VER:pron — épicène
/ʁeabʁite/
Syllabes : ʁe.a.bʁi.te
Orthocode : ré.a.bri.ter
Définitions
-
1.
Abriter à nouveau.
Elle courut pour s'y réabriter, mais se souvint de l'apparition.
Étymologie
De abriter, avec le préfixe ré-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| (se) réabrita | /ʁeabʁita/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁe.a.bʁi.ta | ré.a.bri.ta |
| (me) réabritai | /ʁeabʁitɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁe.a.bʁi.tɛ | ré.a.bri.tai |
| (se) réabritaient | /ʁeabʁitɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.a.bʁi.tɛ | ré.a.bri.taie°n°t° |
| (me) réabritais | /ʁeabʁitɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.a.bʁi.tɛ | ré.a.bri.tais° |
| (te) réabritais | /ʁeabʁitɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.a.bʁi.tɛ | ré.a.bri.tais° |
| (se) réabritait | /ʁeabʁitɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.a.bʁi.tɛ | ré.a.bri.tait° |
| (se) réabritant | /ʁeabʁitɑ̃/ | participe, present | ʁe.a.bʁi.tɑ̃ | ré.a.bri.tant° |
| (te) réabritas | /ʁeabʁita/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁe.a.bʁi.ta | ré.a.bri.tas° |
| (me) réabritasse | /ʁeabʁitas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.a.bʁi.tas | ré.a.bri.tasse° |
| (se) réabritassent | /ʁeabʁitas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.a.bʁi.tas | ré.a.bri.tasse°n°t° |
| (te) réabritasses | /ʁeabʁitas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.a.bʁi.tas | ré.a.bri.tasse°s° |
| (vous) réabritassiez | /ʁeabʁitasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.a.bʁi.ta.sje | ré.a.bri.ta.ssiez |
| (nous) réabritassions | /ʁeabʁitasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.a.bʁi.ta.sjɔ̃ | ré.a.bri.ta.ssions° |
| (me) réabrite | /ʁeabʁit/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.bʁit | ré.a.brite° |
| (se) réabrite | /ʁeabʁit/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.bʁit | ré.a.brite° |
| (te) réabrite | /ʁeabʁit/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.bʁit | ré.a.brite° |
| (me) réabrite | /ʁeabʁit/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.bʁit | ré.a.brite° |
| (se) réabrite | /ʁeabʁit/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.bʁit | ré.a.brite° |
| (se) réabritent | /ʁeabʁit/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.bʁit | ré.a.brite°n°t° |
| (se) réabritent | /ʁeabʁit/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.bʁit | ré.a.brite°n°t° |
| (se) réabriter | /ʁeabʁite/ | infinitif | ʁe.a.bʁi.te | ré.a.bri.ter |
| (se) réabritera | /ʁeabʁitəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁe.a.bʁi.tə.ʁa | ré.a.bri.te.ra |
| (me) réabriterai | /ʁeabʁitʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁe.a.bʁi.tʁɛ | ré.a.bri.te°rai |
| (se) réabriteraient | /ʁeabʁitəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.bʁi.tə.ʁɛ | ré.a.bri.te.raie°n°t° |
| (me) réabriterais | /ʁeabʁitəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.bʁi.tə.ʁɛ | ré.a.bri.te.rais° |
| (te) réabriterais | /ʁeabʁitəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.bʁi.tə.ʁɛ | ré.a.bri.te.rais° |
| (se) réabriterait | /ʁeabʁitəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.bʁi.tə.ʁɛ | ré.a.bri.te.rait° |
| (te) réabriteras | /ʁeabʁitəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁe.a.bʁi.tə.ʁa | ré.a.bri.te.ras° |
| (vous) réabriterez | /ʁeabʁitəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁe.a.bʁi.tə.ʁe | ré.a.bri.te.rez |
| (vous) réabriteriez | /ʁeabʁitəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.bʁi.tə.ʁje | ré.a.bri.te.riez |
| (nous) réabriterions | /ʁeabʁitəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.bʁi.tə.ʁjɔ̃ | ré.a.bri.te.rions° |
| (nous) réabriterons | /ʁeabʁitəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁe.a.bʁi.tə.ʁɔ̃ | ré.a.bri.te.rons° |
| (se) réabriteront | /ʁeabʁitəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁe.a.bʁi.tə.ʁɔ̃ | ré.a.bri.te.ront° |
| (te) réabrites | /ʁeabʁit/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.bʁit | ré.a.brite°s° |
| (te) réabrites | /ʁeabʁit/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.bʁit | ré.a.brite°s° |
| (vous) réabritez | /ʁeabʁite/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.bʁi.te | ré.a.bri.tez |
| (vous) réabritez | /ʁeabʁite/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.bʁi.te | ré.a.bri.tez |
| (vous) réabritiez | /ʁeabʁitje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.a.bʁi.tje | ré.a.bri.tiez |
| (vous) réabritiez | /ʁeabʁitje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.bʁi.tje | ré.a.bri.tiez |
| (nous) réabritions | /ʁeabʁitjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.a.bʁi.tjɔ̃ | ré.a.bri.tions° |
| (nous) réabritions | /ʁeabʁitjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.bʁi.tjɔ̃ | ré.a.bri.tions° |
| (nous) réabritons | /ʁeabʁitɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.bʁi.tɔ̃ | ré.a.bri.tons° |
| (nous) réabritons | /ʁeabʁitɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.bʁi.tɔ̃ | ré.a.bri.tons° |
| (nous) réabritâmes | /ʁeabʁitam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁe.a.bʁi.tam | ré.a.bri.tâme°s° |
| (se) réabritât | /ʁeabʁita/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.a.bʁi.ta | ré.a.bri.tât° |
| (vous) réabritâtes | /ʁeabʁitat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁe.a.bʁi.tat | ré.a.bri.tâte°s° |
| (se) réabritèrent | /ʁeabʁitɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁe.a.bʁi.tɛʁ | ré.a.bri.tère°n°t° |
| (se) réabrité | /ʁeabʁite/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁe.a.bʁi.te | ré.a.bri.té |
| (se) réabritée | /ʁeabʁite/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁe.a.bʁi.te | ré.a.bri.tée° |
| (se) réabritées | /ʁeabʁite/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁe.a.bʁi.te | ré.a.bri.tée°s° |
| (se) réabrités | /ʁeabʁite/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁe.a.bʁi.te | ré.a.bri.tés° |