(se) réencarcaner

VER:pron — épicène

/ʁeɑ̃kaʁkane/

Syllabes : ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.ne Orthocode : ré.en.car.ca.ner

Définitions

  1. 1. Encarcaner à nouveau.
    J'ai hâte de retrouver mes étudiants, famille élargie pour moi, mais je n'ai pas hâte de me réencarcaner.

Étymologie

De encarcaner, avec le préfixe ré-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
(se) réencarcana /ʁeɑ̃kaʁkana/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.na ré.en.car.ca.na
(me) réencarcanai /ʁeɑ̃kaʁkanɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.nɛ ré.en.car.ca.nai
(se) réencarcanaient /ʁeɑ̃kaʁkanɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.nɛ ré.en.car.ca.naie°n°t°
(me) réencarcanais /ʁeɑ̃kaʁkanɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.nɛ ré.en.car.ca.nais°
(te) réencarcanais /ʁeɑ̃kaʁkanɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.nɛ ré.en.car.ca.nais°
(se) réencarcanait /ʁeɑ̃kaʁkanɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.nɛ ré.en.car.ca.nait°
(se) réencarcanant /ʁeɑ̃kaʁkanɑ̃/ participe, present ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.nɑ̃ ré.en.car.ca.nant°
(te) réencarcanas /ʁeɑ̃kaʁkana/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.na ré.en.car.ca.nas°
(me) réencarcanasse /ʁeɑ̃kaʁkanas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.nas ré.en.car.ca.nasse°
(se) réencarcanassent /ʁeɑ̃kaʁkanas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.nas ré.en.car.ca.nasse°n°t°
(te) réencarcanasses /ʁeɑ̃kaʁkanas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.nas ré.en.car.ca.nasse°s°
(vous) réencarcanassiez /ʁeɑ̃kaʁkanasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.na.sje ré.en.car.ca.na.ssiez
(nous) réencarcanassions /ʁeɑ̃kaʁkanasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.na.sjɔ̃ ré.en.car.ca.na.ssions°
(me) réencarcane /ʁeɑ̃kaʁkan/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.kan ré.en.car.cane°
(se) réencarcane /ʁeɑ̃kaʁkan/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.kan ré.en.car.cane°
(te) réencarcane /ʁeɑ̃kaʁkan/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.kan ré.en.car.cane°
(me) réencarcane /ʁeɑ̃kaʁkan/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.kan ré.en.car.cane°
(se) réencarcane /ʁeɑ̃kaʁkan/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.kan ré.en.car.cane°
(se) réencarcanent /ʁeɑ̃kaʁkan/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.kan ré.en.car.cane°n°t°
(se) réencarcanent /ʁeɑ̃kaʁkan/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.kan ré.en.car.cane°n°t°
(se) réencarcaner /ʁeɑ̃kaʁkane/ infinitif ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.ne ré.en.car.ca.ner
(se) réencarcanera /ʁeɑ̃kaʁkanəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.nə.ʁa ré.en.car.ca.ne.ra
(me) réencarcanerai /ʁeɑ̃kaʁkanəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.nə.ʁɛ ré.en.car.ca.ne.rai
(se) réencarcaneraient /ʁeɑ̃kaʁkanəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.nə.ʁɛ ré.en.car.ca.ne.raie°n°t°
(me) réencarcanerais /ʁeɑ̃kaʁkanəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.nə.ʁɛ ré.en.car.ca.ne.rais°
(te) réencarcanerais /ʁeɑ̃kaʁkanəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.nə.ʁɛ ré.en.car.ca.ne.rais°
(se) réencarcanerait /ʁeɑ̃kaʁkanəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.nə.ʁɛ ré.en.car.ca.ne.rait°
(te) réencarcaneras /ʁeɑ̃kaʁkanəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.nə.ʁa ré.en.car.ca.ne.ras°
(vous) réencarcanerez /ʁeɑ̃kaʁkanəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.nə.ʁe ré.en.car.ca.ne.rez
(vous) réencarcaneriez /ʁeɑ̃kaʁkanəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.nə.ʁje ré.en.car.ca.ne.riez
(nous) réencarcanerions /ʁeɑ̃kaʁkanəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.nə.ʁjɔ̃ ré.en.car.ca.ne.rions°
(nous) réencarcanerons /ʁeɑ̃kaʁkanəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.nə.ʁɔ̃ ré.en.car.ca.ne.rons°
(se) réencarcaneront /ʁeɑ̃kaʁkanəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.nə.ʁɔ̃ ré.en.car.ca.ne.ront°
(te) réencarcanes /ʁeɑ̃kaʁkan/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.kan ré.en.car.cane°s°
(te) réencarcanes /ʁeɑ̃kaʁkan/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.kan ré.en.car.cane°s°
(vous) réencarcanez /ʁeɑ̃kaʁkane/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.ne ré.en.car.ca.nez
(vous) réencarcanez /ʁeɑ̃kaʁkane/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.ne ré.en.car.ca.nez
(vous) réencarcaniez /ʁeɑ̃kaʁkanje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.nje ré.en.car.ca.niez
(vous) réencarcaniez /ʁeɑ̃kaʁkanje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.nje ré.en.car.ca.niez
(nous) réencarcanions /ʁeɑ̃kaʁkanjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.njɔ̃ ré.en.car.ca.nions°
(nous) réencarcanions /ʁeɑ̃kaʁkanjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.njɔ̃ ré.en.car.ca.nions°
(nous) réencarcanons /ʁeɑ̃kaʁkanɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.nɔ̃ ré.en.car.ca.nons°
(nous) réencarcanons /ʁeɑ̃kaʁkanɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.nɔ̃ ré.en.car.ca.nons°
(nous) réencarcanâmes /ʁeɑ̃kaʁkanam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.nam ré.en.car.ca.nâme°s°
(se) réencarcanât /ʁeɑ̃kaʁkana/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.na ré.en.car.ca.nât°
(vous) réencarcanâtes /ʁeɑ̃kaʁkanat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.nat ré.en.car.ca.nâte°s°
(se) réencarcanèrent /ʁeɑ̃kaʁkanɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.nɛʁ ré.en.car.ca.nère°n°t°
(se) réencarcané /ʁeɑ̃kaʁkane/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.ne ré.en.car.ca.né
(se) réencarcanée /ʁeɑ̃kaʁkane/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.ne ré.en.car.ca.née°
(se) réencarcanées /ʁeɑ̃kaʁkane/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.ne ré.en.car.ca.née°s°
(se) réencarcanés /ʁeɑ̃kaʁkane/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁe.ɑ̃.kaʁ.ka.ne ré.en.car.ca.nés°