VER — épicène
/ʁeamɔʁtiʁ/
Syllabes : ʁe.a.mɔʁ.tiʁ
Orthocode : ré.a.mor.tir
Définitions
-
1.
Amortir à nouveau.
Il se peut fort bien qu'il soit nécessaire de reformuler ou de réamortir les hypothèques.La société pourra à son tour réamortir les éléments de ce fonds. (tout corrigé en tour)
Étymologie
De amortir, avec le préfixe ré-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| réamorti | /ʁeamɔʁti/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁe.a.mɔʁ.ti | ré.a.mor.ti |
| réamortie | /ʁeamɔʁti/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁe.a.mɔʁ.ti | ré.a.mor.tie° |
| réamorties | /ʁeamɔʁti/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁe.a.mɔʁ.ti | ré.a.mor.tie°s° |
| réamortir | /ʁeamɔʁtiʁ/ | infinitif | ʁe.a.mɔʁ.tiʁ | ré.a.mor.tir |
| réamortira | /ʁeamɔʁtiʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁe.a.mɔʁ.ti.ʁa | ré.a.mor.ti.ra |
| réamortirai | /ʁeamɔʁtiʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁe.a.mɔʁ.ti.ʁɛ | ré.a.mor.ti.rai |
| réamortiraient | /ʁeamɔʁtiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.mɔʁ.ti.ʁɛ | ré.a.mor.ti.raie°n°t° |
| réamortirais | /ʁeamɔʁtiʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.mɔʁ.ti.ʁɛ | ré.a.mor.ti.rais° |
| réamortirais | /ʁeamɔʁtiʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.mɔʁ.ti.ʁɛ | ré.a.mor.ti.rais° |
| réamortirait | /ʁeamɔʁtiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.mɔʁ.ti.ʁɛ | ré.a.mor.ti.rait° |
| réamortiras | /ʁeamɔʁtiʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁe.a.mɔʁ.ti.ʁa | ré.a.mor.ti.ras° |
| réamortirent | /ʁeamɔʁtiʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁe.a.mɔʁ.tiʁ | ré.a.mor.tire°n°t° |
| réamortirez | /ʁeamɔʁtiʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁe.a.mɔʁ.ti.ʁe | ré.a.mor.ti.rez |
| réamortiriez | /ʁeamɔʁtiʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.mɔʁ.ti.ʁje | ré.a.mor.ti.riez |
| réamortirions | /ʁeamɔʁtiʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.mɔʁ.ti.ʁjɔ̃ | ré.a.mor.ti.rions° |
| réamortirons | /ʁeamɔʁtiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁe.a.mɔʁ.ti.ʁɔ̃ | ré.a.mor.ti.rons° |
| réamortiront | /ʁeamɔʁtiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁe.a.mɔʁ.ti.ʁɔ̃ | ré.a.mor.ti.ront° |
| réamortis | /ʁeamɔʁti/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.mɔʁ.ti | ré.a.mor.tis° |
| réamortis | /ʁeamɔʁti/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.mɔʁ.ti | ré.a.mor.tis° |
| réamortis | /ʁeamɔʁti/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁe.a.mɔʁ.ti | ré.a.mor.tis° |
| réamortis | /ʁeamɔʁti/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁe.a.mɔʁ.ti | ré.a.mor.tis° |
| réamortis | /ʁeamɔʁti/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.mɔʁ.ti | ré.a.mor.tis° |
| réamortis | /ʁeamɔʁti/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁe.a.mɔʁ.ti | ré.a.mor.tis° |
| réamortissaient | /ʁeamɔʁtisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.a.mɔʁ.ti.sɛ | ré.a.mor.ti.ssaie°n°t° |
| réamortissais | /ʁeamɔʁtisɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.a.mɔʁ.ti.sɛ | ré.a.mor.ti.ssais° |
| réamortissais | /ʁeamɔʁtisɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.a.mɔʁ.ti.sɛ | ré.a.mor.ti.ssais° |
| réamortissait | /ʁeamɔʁtisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.a.mɔʁ.ti.sɛ | ré.a.mor.ti.ssait° |
| réamortissant | /ʁeamɔʁtisɑ̃/ | participe, present | ʁe.a.mɔʁ.ti.sɑ̃ | ré.a.mor.ti.ssant° |
| réamortisse | /ʁeamɔʁtis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.a.mɔʁ.tis | ré.a.mor.tisse° |
| réamortisse | /ʁeamɔʁtis/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.mɔʁ.tis | ré.a.mor.tisse° |
| réamortisse | /ʁeamɔʁtis/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.mɔʁ.tis | ré.a.mor.tisse° |
| réamortissent | /ʁeamɔʁtis/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.mɔʁ.tis | ré.a.mor.tisse°n°t° |
| réamortissent | /ʁeamɔʁtis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.a.mɔʁ.tis | ré.a.mor.tisse°n°t° |
| réamortissent | /ʁeamɔʁtis/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.mɔʁ.tis | ré.a.mor.tisse°n°t° |
| réamortisses | /ʁeamɔʁtis/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.mɔʁ.tis | ré.a.mor.tisse°s° |
| réamortisses | /ʁeamɔʁtis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.a.mɔʁ.tis | ré.a.mor.tisse°s° |
| réamortisses | /ʁeamɔʁtis/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.mɔʁ.tis | ré.a.mor.tisse°s° |
| réamortissez | /ʁeamɔʁtise/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.mɔʁ.ti.se | ré.a.mor.ti.ssez |
| réamortissez | /ʁeamɔʁtise/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.mɔʁ.ti.se | ré.a.mor.ti.ssez |
| réamortissiez | /ʁeamɔʁtisje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.a.mɔʁ.ti.sje | ré.a.mor.ti.ssiez |
| réamortissiez | /ʁeamɔʁtisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.a.mɔʁ.ti.sje | ré.a.mor.ti.ssiez |
| réamortissiez | /ʁeamɔʁtisje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.mɔʁ.ti.sje | ré.a.mor.ti.ssiez |
| réamortissions | /ʁeamɔʁtisjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.a.mɔʁ.ti.sjɔ̃ | ré.a.mor.ti.ssions° |
| réamortissions | /ʁeamɔʁtisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.a.mɔʁ.ti.sjɔ̃ | ré.a.mor.ti.ssions° |
| réamortissions | /ʁeamɔʁtisjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.mɔʁ.ti.sjɔ̃ | ré.a.mor.ti.ssions° |
| réamortissons | /ʁeamɔʁtisɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.mɔʁ.ti.sɔ̃ | ré.a.mor.ti.ssons° |
| réamortissons | /ʁeamɔʁtisɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.mɔʁ.ti.sɔ̃ | ré.a.mor.ti.ssons° |
| réamortit | /ʁeamɔʁti/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.mɔʁ.ti | ré.a.mor.tit° |
| réamortit | /ʁeamɔʁti/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁe.a.mɔʁ.ti | ré.a.mor.tit° |
| réamortîmes | /ʁeamɔʁtim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁe.a.mɔʁ.tim | ré.a.mor.tîme°s° |
| réamortît | /ʁeamɔʁti/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.a.mɔʁ.ti | ré.a.mor.tît° |
| réamortîtes | /ʁeamɔʁtit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁe.a.mɔʁ.tit | ré.a.mor.tîte°s° |