réacculturer

VER — épicène

/ʁeakyltyʁe/

Syllabes : ʁe.a.kyl.ty.ʁe Orthocode : ré.a.ccul.tu.rer

Définitions

  1. 1. Acculturer à nouveau.

Étymologie

De acculturer, avec le préfixe ré-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
réaccultura /ʁeakyltyʁa/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁe.a.kyl.ty.ʁa ré.a.ccul.tu.ra
réacculturai /ʁeakyltyʁɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁe.a.kyl.ty.ʁɛ ré.a.ccul.tu.rai
réacculturaient /ʁeakyltyʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁe.a.kyl.ty.ʁɛ ré.a.ccul.tu.raie°n°t°
réacculturais /ʁeakyltyʁɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁe.a.kyl.ty.ʁɛ ré.a.ccul.tu.rais°
réacculturais /ʁeakyltyʁɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁe.a.kyl.ty.ʁɛ ré.a.ccul.tu.rais°
réacculturait /ʁeakyltyʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁe.a.kyl.ty.ʁɛ ré.a.ccul.tu.rait°
réacculturant /ʁeakyltyʁɑ̃/ participe, present ʁe.a.kyl.ty.ʁɑ̃ ré.a.ccul.tu.rant°
réacculturas /ʁeakyltyʁa/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁe.a.kyl.ty.ʁa ré.a.ccul.tu.ras°
réacculturasse /ʁeakyltyʁas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁe.a.kyl.ty.ʁas ré.a.ccul.tu.rasse°
réacculturassent /ʁeakyltyʁas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁe.a.kyl.ty.ʁas ré.a.ccul.tu.rasse°n°t°
réacculturasses /ʁeakyltyʁas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁe.a.kyl.ty.ʁas ré.a.ccul.tu.rasse°s°
réacculturassiez /ʁeakyltyʁasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁe.a.kyl.ty.ʁa.sje ré.a.ccul.tu.ra.ssiez
réacculturassions /ʁeakyltyʁasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁe.a.kyl.ty.ʁa.sjɔ̃ ré.a.ccul.tu.ra.ssions°
réacculture /ʁeakyltyʁ/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁe.a.kyl.tyʁ ré.a.ccul.ture°
réacculture /ʁeakyltyʁ/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁe.a.kyl.tyʁ ré.a.ccul.ture°
réacculture /ʁeakyltyʁ/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁe.a.kyl.tyʁ ré.a.ccul.ture°
réacculture /ʁeakyltyʁ/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁe.a.kyl.tyʁ ré.a.ccul.ture°
réacculture /ʁeakyltyʁ/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁe.a.kyl.tyʁ ré.a.ccul.ture°
réacculturent /ʁeakyltyʁ/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁe.a.kyl.tyʁ ré.a.ccul.ture°n°t°
réacculturent /ʁeakyltyʁ/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁe.a.kyl.tyʁ ré.a.ccul.ture°n°t°
réacculturer /ʁeakyltyʁe/ infinitif ʁe.a.kyl.ty.ʁe ré.a.ccul.tu.rer
réacculturera /ʁeakyltyʁəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁe.a.kyl.ty.ʁə.ʁa ré.a.ccul.tu.re.ra
réacculturerai /ʁeakyltyʁəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁe.a.kyl.ty.ʁə.ʁɛ ré.a.ccul.tu.re.rai
réaccultureraient /ʁeakyltyʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁe.a.kyl.ty.ʁə.ʁɛ ré.a.ccul.tu.re.raie°n°t°
réacculturerais /ʁeakyltyʁəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁe.a.kyl.ty.ʁə.ʁɛ ré.a.ccul.tu.re.rais°
réacculturerais /ʁeakyltyʁəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁe.a.kyl.ty.ʁə.ʁɛ ré.a.ccul.tu.re.rais°
réacculturerait /ʁeakyltyʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁe.a.kyl.ty.ʁə.ʁɛ ré.a.ccul.tu.re.rait°
réaccultureras /ʁeakyltyʁəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁe.a.kyl.ty.ʁə.ʁa ré.a.ccul.tu.re.ras°
réacculturerez /ʁeakyltyʁəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁe.a.kyl.ty.ʁə.ʁe ré.a.ccul.tu.re.rez
réaccultureriez /ʁeakyltyʁəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁe.a.kyl.ty.ʁə.ʁje ré.a.ccul.tu.re.riez
réacculturerions /ʁeakyltyʁəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁe.a.kyl.ty.ʁə.ʁjɔ̃ ré.a.ccul.tu.re.rions°
réacculturerons /ʁeakyltyʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁe.a.kyl.ty.ʁə.ʁɔ̃ ré.a.ccul.tu.re.rons°
réaccultureront /ʁeakyltyʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁe.a.kyl.ty.ʁə.ʁɔ̃ ré.a.ccul.tu.re.ront°
réaccultures /ʁeakyltyʁ/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁe.a.kyl.tyʁ ré.a.ccul.ture°s°
réaccultures /ʁeakyltyʁ/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁe.a.kyl.tyʁ ré.a.ccul.ture°s°
réacculturez /ʁeakyltyʁe/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁe.a.kyl.ty.ʁe ré.a.ccul.tu.rez
réacculturez /ʁeakyltyʁe/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁe.a.kyl.ty.ʁe ré.a.ccul.tu.rez
réacculturiez /ʁeakyltyʁje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁe.a.kyl.ty.ʁje ré.a.ccul.tu.riez
réacculturiez /ʁeakyltyʁje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁe.a.kyl.ty.ʁje ré.a.ccul.tu.riez
réacculturions /ʁeakyltyʁjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁe.a.kyl.ty.ʁjɔ̃ ré.a.ccul.tu.rions°
réacculturions /ʁeakyltyʁjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁe.a.kyl.ty.ʁjɔ̃ ré.a.ccul.tu.rions°
réacculturons /ʁeakyltyʁɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁe.a.kyl.ty.ʁɔ̃ ré.a.ccul.tu.rons°
réacculturons /ʁeakyltyʁɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁe.a.kyl.ty.ʁɔ̃ ré.a.ccul.tu.rons°
réacculturâmes /ʁeakyltyʁam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁe.a.kyl.ty.ʁam ré.a.ccul.tu.râme°s°
réacculturât /ʁeakyltyʁa/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁe.a.kyl.ty.ʁa ré.a.ccul.tu.rât°
réacculturâtes /ʁeakyltyʁat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁe.a.kyl.ty.ʁat ré.a.ccul.tu.râte°s°
réacculturèrent /ʁeakyltyʁɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁe.a.kyl.ty.ʁɛʁ ré.a.ccul.tu.rère°n°t°
réacculturé /ʁeakyltyʁe/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁe.a.kyl.ty.ʁe ré.a.ccul.tu.ré
réacculturée /ʁeakyltyʁe/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁe.a.kyl.ty.ʁe ré.a.ccul.tu.rée°
réacculturées /ʁeakyltyʁe/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁe.a.kyl.ty.ʁe ré.a.ccul.tu.rée°s°
réacculturés /ʁeakyltyʁe/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁe.a.kyl.ty.ʁe ré.a.ccul.tu.rés°