VER — masculin
/ʁeameʁiʁ/
Syllabes : ʁe.a.me.ʁiʁ
Orthocode : ré.a.mer.rir
Définitions
-
1.
Amerrir à nouveau.
Au cours de cette manœuvre, Bougault coupe les moteurs avec son pied et me force à réamerrir.Tantôt nous sommes projetés en l'air comme pour ne plus réamerrir.
Étymologie
De amerrir, avec le préfixe ré-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| réamerri | /ʁeamɛʁi/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁe.a.mɛ.ʁi | ré.a.me.rri |
| réamerrir | /ʁeameʁiʁ/ | infinitif | ʁe.a.me.ʁiʁ | ré.a.mer.rir |
| réamerrira | /ʁeamɛʁiʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁe.a.mɛ.ʁi.ʁa | ré.a.me.rri.ra |
| réamerrirai | /ʁeameʁiʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁe.a.me.ʁi.ʁɛ | ré.a.mer.ri.rai |
| réamerriraient | /ʁeamɛʁiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.mɛ.ʁi.ʁɛ | ré.a.me.rri.raie°n°t° |
| réamerrirais | /ʁeamɛʁiʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.mɛ.ʁi.ʁɛ | ré.a.me.rri.rais° |
| réamerrirais | /ʁeamɛʁiʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.mɛ.ʁi.ʁɛ | ré.a.me.rri.rais° |
| réamerrirait | /ʁeamɛʁiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.mɛ.ʁi.ʁɛ | ré.a.me.rri.rait° |
| réamerriras | /ʁeamɛʁiʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁe.a.mɛ.ʁi.ʁa | ré.a.me.rri.ras° |
| réamerrirent | /ʁeameʁiʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁe.a.me.ʁiʁ | ré.a.mer.rire°n°t° |
| réamerrirez | /ʁeameʁiʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁe.a.me.ʁi.ʁe | ré.a.mer.ri.rez |
| réamerririez | /ʁeameʁiʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.me.ʁi.ʁje | ré.a.mer.ri.riez |
| réamerririons | /ʁeameʁiʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.me.ʁi.ʁjɔ̃ | ré.a.mer.ri.rions° |
| réamerrirons | /ʁeameʁiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁe.a.me.ʁi.ʁɔ̃ | ré.a.mer.ri.rons° |
| réamerriront | /ʁeameʁiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁe.a.me.ʁi.ʁɔ̃ | ré.a.mer.ri.ront° |
| réamerris | /ʁeamɛʁi/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.mɛ.ʁi | ré.a.me.rris° |
| réamerris | /ʁeamɛʁi/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.mɛ.ʁi | ré.a.me.rris° |
| réamerris | /ʁeamɛʁi/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁe.a.mɛ.ʁi | ré.a.me.rris° |
| réamerris | /ʁeamɛʁi/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁe.a.mɛ.ʁi | ré.a.me.rris° |
| réamerris | /ʁeamɛʁi/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.mɛ.ʁi | ré.a.me.rris° |
| réamerrissaient | /ʁeameʁisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.a.me.ʁi.sɛ | ré.a.mer.ri.ssaie°n°t° |
| réamerrissais | /ʁeameʁisɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.a.me.ʁi.sɛ | ré.a.mer.ri.ssais° |
| réamerrissais | /ʁeameʁisɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.a.me.ʁi.sɛ | ré.a.mer.ri.ssais° |
| réamerrissait | /ʁeameʁisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.a.me.ʁi.sɛ | ré.a.mer.ri.ssait° |
| réamerrissant | /ʁeamɛʁisɑ̃/ | participe, present | ʁe.a.mɛ.ʁi.sɑ̃ | ré.a.me.rri.ssant° |
| réamerrisse | /ʁeameʁis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.a.me.ʁis | ré.a.mer.risse° |
| réamerrisse | /ʁeameʁis/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.me.ʁis | ré.a.mer.risse° |
| réamerrisse | /ʁeameʁis/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.me.ʁis | ré.a.mer.risse° |
| réamerrissent | /ʁeameʁis/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.me.ʁis | ré.a.mer.risse°n°t° |
| réamerrissent | /ʁeameʁis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.a.me.ʁis | ré.a.mer.risse°n°t° |
| réamerrissent | /ʁeameʁis/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.me.ʁis | ré.a.mer.risse°n°t° |
| réamerrisses | /ʁeameʁis/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.me.ʁis | ré.a.mer.risse°s° |
| réamerrisses | /ʁeameʁis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.a.me.ʁis | ré.a.mer.risse°s° |
| réamerrisses | /ʁeameʁis/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.me.ʁis | ré.a.mer.risse°s° |
| réamerrissez | /ʁeamɛʁise/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.mɛ.ʁi.se | ré.a.me.rri.ssez |
| réamerrissez | /ʁeamɛʁise/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.mɛ.ʁi.se | ré.a.me.rri.ssez |
| réamerrissiez | /ʁeameʁisje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.a.me.ʁi.sje | ré.a.mer.ri.ssiez |
| réamerrissiez | /ʁeameʁisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.a.me.ʁi.sje | ré.a.mer.ri.ssiez |
| réamerrissiez | /ʁeameʁisje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.me.ʁi.sje | ré.a.mer.ri.ssiez |
| réamerrissions | /ʁeameʁisjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.a.me.ʁi.sjɔ̃ | ré.a.mer.ri.ssions° |
| réamerrissions | /ʁeameʁisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.a.me.ʁi.sjɔ̃ | ré.a.mer.ri.ssions° |
| réamerrissions | /ʁeameʁisjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.me.ʁi.sjɔ̃ | ré.a.mer.ri.ssions° |
| réamerrissons | /ʁeamɛʁisɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.mɛ.ʁi.sɔ̃ | ré.a.me.rri.ssons° |
| réamerrissons | /ʁeamɛʁisɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.mɛ.ʁi.sɔ̃ | ré.a.me.rri.ssons° |
| réamerrit | /ʁeamɛʁi/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.mɛ.ʁi | ré.a.me.rrit° |
| réamerrit | /ʁeamɛʁi/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁe.a.mɛ.ʁi | ré.a.me.rrit° |
| réamerrîmes | /ʁeameʁim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁe.a.me.ʁim | ré.a.mer.rîme°s° |
| réamerrît | /ʁeamɛʁi/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.a.mɛ.ʁi | ré.a.me.rrît° |
| réamerrîtes | /ʁeamɛʁit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁe.a.mɛ.ʁit | ré.a.me.rrîte°s° |