réanastomoser

VER — épicène

/ʁeanastomoze/

Syllabes : ʁe.a.nas.to.mo.ze Orthocode : ré.a.nas.to.mo.ser

Définitions

  1. 1. Anastomoser à nouveau.
    Il semble alors intéressant de réanastomoser des veines proximales si elles sont identifiables afin de diminuer les risques de congestion [3] and [4].

Étymologie

De anastomoser, avec le préfixe ré-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
réanastomosa /ʁeanastomoza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁe.a.nas.to.mo.za ré.a.nas.to.mo.sa
réanastomosai /ʁeanastomozɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁe.a.nas.to.mo.zɛ ré.a.nas.to.mo.sai
réanastomosaient /ʁeanastomozɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁe.a.nas.to.mo.zɛ ré.a.nas.to.mo.saie°n°t°
réanastomosais /ʁeanastomozɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁe.a.nas.to.mo.zɛ ré.a.nas.to.mo.sais°
réanastomosais /ʁeanastomozɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁe.a.nas.to.mo.zɛ ré.a.nas.to.mo.sais°
réanastomosait /ʁeanastomozɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁe.a.nas.to.mo.zɛ ré.a.nas.to.mo.sait°
réanastomosant /ʁeanastomozɑ̃/ participe, present ʁe.a.nas.to.mo.zɑ̃ ré.a.nas.to.mo.sant°
réanastomosas /ʁeanastomoza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁe.a.nas.to.mo.za ré.a.nas.to.mo.sas°
réanastomosasse /ʁeanastomozas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁe.a.nas.to.mo.zas ré.a.nas.to.mo.sasse°
réanastomosassent /ʁeanastomozas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁe.a.nas.to.mo.zas ré.a.nas.to.mo.sasse°n°t°
réanastomosasses /ʁeanastomozas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁe.a.nas.to.mo.zas ré.a.nas.to.mo.sasse°s°
réanastomosassiez /ʁeanastomozasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁe.a.nas.to.mo.za.sje ré.a.nas.to.mo.sa.ssiez
réanastomosassions /ʁeanastomozasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁe.a.nas.to.mo.za.sjɔ̃ ré.a.nas.to.mo.sa.ssions°
réanastomose /ʁeanastomoz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁe.a.nas.to.moz ré.a.nas.to.mose°
réanastomose /ʁeanastomoz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁe.a.nas.to.moz ré.a.nas.to.mose°
réanastomose /ʁeanastomoz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁe.a.nas.to.moz ré.a.nas.to.mose°
réanastomose /ʁeanastomoz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁe.a.nas.to.moz ré.a.nas.to.mose°
réanastomose /ʁeanastomoz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁe.a.nas.to.moz ré.a.nas.to.mose°
réanastomosent /ʁeanastomoz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁe.a.nas.to.moz ré.a.nas.to.mose°n°t°
réanastomosent /ʁeanastomoz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁe.a.nas.to.moz ré.a.nas.to.mose°n°t°
réanastomoser /ʁeanastomoze/ infinitif ʁe.a.nas.to.mo.ze ré.a.nas.to.mo.ser
réanastomosera /ʁeanastomozəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁe.a.nas.to.mo.zə.ʁa ré.a.nas.to.mo.se.ra
réanastomoserai /ʁeanastomozəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁe.a.nas.to.mo.zə.ʁɛ ré.a.nas.to.mo.se.rai
réanastomoseraient /ʁeanastomozəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁe.a.nas.to.mo.zə.ʁɛ ré.a.nas.to.mo.se.raie°n°t°
réanastomoserais /ʁeanastomozəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁe.a.nas.to.mo.zə.ʁɛ ré.a.nas.to.mo.se.rais°
réanastomoserais /ʁeanastomozəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁe.a.nas.to.mo.zə.ʁɛ ré.a.nas.to.mo.se.rais°
réanastomoserait /ʁeanastomozəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁe.a.nas.to.mo.zə.ʁɛ ré.a.nas.to.mo.se.rait°
réanastomoseras /ʁeanastomozəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁe.a.nas.to.mo.zə.ʁa ré.a.nas.to.mo.se.ras°
réanastomoserez /ʁeanastomozəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁe.a.nas.to.mo.zə.ʁe ré.a.nas.to.mo.se.rez
réanastomoseriez /ʁeanastomozəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁe.a.nas.to.mo.zə.ʁje ré.a.nas.to.mo.se.riez
réanastomoserions /ʁeanastomozəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁe.a.nas.to.mo.zə.ʁjɔ̃ ré.a.nas.to.mo.se.rions°
réanastomoserons /ʁeanastomozəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁe.a.nas.to.mo.zə.ʁɔ̃ ré.a.nas.to.mo.se.rons°
réanastomoseront /ʁeanastomozəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁe.a.nas.to.mo.zə.ʁɔ̃ ré.a.nas.to.mo.se.ront°
réanastomoses /ʁeanastomoz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁe.a.nas.to.moz ré.a.nas.to.mose°s°
réanastomoses /ʁeanastomoz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁe.a.nas.to.moz ré.a.nas.to.mose°s°
réanastomosez /ʁeanastomoze/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁe.a.nas.to.mo.ze ré.a.nas.to.mo.sez
réanastomosez /ʁeanastomoze/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁe.a.nas.to.mo.ze ré.a.nas.to.mo.sez
réanastomosiez /ʁeanastomozje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁe.a.nas.to.mo.zje ré.a.nas.to.mo.siez
réanastomosiez /ʁeanastomozje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁe.a.nas.to.mo.zje ré.a.nas.to.mo.siez
réanastomosions /ʁeanastomozjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁe.a.nas.to.mo.zjɔ̃ ré.a.nas.to.mo.sions°
réanastomosions /ʁeanastomozjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁe.a.nas.to.mo.zjɔ̃ ré.a.nas.to.mo.sions°
réanastomosons /ʁeanastomozɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁe.a.nas.to.mo.zɔ̃ ré.a.nas.to.mo.sons°
réanastomosons /ʁeanastomozɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁe.a.nas.to.mo.zɔ̃ ré.a.nas.to.mo.sons°
réanastomosâmes /ʁeanastomozam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁe.a.nas.to.mo.zam ré.a.nas.to.mo.sâme°s°
réanastomosât /ʁeanastomoza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁe.a.nas.to.mo.za ré.a.nas.to.mo.sât°
réanastomosâtes /ʁeanastomozat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁe.a.nas.to.mo.zat ré.a.nas.to.mo.sâte°s°
réanastomosèrent /ʁeanastomozɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁe.a.nas.to.mo.zɛʁ ré.a.nas.to.mo.sère°n°t°
réanastomosé /ʁeanastomoze/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁe.a.nas.to.mo.ze ré.a.nas.to.mo.sé
réanastomosée /ʁeanastomoze/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁe.a.nas.to.mo.ze ré.a.nas.to.mo.sée°
réanastomosées /ʁeanastomoze/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁe.a.nas.to.mo.ze ré.a.nas.to.mo.sée°s°
réanastomosés /ʁeanastomoze/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁe.a.nas.to.mo.ze ré.a.nas.to.mo.sés°