VER — masculin
/ʁealyniʁ/
Syllabes : ʁe.a.ly.niʁ
Orthocode : ré.a.lu.nir
Définitions
-
1.
Alunir à nouveau.
Savoir si les Américains seraient capables, à court terme, de faire réalunir un engin habité sur la lune ? (capablent corrigé en capables et accent rajouté à Américains)
Étymologie
De alunir, avec le préfixe ré-.
Hyperonymes
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| réaluni | /ʁealyni/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁe.a.ly.ni | ré.a.lu.ni |
| réalunir | /ʁealyniʁ/ | infinitif | ʁe.a.ly.niʁ | ré.a.lu.nir |
| réalunira | /ʁealyniʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁe.a.ly.ni.ʁa | ré.a.lu.ni.ra |
| réalunirai | /ʁealyniʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁe.a.ly.ni.ʁɛ | ré.a.lu.ni.rai |
| réaluniraient | /ʁealyniʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.ly.ni.ʁɛ | ré.a.lu.ni.raie°n°t° |
| réalunirais | /ʁealyniʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.ly.ni.ʁɛ | ré.a.lu.ni.rais° |
| réalunirais | /ʁealyniʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.ly.ni.ʁɛ | ré.a.lu.ni.rais° |
| réalunirait | /ʁealyniʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.ly.ni.ʁɛ | ré.a.lu.ni.rait° |
| réaluniras | /ʁealyniʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁe.a.ly.ni.ʁa | ré.a.lu.ni.ras° |
| réalunirent | /ʁealyniʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁe.a.ly.niʁ | ré.a.lu.nire°n°t° |
| réalunirez | /ʁealyniʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁe.a.ly.ni.ʁe | ré.a.lu.ni.rez |
| réaluniriez | /ʁealyniʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.ly.ni.ʁje | ré.a.lu.ni.riez |
| réalunirions | /ʁealyniʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.ly.ni.ʁjɔ̃ | ré.a.lu.ni.rions° |
| réalunirons | /ʁealyniʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁe.a.ly.ni.ʁɔ̃ | ré.a.lu.ni.rons° |
| réaluniront | /ʁealyniʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁe.a.ly.ni.ʁɔ̃ | ré.a.lu.ni.ront° |
| réalunis | /ʁealyni/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.ly.ni | ré.a.lu.nis° |
| réalunis | /ʁealyni/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.ly.ni | ré.a.lu.nis° |
| réalunis | /ʁealyni/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁe.a.ly.ni | ré.a.lu.nis° |
| réalunis | /ʁealyni/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁe.a.ly.ni | ré.a.lu.nis° |
| réalunis | /ʁealyni/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.ly.ni | ré.a.lu.nis° |
| réalunissaient | /ʁealynisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.a.ly.ni.sɛ | ré.a.lu.ni.ssaie°n°t° |
| réalunissais | /ʁealynisɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.a.ly.ni.sɛ | ré.a.lu.ni.ssais° |
| réalunissais | /ʁealynisɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.a.ly.ni.sɛ | ré.a.lu.ni.ssais° |
| réalunissait | /ʁealynisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.a.ly.ni.sɛ | ré.a.lu.ni.ssait° |
| réalunissant | /ʁealynisɑ̃/ | participe, present | ʁe.a.ly.ni.sɑ̃ | ré.a.lu.ni.ssant° |
| réalunisse | /ʁealynis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.a.ly.nis | ré.a.lu.nisse° |
| réalunisse | /ʁealynis/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.ly.nis | ré.a.lu.nisse° |
| réalunisse | /ʁealynis/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.ly.nis | ré.a.lu.nisse° |
| réalunissent | /ʁealynis/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.ly.nis | ré.a.lu.nisse°n°t° |
| réalunissent | /ʁealynis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.a.ly.nis | ré.a.lu.nisse°n°t° |
| réalunissent | /ʁealynis/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.ly.nis | ré.a.lu.nisse°n°t° |
| réalunisses | /ʁealynis/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.ly.nis | ré.a.lu.nisse°s° |
| réalunisses | /ʁealynis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.a.ly.nis | ré.a.lu.nisse°s° |
| réalunisses | /ʁealynis/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.ly.nis | ré.a.lu.nisse°s° |
| réalunissez | /ʁealynise/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.ly.ni.se | ré.a.lu.ni.ssez |
| réalunissez | /ʁealynise/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.ly.ni.se | ré.a.lu.ni.ssez |
| réalunissiez | /ʁealynisje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.a.ly.ni.sje | ré.a.lu.ni.ssiez |
| réalunissiez | /ʁealynisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.a.ly.ni.sje | ré.a.lu.ni.ssiez |
| réalunissiez | /ʁealynisje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.ly.ni.sje | ré.a.lu.ni.ssiez |
| réalunissions | /ʁealynisjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.a.ly.ni.sjɔ̃ | ré.a.lu.ni.ssions° |
| réalunissions | /ʁealynisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.a.ly.ni.sjɔ̃ | ré.a.lu.ni.ssions° |
| réalunissions | /ʁealynisjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.ly.ni.sjɔ̃ | ré.a.lu.ni.ssions° |
| réalunissons | /ʁealynisɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.ly.ni.sɔ̃ | ré.a.lu.ni.ssons° |
| réalunissons | /ʁealynisɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.ly.ni.sɔ̃ | ré.a.lu.ni.ssons° |
| réalunit | /ʁealyni/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.ly.ni | ré.a.lu.nit° |
| réalunit | /ʁealyni/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁe.a.ly.ni | ré.a.lu.nit° |
| réalunîmes | /ʁealynim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁe.a.ly.nim | ré.a.lu.nîme°s° |
| réalunît | /ʁealyni/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.a.ly.ni | ré.a.lu.nît° |
| réalunîtes | /ʁealynit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁe.a.ly.nit | ré.a.lu.nîte°s° |