VER — épicène
/ʁeavwe/
Syllabes : ʁe.a.vwe
Orthocode : ré.a.vouer
Définitions
-
1.
Avouer à nouveau.
Je venais de lui réavouer mes sentiments pour lui et il venait de me dire qu'il voulait rien savoir.
Étymologie
De avouer, avec le préfixe ré-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| réavoua | /ʁeavwa/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁe.a.vwa | ré.a.voua |
| réavouai | /ʁeavwɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁe.a.vwɛ | ré.a.vouai |
| réavouaient | /ʁeavwɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.a.vwɛ | ré.a.vouaie°n°t° |
| réavouais | /ʁeavwɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.a.vwɛ | ré.a.vouais° |
| réavouais | /ʁeavwɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.a.vwɛ | ré.a.vouais° |
| réavouait | /ʁeavwɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.a.vwɛ | ré.a.vouait° |
| réavouant | /ʁeavwɑ̃/ | participe, present | ʁe.a.vwɑ̃ | ré.a.vouant° |
| réavouas | /ʁeavwa/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁe.a.vwa | ré.a.vouas° |
| réavouasse | /ʁeavwas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.a.vwas | ré.a.vouasse° |
| réavouassent | /ʁeavwas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.a.vwas | ré.a.vouasse°n°t° |
| réavouasses | /ʁeavwas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.a.vwas | ré.a.vouasse°s° |
| réavouassiez | /ʁeavwasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.a.vwa.sje | ré.a.voua.ssiez |
| réavouassions | /ʁeavwasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.a.vwa.sjɔ̃ | ré.a.voua.ssions° |
| réavoue | /ʁeavu/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.vu | ré.a.voue° |
| réavoue | /ʁeavu/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.vu | ré.a.voue° |
| réavoue | /ʁeavu/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.vu | ré.a.voue° |
| réavoue | /ʁeavu/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.vu | ré.a.voue° |
| réavoue | /ʁeavu/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.vu | ré.a.voue° |
| réavouent | /ʁeavu/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.vu | ré.a.voue°n°t° |
| réavouent | /ʁeavu/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.vu | ré.a.voue°n°t° |
| réavouer | /ʁeavwe/ | infinitif | ʁe.a.vwe | ré.a.vouer |
| réavouera | /ʁeavuʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁe.a.vu.ʁa | ré.a.voue°.ra |
| réavouerai | /ʁeavuʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁe.a.vu.ʁɛ | ré.a.voue°.rai |
| réavoueraient | /ʁeavuʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.vu.ʁɛ | ré.a.voue°.raie°n°t° |
| réavouerais | /ʁeavuʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.vu.ʁɛ | ré.a.voue°.rais° |
| réavouerais | /ʁeavuʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.vu.ʁɛ | ré.a.voue°.rais° |
| réavouerait | /ʁeavuʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.vu.ʁɛ | ré.a.voue°.rait° |
| réavoueras | /ʁeavuʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁe.a.vu.ʁa | ré.a.voue°.ras° |
| réavouerez | /ʁeavuʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁe.a.vu.ʁe | ré.a.voue°.rez |
| réavoueriez | /ʁeavuʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.vu.ʁje | ré.a.voue°.riez |
| réavouerions | /ʁeavuʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.vu.ʁjɔ̃ | ré.a.voue°.rions° |
| réavouerons | /ʁeavuʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁe.a.vu.ʁɔ̃ | ré.a.voue°.rons° |
| réavoueront | /ʁeavuʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁe.a.vu.ʁɔ̃ | ré.a.voue°.ront° |
| réavoues | /ʁeavu/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.vu | ré.a.voue°s° |
| réavoues | /ʁeavu/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.vu | ré.a.voue°s° |
| réavouez | /ʁeavwe/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.vwe | ré.a.vouez |
| réavouez | /ʁeavwe/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.vwe | ré.a.vouez |
| réavouiez | /ʁeavuje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.a.vu.je | ré.a.vou.iez |
| réavouiez | /ʁeavuje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.vu.je | ré.a.vou.iez |
| réavouions | /ʁeavujɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.a.vu.jɔ̃ | ré.a.vou.ions° |
| réavouions | /ʁeavujɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.vu.jɔ̃ | ré.a.vou.ions° |
| réavouons | /ʁeavwɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.vwɔ̃ | ré.a.vouons° |
| réavouons | /ʁeavwɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.vwɔ̃ | ré.a.vouons° |
| réavouâmes | /ʁeavwam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁe.a.vwam | ré.a.vouâme°s° |
| réavouât | /ʁeavwa/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.a.vwa | ré.a.vouât° |
| réavouâtes | /ʁeavwat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁe.a.vwat | ré.a.vouâte°s° |
| réavouèrent | /ʁeavwɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁe.a.vwɛʁ | ré.a.vouère°n°t° |
| réavoué | /ʁeavwe/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁe.a.vwe | ré.a.voué |
| réavouée | /ʁeavwe/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁe.a.vwe | ré.a.vouée° |
| réavouées | /ʁeavwe/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁe.a.vwe | ré.a.vouée°s° |
| réavoués | /ʁeavwe/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁe.a.vwe | ré.a.voués° |