VER:pron — épicène
/ʁeafɛʁe/
Syllabes : ʁe.a.fɛ.ʁe
Orthocode : ré.a.ffai.rer
Définitions
-
1.
S’affairer à nouveau.
Je n’ai donc plus aucune excuse pour me réaffairer dans ma cuisine à finir de préparer mon shabbat car en plus mon mari est reparti avec Indiana à la foire.
Étymologie
De affairer, avec le préfixe ré-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| (se) réaffaira | /ʁeafɛʁa/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁe.a.fɛ.ʁa | ré.a.ffai.ra |
| (me) réaffairai | /ʁeafɛʁɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁe.a.fɛ.ʁɛ | ré.a.ffai.rai |
| (se) réaffairaient | /ʁeafɛʁɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.a.fɛ.ʁɛ | ré.a.ffai.raie°n°t° |
| (me) réaffairais | /ʁeafɛʁɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.a.fɛ.ʁɛ | ré.a.ffai.rais° |
| (te) réaffairais | /ʁeafɛʁɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.a.fɛ.ʁɛ | ré.a.ffai.rais° |
| (se) réaffairait | /ʁeafɛʁɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.a.fɛ.ʁɛ | ré.a.ffai.rait° |
| (se) réaffairant | /ʁeafeʁɑ̃/ | participe, present | ʁe.a.fe.ʁɑ̃ | ré.a.ffai.rant° |
| (te) réaffairas | /ʁeafɛʁa/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁe.a.fɛ.ʁa | ré.a.ffai.ras° |
| (me) réaffairasse | /ʁeafeʁas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.a.fe.ʁas | ré.a.ffai.rasse° |
| (se) réaffairassent | /ʁeafeʁas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.a.fe.ʁas | ré.a.ffai.rasse°n°t° |
| (te) réaffairasses | /ʁeafeʁas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.a.fe.ʁas | ré.a.ffai.rasse°s° |
| (vous) réaffairassiez | /ʁeafɛʁasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.a.fɛ.ʁa.sje | ré.a.ffai.ra.ssiez |
| (nous) réaffairassions | /ʁeafeʁasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.a.fe.ʁa.sjɔ̃ | ré.a.ffai.ra.ssions° |
| (me) réaffaire | /ʁeafɛʁ/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.fɛʁ | ré.a.ffaire° |
| (se) réaffaire | /ʁeafɛʁ/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.fɛʁ | ré.a.ffaire° |
| (te) réaffaire | /ʁeafɛʁ/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.fɛʁ | ré.a.ffaire° |
| (me) réaffaire | /ʁeafɛʁ/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.fɛʁ | ré.a.ffaire° |
| (se) réaffaire | /ʁeafɛʁ/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.fɛʁ | ré.a.ffaire° |
| (se) réaffairent | /ʁeafɛʁ/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.fɛʁ | ré.a.ffaire°n°t° |
| (se) réaffairent | /ʁeafɛʁ/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.fɛʁ | ré.a.ffaire°n°t° |
| (se) réaffairer | /ʁeafɛʁe/ | infinitif | ʁe.a.fɛ.ʁe | ré.a.ffai.rer |
| (se) réaffairera | /ʁeafɛʁəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁe.a.fɛ.ʁə.ʁa | ré.a.ffai.re.ra |
| (me) réaffairerai | /ʁeafɛʁəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁe.a.fɛ.ʁə.ʁɛ | ré.a.ffai.re.rai |
| (se) réaffaireraient | /ʁeafɛʁəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.fɛ.ʁə.ʁɛ | ré.a.ffai.re.raie°n°t° |
| (me) réaffairerais | /ʁeafɛʁəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.fɛ.ʁə.ʁɛ | ré.a.ffai.re.rais° |
| (te) réaffairerais | /ʁeafɛʁəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.fɛ.ʁə.ʁɛ | ré.a.ffai.re.rais° |
| (se) réaffairerait | /ʁeafɛʁəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.fɛ.ʁə.ʁɛ | ré.a.ffai.re.rait° |
| (te) réaffaireras | /ʁeafɛʁəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁe.a.fɛ.ʁə.ʁa | ré.a.ffai.re.ras° |
| (vous) réaffairerez | /ʁeafɛʁəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁe.a.fɛ.ʁə.ʁe | ré.a.ffai.re.rez |
| (vous) réaffaireriez | /ʁeafɛʁəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.fɛ.ʁə.ʁje | ré.a.ffai.re.riez |
| (nous) réaffairerions | /ʁeafɛʁəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.fɛ.ʁə.ʁjɔ̃ | ré.a.ffai.re.rions° |
| (nous) réaffairerons | /ʁeafɛʁəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁe.a.fɛ.ʁə.ʁɔ̃ | ré.a.ffai.re.rons° |
| (se) réaffaireront | /ʁeafɛʁəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁe.a.fɛ.ʁə.ʁɔ̃ | ré.a.ffai.re.ront° |
| (te) réaffaires | /ʁeafɛʁ/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.fɛʁ | ré.a.ffaire°s° |
| (te) réaffaires | /ʁeafɛʁ/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.fɛʁ | ré.a.ffaire°s° |
| (vous) réaffairez | /ʁeafɛʁe/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.fɛ.ʁe | ré.a.ffai.rez |
| (vous) réaffairez | /ʁeafɛʁe/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.fɛ.ʁe | ré.a.ffai.rez |
| (vous) réaffairiez | /ʁeafeʁje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.a.fe.ʁje | ré.a.ffai.riez |
| (vous) réaffairiez | /ʁeafeʁje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.fe.ʁje | ré.a.ffai.riez |
| (nous) réaffairions | /ʁeafeʁjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.a.fe.ʁjɔ̃ | ré.a.ffai.rions° |
| (nous) réaffairions | /ʁeafeʁjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.fe.ʁjɔ̃ | ré.a.ffai.rions° |
| (nous) réaffairons | /ʁeafɛʁɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.fɛ.ʁɔ̃ | ré.a.ffai.rons° |
| (nous) réaffairons | /ʁeafɛʁɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.fɛ.ʁɔ̃ | ré.a.ffai.rons° |
| (nous) réaffairâmes | /ʁeafɛʁam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁe.a.fɛ.ʁam | ré.a.ffai.râme°s° |
| (se) réaffairât | /ʁeafɛʁa/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.a.fɛ.ʁa | ré.a.ffai.rât° |
| (vous) réaffairâtes | /ʁeafɛʁat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁe.a.fɛ.ʁat | ré.a.ffai.râte°s° |
| (se) réaffairèrent | /ʁeafeʁɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁe.a.fe.ʁɛʁ | ré.a.ffai.rère°n°t° |
| (se) réaffairé | /ʁeafɛʁe/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁe.a.fɛ.ʁe | ré.a.ffai.ré |
| (se) réaffairée | /ʁeafɛʁe/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁe.a.fɛ.ʁe | ré.a.ffai.rée° |
| (se) réaffairées | /ʁeafɛʁe/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁe.a.fɛ.ʁe | ré.a.ffai.rée°s° |
| (se) réaffairés | /ʁeafɛʁe/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁe.a.fɛ.ʁe | ré.a.ffai.rés° |