VER — masculin
/ʁeateʁiʁ/
Syllabes : ʁe.a.te.ʁiʁ
Orthocode : ré.a.tté.rir
Fréquence
0.0
composite /M
0.0
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Variante orthographique de réatterrir.
Elle fait mentalement le vide puis se met à penser à des choses terre à terre, à son propriétaire qui s'impatiente de ne pas avoir encore touché le terme, à son travail du lendemain avec toute cette argenterie à faire briller, toutes ces petites choses bien concrètes qui permettent de réattérir sur le plancher des vaches lorsqu'on en a décollé trop vite.Mirumo 3 : fin du combat entre Mirumo et Shiyashi, où le suspens était à son comble, pour réattérir sur des histoires plus guillerettes, notamment le futur.
Étymologie
De attérir, avec le préfixe ré-.
Dérivés
Hyperonymes
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| réattéri | /ʁeateʁi/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁe.a.te.ʁi | ré.a.tté.ri |
| réattérir | /ʁeateʁiʁ/ | infinitif | ʁe.a.te.ʁiʁ | ré.a.tté.rir |
| réattérira | /ʁeateʁiʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁe.a.te.ʁi.ʁa | ré.a.tté.ri.ra |
| réattérirai | /ʁeateʁiʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁe.a.te.ʁi.ʁɛ | ré.a.tté.ri.rai |
| réattériraient | /ʁeateʁiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.te.ʁi.ʁɛ | ré.a.tté.ri.raie°n°t° |
| réattérirais | /ʁeateʁiʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.te.ʁi.ʁɛ | ré.a.tté.ri.rais° |
| réattérirais | /ʁeateʁiʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.te.ʁi.ʁɛ | ré.a.tté.ri.rais° |
| réattérirait | /ʁeateʁiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.te.ʁi.ʁɛ | ré.a.tté.ri.rait° |
| réattériras | /ʁeateʁiʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁe.a.te.ʁi.ʁa | ré.a.tté.ri.ras° |
| réattérirent | /ʁeateʁiʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁe.a.te.ʁiʁ | ré.a.tté.rire°n°t° |
| réattérirez | /ʁeateʁiʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁe.a.te.ʁi.ʁe | ré.a.tté.ri.rez |
| réattéririez | /ʁeateʁiʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.te.ʁi.ʁje | ré.a.tté.ri.riez |
| réattéririons | /ʁeateʁiʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.te.ʁi.ʁjɔ̃ | ré.a.tté.ri.rions° |
| réattérirons | /ʁeateʁiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁe.a.te.ʁi.ʁɔ̃ | ré.a.tté.ri.rons° |
| réattériront | /ʁeateʁiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁe.a.te.ʁi.ʁɔ̃ | ré.a.tté.ri.ront° |
| réattéris | /ʁeateʁi/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.te.ʁi | ré.a.tté.ris° |
| réattéris | /ʁeateʁi/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.te.ʁi | ré.a.tté.ris° |
| réattéris | /ʁeateʁi/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁe.a.te.ʁi | ré.a.tté.ris° |
| réattéris | /ʁeateʁi/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁe.a.te.ʁi | ré.a.tté.ris° |
| réattéris | /ʁeateʁi/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.te.ʁi | ré.a.tté.ris° |
| réattérissaient | /ʁeateʁisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.a.te.ʁi.sɛ | ré.a.tté.ri.ssaie°n°t° |
| réattérissais | /ʁeateʁisɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.a.te.ʁi.sɛ | ré.a.tté.ri.ssais° |
| réattérissais | /ʁeateʁisɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.a.te.ʁi.sɛ | ré.a.tté.ri.ssais° |
| réattérissait | /ʁeateʁisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.a.te.ʁi.sɛ | ré.a.tté.ri.ssait° |
| réattérissant | /ʁeateʁisɑ̃/ | participe, present | ʁe.a.te.ʁi.sɑ̃ | ré.a.tté.ri.ssant° |
| réattérisse | /ʁeateʁis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.a.te.ʁis | ré.a.tté.risse° |
| réattérisse | /ʁeateʁis/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.te.ʁis | ré.a.tté.risse° |
| réattérisse | /ʁeateʁis/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.te.ʁis | ré.a.tté.risse° |
| réattérissent | /ʁeateʁis/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.te.ʁis | ré.a.tté.risse°n°t° |
| réattérissent | /ʁeateʁis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.a.te.ʁis | ré.a.tté.risse°n°t° |
| réattérissent | /ʁeateʁis/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.te.ʁis | ré.a.tté.risse°n°t° |
| réattérisses | /ʁeateʁis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.a.te.ʁis | ré.a.tté.risse°s° |
| réattérisses | /ʁeateʁis/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.te.ʁis | ré.a.tté.risse°s° |
| réattérissez | /ʁeateʁise/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.te.ʁi.se | ré.a.tté.ri.ssez |
| réattérissez | /ʁeateʁise/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.te.ʁi.se | ré.a.tté.ri.ssez |
| réattérissiez | /ʁeateʁisje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.a.te.ʁi.sje | ré.a.tté.ri.ssiez |
| réattérissiez | /ʁeateʁisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.a.te.ʁi.sje | ré.a.tté.ri.ssiez |
| réattérissiez | /ʁeateʁisje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.te.ʁi.sje | ré.a.tté.ri.ssiez |
| réattérissions | /ʁeateʁisjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.a.te.ʁi.sjɔ̃ | ré.a.tté.ri.ssions° |
| réattérissions | /ʁeateʁisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.a.te.ʁi.sjɔ̃ | ré.a.tté.ri.ssions° |
| réattérissions | /ʁeateʁisjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.te.ʁi.sjɔ̃ | ré.a.tté.ri.ssions° |
| réattérissons | /ʁeateʁisɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.te.ʁi.sɔ̃ | ré.a.tté.ri.ssons° |
| réattérissons | /ʁeateʁisɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.te.ʁi.sɔ̃ | ré.a.tté.ri.ssons° |
| réattérit | /ʁeateʁi/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.te.ʁi | ré.a.tté.rit° |
| réattérit | /ʁeateʁi/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁe.a.te.ʁi | ré.a.tté.rit° |
| réattérîmes | /ʁeateʁim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁe.a.te.ʁim | ré.a.tté.rîme°s° |
| réattérît | /ʁeateʁi/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.a.te.ʁi | ré.a.tté.rît° |
| réattérîtes | /ʁeateʁit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁe.a.te.ʁit | ré.a.tté.rîte°s° |