réalphabétiser

VER — épicène

/ʁealfabetize/

Syllabes : ʁe.al.fa.be.ti.ze Orthocode : ré.al.pha.bé.ti.ser

Définitions

  1. 1. Alphabétiser de nouveau.

Étymologie

D’alphabétiser, avec le préfixe ré-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
réalphabétisa /ʁealfabetiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁe.al.fa.be.ti.za ré.al.pha.bé.ti.sa
réalphabétisai /ʁealfabetizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁe.al.fa.be.ti.zɛ ré.al.pha.bé.ti.sai
réalphabétisaient /ʁealfabetizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁe.al.fa.be.ti.zɛ ré.al.pha.bé.ti.saie°n°t°
réalphabétisais /ʁealfabetizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁe.al.fa.be.ti.zɛ ré.al.pha.bé.ti.sais°
réalphabétisais /ʁealfabetizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁe.al.fa.be.ti.zɛ ré.al.pha.bé.ti.sais°
réalphabétisait /ʁealfabetizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁe.al.fa.be.ti.zɛ ré.al.pha.bé.ti.sait°
réalphabétisant /ʁealfabetizɑ̃/ participe, present ʁe.al.fa.be.ti.zɑ̃ ré.al.pha.bé.ti.sant°
réalphabétisas /ʁealfabetiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁe.al.fa.be.ti.za ré.al.pha.bé.ti.sas°
réalphabétisasse /ʁealfabetizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁe.al.fa.be.ti.zas ré.al.pha.bé.ti.sasse°
réalphabétisassent /ʁealfabetizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁe.al.fa.be.ti.zas ré.al.pha.bé.ti.sasse°n°t°
réalphabétisasses /ʁealfabetizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁe.al.fa.be.ti.zas ré.al.pha.bé.ti.sasse°s°
réalphabétisassiez /ʁealfabetizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁe.al.fa.be.ti.za.sje ré.al.pha.bé.ti.sa.ssiez
réalphabétisassions /ʁealfabetizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁe.al.fa.be.ti.za.sjɔ̃ ré.al.pha.bé.ti.sa.ssions°
réalphabétise /ʁealfabetiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁe.al.fa.be.tiz ré.al.pha.bé.tise°
réalphabétise /ʁealfabetiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁe.al.fa.be.tiz ré.al.pha.bé.tise°
réalphabétise /ʁealfabetiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁe.al.fa.be.tiz ré.al.pha.bé.tise°
réalphabétise /ʁealfabetiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁe.al.fa.be.tiz ré.al.pha.bé.tise°
réalphabétise /ʁealfabetiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁe.al.fa.be.tiz ré.al.pha.bé.tise°
réalphabétisent /ʁealfabetiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁe.al.fa.be.tiz ré.al.pha.bé.tise°n°t°
réalphabétisent /ʁealfabetiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁe.al.fa.be.tiz ré.al.pha.bé.tise°n°t°
réalphabétiser /ʁealfabetize/ infinitif ʁe.al.fa.be.ti.ze ré.al.pha.bé.ti.ser
réalphabétisera /ʁealfabetizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁe.al.fa.be.ti.zə.ʁa ré.al.pha.bé.ti.se.ra
réalphabétiserai /ʁealfabetizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁe.al.fa.be.ti.zə.ʁɛ ré.al.pha.bé.ti.se.rai
réalphabétiseraient /ʁealfabetizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁe.al.fa.be.ti.zə.ʁɛ ré.al.pha.bé.ti.se.raie°n°t°
réalphabétiserais /ʁealfabetizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁe.al.fa.be.ti.zə.ʁɛ ré.al.pha.bé.ti.se.rais°
réalphabétiserais /ʁealfabetizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁe.al.fa.be.ti.zə.ʁɛ ré.al.pha.bé.ti.se.rais°
réalphabétiserait /ʁealfabetizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁe.al.fa.be.ti.zə.ʁɛ ré.al.pha.bé.ti.se.rait°
réalphabétiseras /ʁealfabetizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁe.al.fa.be.ti.zə.ʁa ré.al.pha.bé.ti.se.ras°
réalphabétiserez /ʁealfabetizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁe.al.fa.be.ti.zə.ʁe ré.al.pha.bé.ti.se.rez
réalphabétiseriez /ʁealfabetizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁe.al.fa.be.ti.zə.ʁje ré.al.pha.bé.ti.se.riez
réalphabétiserions /ʁealfabetizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁe.al.fa.be.ti.zə.ʁjɔ̃ ré.al.pha.bé.ti.se.rions°
réalphabétiserons /ʁealfabetizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁe.al.fa.be.ti.zə.ʁɔ̃ ré.al.pha.bé.ti.se.rons°
réalphabétiseront /ʁealfabetizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁe.al.fa.be.ti.zə.ʁɔ̃ ré.al.pha.bé.ti.se.ront°
réalphabétises /ʁealfabetiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁe.al.fa.be.tiz ré.al.pha.bé.tise°s°
réalphabétises /ʁealfabetiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁe.al.fa.be.tiz ré.al.pha.bé.tise°s°
réalphabétisez /ʁealfabetize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁe.al.fa.be.ti.ze ré.al.pha.bé.ti.sez
réalphabétisez /ʁealfabetize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁe.al.fa.be.ti.ze ré.al.pha.bé.ti.sez
réalphabétisiez /ʁealfabetizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁe.al.fa.be.ti.zje ré.al.pha.bé.ti.siez
réalphabétisiez /ʁealfabetizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁe.al.fa.be.ti.zje ré.al.pha.bé.ti.siez
réalphabétisions /ʁealfabetizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁe.al.fa.be.ti.zjɔ̃ ré.al.pha.bé.ti.sions°
réalphabétisions /ʁealfabetizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁe.al.fa.be.ti.zjɔ̃ ré.al.pha.bé.ti.sions°
réalphabétisons /ʁealfabetizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁe.al.fa.be.ti.zɔ̃ ré.al.pha.bé.ti.sons°
réalphabétisons /ʁealfabetizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁe.al.fa.be.ti.zɔ̃ ré.al.pha.bé.ti.sons°
réalphabétisâmes /ʁealfabetizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁe.al.fa.be.ti.zam ré.al.pha.bé.ti.sâme°s°
réalphabétisât /ʁealfabetiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁe.al.fa.be.ti.za ré.al.pha.bé.ti.sât°
réalphabétisâtes /ʁealfabetizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁe.al.fa.be.ti.zat ré.al.pha.bé.ti.sâte°s°
réalphabétisèrent /ʁealfabetizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁe.al.fa.be.ti.zɛʁ ré.al.pha.bé.ti.sère°n°t°
réalphabétisé /ʁealfabetize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁe.al.fa.be.ti.ze ré.al.pha.bé.ti.sé
réalphabétisée /ʁealfabetize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁe.al.fa.be.ti.ze ré.al.pha.bé.ti.sée°
réalphabétisées /ʁealfabetize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁe.al.fa.be.ti.ze ré.al.pha.bé.ti.sée°s°
réalphabétisés /ʁealfabetize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁe.al.fa.be.ti.ze ré.al.pha.bé.ti.sés°