roumaniser

VER — épicène

/ʁumanize/

Syllabes : ʁu.ma.ni.ze Orthocode : rou.ma.ni.ser

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 LM10
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Rendre plus roumain.

Étymologie

De roumain, avec le suffixe -iser.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
roumanisa /ʁumaniza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁu.ma.ni.za rou.ma.ni.sa
roumanisai /ʁumanizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁu.ma.ni.zɛ rou.ma.ni.sai
roumanisaient /ʁumanizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁu.ma.ni.zɛ rou.ma.ni.saie°n°t°
roumanisais /ʁumanizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁu.ma.ni.zɛ rou.ma.ni.sais°
roumanisais /ʁumanizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁu.ma.ni.zɛ rou.ma.ni.sais°
roumanisait /ʁumanizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁu.ma.ni.zɛ rou.ma.ni.sait°
roumanisant /ʁumanizɑ̃/ participe, present ʁu.ma.ni.zɑ̃ rou.ma.ni.sant°
roumanisas /ʁumaniza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁu.ma.ni.za rou.ma.ni.sas°
roumanisasse /ʁumanizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁu.ma.ni.zas rou.ma.ni.sasse°
roumanisassent /ʁumanizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁu.ma.ni.zas rou.ma.ni.sasse°n°t°
roumanisasses /ʁumanizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁu.ma.ni.zas rou.ma.ni.sasse°s°
roumanisassiez /ʁumanizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁu.ma.ni.za.sje rou.ma.ni.sa.ssiez
roumanisassions /ʁumanizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁu.ma.ni.za.sjɔ̃ rou.ma.ni.sa.ssions°
roumanise /ʁumaniz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁu.ma.niz rou.ma.nise°
roumanise /ʁumaniz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁu.ma.niz rou.ma.nise°
roumanise /ʁumaniz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁu.ma.niz rou.ma.nise°
roumanise /ʁumaniz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁu.ma.niz rou.ma.nise°
roumanise /ʁumaniz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁu.ma.niz rou.ma.nise°
roumanisent /ʁumaniz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁu.ma.niz rou.ma.nise°n°t°
roumanisent /ʁumaniz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁu.ma.niz rou.ma.nise°n°t°
roumaniser /ʁumanize/ infinitif ʁu.ma.ni.ze rou.ma.ni.ser
roumanisera /ʁumanizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁu.ma.ni.zə.ʁa rou.ma.ni.se.ra
roumaniserai /ʁumanizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁu.ma.ni.zə.ʁɛ rou.ma.ni.se.rai
roumaniseraient /ʁumanizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁu.ma.ni.zə.ʁɛ rou.ma.ni.se.raie°n°t°
roumaniserais /ʁumanizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁu.ma.ni.zə.ʁɛ rou.ma.ni.se.rais°
roumaniserais /ʁumanizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁu.ma.ni.zə.ʁɛ rou.ma.ni.se.rais°
roumaniserait /ʁumanizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁu.ma.ni.zə.ʁɛ rou.ma.ni.se.rait°
roumaniseras /ʁumanizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁu.ma.ni.zə.ʁa rou.ma.ni.se.ras°
roumaniserez /ʁumanizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁu.ma.ni.zə.ʁe rou.ma.ni.se.rez
roumaniseriez /ʁumanizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁu.ma.ni.zə.ʁje rou.ma.ni.se.riez
roumaniserions /ʁumanizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁu.ma.ni.zə.ʁjɔ̃ rou.ma.ni.se.rions°
roumaniserons /ʁumanizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁu.ma.ni.zə.ʁɔ̃ rou.ma.ni.se.rons°
roumaniseront /ʁumanizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁu.ma.ni.zə.ʁɔ̃ rou.ma.ni.se.ront°
roumanises /ʁumaniz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁu.ma.niz rou.ma.nise°s°
roumanises /ʁumaniz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁu.ma.niz rou.ma.nise°s°
roumanisez /ʁumanize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁu.ma.ni.ze rou.ma.ni.sez
roumanisez /ʁumanize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁu.ma.ni.ze rou.ma.ni.sez
roumanisiez /ʁumanizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁu.ma.ni.zje rou.ma.ni.siez
roumanisiez /ʁumanizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁu.ma.ni.zje rou.ma.ni.siez
roumanisions /ʁumanizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁu.ma.ni.zjɔ̃ rou.ma.ni.sions°
roumanisions /ʁumanizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁu.ma.ni.zjɔ̃ rou.ma.ni.sions°
roumanisons /ʁumanizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁu.ma.ni.zɔ̃ rou.ma.ni.sons°
roumanisons /ʁumanizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁu.ma.ni.zɔ̃ rou.ma.ni.sons°
roumanisâmes /ʁumanizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁu.ma.ni.zam rou.ma.ni.sâme°s°
roumanisât /ʁumaniza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁu.ma.ni.za rou.ma.ni.sât°
roumanisâtes /ʁumanizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁu.ma.ni.zat rou.ma.ni.sâte°s°
roumanisèrent /ʁumanizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁu.ma.ni.zɛʁ rou.ma.ni.sère°n°t°
roumanisé /ʁumanize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁu.ma.ni.ze rou.ma.ni.sé
roumanisée /ʁumanize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁu.ma.ni.ze rou.ma.ni.sée°
roumanisées /ʁumanize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁu.ma.ni.ze rou.ma.ni.sée°s°
roumanisés /ʁumanize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁu.ma.ni.ze rou.ma.ni.sés°