.to.nɔ̃ ré.en.car.to.nnons°
réencartonnons /ʁeɑ̃kaʁtonɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.to.nɔ̃ ré.en.car.to.nnons°
réencartonnâmes /ʁeɑ̃kaʁtonam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.to.nam ré.en.car.to.nnâme°s°
réencartonnât /ʁeɑ̃kaʁtona/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.to.na ré.en.car.to.nnât°
réencartonnâtes /ʁeɑ̃kaʁtonat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.to.nat ré.en.car.to.nnâte°s°
réencartonnèrent /ʁeɑ̃kaʁtonɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.to.nɛʁ ré.en.car.to.nnère°n°t°
réencartonné /ʁeɑ̃kaʁtone/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁe.ɑ̃.kaʁ.to.ne ré.en.car.to.nné
réencartonnée /ʁeɑ̃kaʁtone/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁe.ɑ̃.kaʁ.to.ne ré.en.car.to.nnée°
réencartonnées /ʁeɑ̃kaʁtone/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁe.ɑ̃.kaʁ.to.ne ré.en.car.to.nnée°s°
réencartonnés /ʁeɑ̃kaʁtone/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁe.ɑ̃.kaʁ.to.ne ré.en.car.to.nnés°