VER:pron — épicène
/ʁeataʁde/
Syllabes : ʁe.a.taʁ.de
Orthocode : ré.a.ttar.der
Définitions
-
1.
S’attarder à nouveau.
Je pense qu'il vaudrait mieux se réattarder sur le sujet du topic non ?
Étymologie
De attarder, avec le préfixe ré-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| (se) réattarda | /ʁeataʁda/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁe.a.taʁ.da | ré.a.ttar.da |
| (me) réattardai | /ʁeataʁdɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁe.a.taʁ.dɛ | ré.a.ttar.dai |
| (se) réattardaient | /ʁeataʁdɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.a.taʁ.dɛ | ré.a.ttar.daie°n°t° |
| (me) réattardais | /ʁeataʁdɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.a.taʁ.dɛ | ré.a.ttar.dais° |
| (te) réattardais | /ʁeataʁdɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.a.taʁ.dɛ | ré.a.ttar.dais° |
| (se) réattardait | /ʁeataʁdɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.a.taʁ.dɛ | ré.a.ttar.dait° |
| (se) réattardant | /ʁeataʁdɑ̃/ | participe, present | ʁe.a.taʁ.dɑ̃ | ré.a.ttar.dant° |
| (te) réattardas | /ʁeataʁda/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁe.a.taʁ.da | ré.a.ttar.das° |
| (me) réattardasse | /ʁeataʁdas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.a.taʁ.das | ré.a.ttar.dasse° |
| (se) réattardassent | /ʁeataʁdas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.a.taʁ.das | ré.a.ttar.dasse°n°t° |
| (te) réattardasses | /ʁeataʁdas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.a.taʁ.das | ré.a.ttar.dasse°s° |
| (vous) réattardassiez | /ʁeataʁdasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.a.taʁ.da.sje | ré.a.ttar.da.ssiez |
| (nous) réattardassions | /ʁeataʁdasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.a.taʁ.da.sjɔ̃ | ré.a.ttar.da.ssions° |
| (me) réattarde | /ʁeataʁd/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.taʁd | ré.a.ttarde° |
| (se) réattarde | /ʁeataʁd/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.taʁd | ré.a.ttarde° |
| (te) réattarde | /ʁeataʁd/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.taʁd | ré.a.ttarde° |
| (me) réattarde | /ʁeataʁd/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.taʁd | ré.a.ttarde° |
| (se) réattarde | /ʁeataʁd/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.taʁd | ré.a.ttarde° |
| (se) réattardent | /ʁeataʁd/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.taʁd | ré.a.ttarde°n°t° |
| (se) réattardent | /ʁeataʁd/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.taʁd | ré.a.ttarde°n°t° |
| (se) réattarder | /ʁeataʁde/ | infinitif | ʁe.a.taʁ.de | ré.a.ttar.der |
| (se) réattardera | /ʁeataʁdəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁe.a.taʁ.də.ʁa | ré.a.ttar.de.ra |
| (me) réattarderai | /ʁeataʁdʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁe.a.taʁ.dʁɛ | ré.a.ttar.de°rai |
| (se) réattarderaient | /ʁeataʁdəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.taʁ.də.ʁɛ | ré.a.ttar.de.raie°n°t° |
| (me) réattarderais | /ʁeataʁdəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.taʁ.də.ʁɛ | ré.a.ttar.de.rais° |
| (te) réattarderais | /ʁeataʁdəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.taʁ.də.ʁɛ | ré.a.ttar.de.rais° |
| (se) réattarderait | /ʁeataʁdəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.taʁ.də.ʁɛ | ré.a.ttar.de.rait° |
| (te) réattarderas | /ʁeataʁdəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁe.a.taʁ.də.ʁa | ré.a.ttar.de.ras° |
| (vous) réattarderez | /ʁeataʁdəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁe.a.taʁ.də.ʁe | ré.a.ttar.de.rez |
| (vous) réattarderiez | /ʁeataʁdəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.taʁ.də.ʁje | ré.a.ttar.de.riez |
| (nous) réattarderions | /ʁeataʁdəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.taʁ.də.ʁjɔ̃ | ré.a.ttar.de.rions° |
| (nous) réattarderons | /ʁeataʁdəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁe.a.taʁ.də.ʁɔ̃ | ré.a.ttar.de.rons° |
| (se) réattarderont | /ʁeataʁdəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁe.a.taʁ.də.ʁɔ̃ | ré.a.ttar.de.ront° |
| (te) réattardes | /ʁeataʁd/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.taʁd | ré.a.ttarde°s° |
| (te) réattardes | /ʁeataʁd/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.taʁd | ré.a.ttarde°s° |
| (vous) réattardez | /ʁeataʁde/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.taʁ.de | ré.a.ttar.dez |
| (vous) réattardez | /ʁeataʁde/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.taʁ.de | ré.a.ttar.dez |
| (vous) réattardiez | /ʁeataʁdje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.a.taʁ.dje | ré.a.ttar.diez |
| (vous) réattardiez | /ʁeataʁdje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.taʁ.dje | ré.a.ttar.diez |
| (nous) réattardions | /ʁeataʁdjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.a.taʁ.djɔ̃ | ré.a.ttar.dions° |
| (nous) réattardions | /ʁeataʁdjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.taʁ.djɔ̃ | ré.a.ttar.dions° |
| (nous) réattardons | /ʁeataʁdɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.taʁ.dɔ̃ | ré.a.ttar.dons° |
| (nous) réattardons | /ʁeataʁdɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.taʁ.dɔ̃ | ré.a.ttar.dons° |
| (nous) réattardâmes | /ʁeataʁdam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁe.a.taʁ.dam | ré.a.ttar.dâme°s° |
| (se) réattardât | /ʁeataʁda/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.a.taʁ.da | ré.a.ttar.dât° |
| (vous) réattardâtes | /ʁeataʁdat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁe.a.taʁ.dat | ré.a.ttar.dâte°s° |
| (se) réattardèrent | /ʁeataʁdɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁe.a.taʁ.dɛʁ | ré.a.ttar.dère°n°t° |
| (se) réattardé | /ʁeataʁde/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁe.a.taʁ.de | ré.a.ttar.dé |
| (se) réattardée | /ʁeataʁde/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁe.a.taʁ.de | ré.a.ttar.dée° |
| (se) réattardées | /ʁeataʁde/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁe.a.taʁ.de | ré.a.ttar.dée°s° |
| (se) réattardés | /ʁeataʁde/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁe.a.taʁ.de | ré.a.ttar.dés° |