récacapéter

VER — masculin

/ʁekakapete/

Syllabes : ʁe.ka.ka.pe.te Orthocode : ré.ca.ca.pé.ter

Définitions

  1. 1. Répéter.
    Je récacapète depuis le bédut ^([sic]) !
    J’ai rien compris, tu peux le récacapéter plus lentement ?

Étymologie

De répéter, avec ajout d'une syllabe doublée sans signification pour créer un effet humoristique, sous l’influence de récapituler.

Synonymes

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
récacapète /ʁekakapɛt/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁe.ka.ka.pɛt ré.ca.ca.pète°
récacapète /ʁekakapɛt/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁe.ka.ka.pɛt ré.ca.ca.pète°
récacapète /ʁekakapɛt/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁe.ka.ka.pɛt ré.ca.ca.pète°
récacapète /ʁekakapɛt/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁe.ka.ka.pɛt ré.ca.ca.pète°
récacapète /ʁekakapɛt/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁe.ka.ka.pɛt ré.ca.ca.pète°
récacapètent /ʁekakapɛt/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁe.ka.ka.pɛt ré.ca.ca.pète°n°t°
récacapètent /ʁekakapɛt/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁe.ka.ka.pɛt ré.ca.ca.pète°n°t°
récacapètera /ʁekakapɛtəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁe.ka.ka.pɛ.tə.ʁa ré.ca.ca.pè.te.ra
récacapèterai /ʁekakapɛtʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁe.ka.ka.pɛ.tʁɛ ré.ca.ca.pè.te°rai
récacapèteraient /ʁekakapɛtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁe.ka.ka.pɛ.tə.ʁɛ ré.ca.ca.pè.te.raie°n°t°
récacapèterais /ʁekakapɛtəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁe.ka.ka.pɛ.tə.ʁɛ ré.ca.ca.pè.te.rais°
récacapèterais /ʁekakapɛtəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁe.ka.ka.pɛ.tə.ʁɛ ré.ca.ca.pè.te.rais°
récacapèterait /ʁekakapɛtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁe.ka.ka.pɛ.tə.ʁɛ ré.ca.ca.pè.te.rait°
récacapèteras /ʁekakapɛtəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁe.ka.ka.pɛ.tə.ʁa ré.ca.ca.pè.te.ras°
récacapèterez /ʁekakapɛtəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁe.ka.ka.pɛ.tə.ʁe ré.ca.ca.pè.te.rez
récacapèteriez /ʁekakapɛtəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁe.ka.ka.pɛ.tə.ʁje ré.ca.ca.pè.te.riez
récacapèterions /ʁekakapɛtəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁe.ka.ka.pɛ.tə.ʁjɔ̃ ré.ca.ca.pè.te.rions°
récacapèterons /ʁekakapɛtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁe.ka.ka.pɛ.tə.ʁɔ̃ ré.ca.ca.pè.te.rons°
récacapèteront /ʁekakapɛtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁe.ka.ka.pɛ.tə.ʁɔ̃ ré.ca.ca.pè.te.ront°
récacapètes /ʁekakapɛt/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁe.ka.ka.pɛt ré.ca.ca.pète°s°
récacapètes /ʁekakapɛt/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁe.ka.ka.pɛt ré.ca.ca.pète°s°
récacapéta /ʁekakapeta/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁe.ka.ka.pe.ta ré.ca.ca.pé.ta
récacapétai /ʁekakapetɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁe.ka.ka.pe.tɛ ré.ca.ca.pé.tai
récacapétaient /ʁekakapetɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁe.ka.ka.pe.tɛ ré.ca.ca.pé.taie°n°t°
récacapétais /ʁekakapetɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁe.ka.ka.pe.tɛ ré.ca.ca.pé.tais°
récacapétais /ʁekakapetɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁe.ka.ka.pe.tɛ ré.ca.ca.pé.tais°
récacapétait /ʁekakapetɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁe.ka.ka.pe.tɛ ré.ca.ca.pé.tait°
récacapétant /ʁekakapetɑ̃/ participe, present ʁe.ka.ka.pe.tɑ̃ ré.ca.ca.pé.tant°
récacapétas /ʁekakapeta/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁe.ka.ka.pe.ta ré.ca.ca.pé.tas°
récacapétasse /ʁekakapetas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁe.ka.ka.pe.tas ré.ca.ca.pé.tasse°
récacapétassent /ʁekakapetas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁe.ka.ka.pe.tas ré.ca.ca.pé.tasse°n°t°
récacapétasses /ʁekakapetas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁe.ka.ka.pe.tas ré.ca.ca.pé.tasse°s°
récacapétassiez /ʁekakapetasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁe.ka.ka.pe.ta.sje ré.ca.ca.pé.ta.ssiez
récacapétassions /ʁekakapetasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁe.ka.ka.pe.ta.sjɔ̃ ré.ca.ca.pé.ta.ssions°
récacapéter /ʁekakapete/ infinitif ʁe.ka.ka.pe.te ré.ca.ca.pé.ter
récacapétez /ʁekakapete/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁe.ka.ka.pe.te ré.ca.ca.pé.tez
récacapétez /ʁekakapete/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁe.ka.ka.pe.te ré.ca.ca.pé.tez
récacapétiez /ʁekakapetje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁe.ka.ka.pe.tje ré.ca.ca.pé.tiez
récacapétiez /ʁekakapetje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁe.ka.ka.pe.tje ré.ca.ca.pé.tiez
récacapétions /ʁekakapetjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁe.ka.ka.pe.tjɔ̃ ré.ca.ca.pé.tions°
récacapétions /ʁekakapetjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁe.ka.ka.pe.tjɔ̃ ré.ca.ca.pé.tions°
récacapétons /ʁekakapetɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁe.ka.ka.pe.tɔ̃ ré.ca.ca.pé.tons°
récacapétons /ʁekakapetɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁe.ka.ka.pe.tɔ̃ ré.ca.ca.pé.tons°
récacapétâmes /ʁekakapetam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁe.ka.ka.pe.tam ré.ca.ca.pé.tâme°s°
récacapétât /ʁekakapeta/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁe.ka.ka.pe.ta ré.ca.ca.pé.tât°
récacapétâtes /ʁekakapetat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁe.ka.ka.pe.tat ré.ca.ca.pé.tâte°s°
récacapétèrent /ʁekakapetɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁe.ka.ka.pe.tɛʁ ré.ca.ca.pé.tère°n°t°
récacapété /ʁekakapete/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁe.ka.ka.pe.te ré.ca.ca.pé.té