romaniser

VER — épicène

/ʁomanize/

Syllabes : ʁo.ma.ni.ze Orthocode : ro.ma.ni.ser

Fréquence

0.5 composite /M
0.2 LM10
0.3 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Transformer en Romain, faire prévaloir l’influence romaine.
    Les Gaules romanisées par la conquête.
  2. 2. Écrire en caractères latins les langues traditionnellement écrites autrement.
    Deux éditions romanisées en Bâgo bahâr.
  3. 3. Suivre le dogme de l’Église romaine.
    Ils [certains hérétiques] se plaignaient que les calixtins romanisaient en tout et partout, à la réserve de la coupe. — (Bossuet, Histoire des variations des Églises protestantes)
  4. 4. Conduire aux dogmes de l’Église romaine.
    En laissant toucher à ses cérémonies traditionnelles, il [le peuple russe] pouvait craindre de se laisser romaniser, et, comme les grecs-unis de Pologne, d'être à son insu incorporé à l'empire spirituel des papes.
  5. 5. Être adonné à l’étude des langues romanes.
  6. 6. Transposer dans un roman.
    On découvre ainsi, dans cet ouvrage, les bases du Paysan-Paysanne pervertis, bases vraies, mais romanisées dans un roman.

Étymologie

Dérivé de romain, avec le suffixe -iser.

Synonymes

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
romanisa /ʁomaniza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁo.ma.ni.za ro.ma.ni.sa
romanisai /ʁomanizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁo.ma.ni.zɛ ro.ma.ni.sai
romanisaient /ʁomanizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁo.ma.ni.zɛ ro.ma.ni.saie°n°t°
romanisais /ʁomanizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁo.ma.ni.zɛ ro.ma.ni.sais°
romanisais /ʁomanizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁo.ma.ni.zɛ ro.ma.ni.sais°
romanisait /ʁomanizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁo.ma.ni.zɛ ro.ma.ni.sait°
romanisant /ʁomanizɑ̃/ participe, present ʁo.ma.ni.zɑ̃ ro.ma.ni.sant°
romanisas /ʁomaniza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁo.ma.ni.za ro.ma.ni.sas°
romanisasse /ʁomanizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁo.ma.ni.zas ro.ma.ni.sasse°
romanisassent /ʁomanizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁo.ma.ni.zas ro.ma.ni.sasse°n°t°
romanisasses /ʁomanizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁo.ma.ni.zas ro.ma.ni.sasse°s°
romanisassiez /ʁomanizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁo.ma.ni.za.sje ro.ma.ni.sa.ssiez
romanisassions /ʁomanizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁo.ma.ni.za.sjɔ̃ ro.ma.ni.sa.ssions°
romanise /ʁomaniz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁo.ma.niz ro.ma.nise°
romanise /ʁomaniz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁo.ma.niz ro.ma.nise°
romanise /ʁomaniz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁo.ma.niz ro.ma.nise°
romanise /ʁomaniz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁo.ma.niz ro.ma.nise°
romanise /ʁomaniz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁo.ma.niz ro.ma.nise°
romanisent /ʁomaniz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁo.ma.niz ro.ma.nise°n°t°
romanisent /ʁomaniz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁo.ma.niz ro.ma.nise°n°t°
romaniser /ʁomanize/ infinitif ʁo.ma.ni.ze ro.ma.ni.ser
romanisera /ʁomanizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁo.ma.ni.zə.ʁa ro.ma.ni.se.ra
romaniserai /ʁomanizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁo.ma.ni.zə.ʁɛ ro.ma.ni.se.rai
romaniseraient /ʁomanizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁo.ma.ni.zə.ʁɛ ro.ma.ni.se.raie°n°t°
romaniserais /ʁomanizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁo.ma.ni.zə.ʁɛ ro.ma.ni.se.rais°
romaniserais /ʁomanizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁo.ma.ni.zə.ʁɛ ro.ma.ni.se.rais°
romaniserait /ʁomanizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁo.ma.ni.zə.ʁɛ ro.ma.ni.se.rait°
romaniseras /ʁomanizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁo.ma.ni.zə.ʁa ro.ma.ni.se.ras°
romaniserez /ʁomanizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁo.ma.ni.zə.ʁe ro.ma.ni.se.rez
romaniseriez /ʁomanizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁo.ma.ni.zə.ʁje ro.ma.ni.se.riez
romaniserions /ʁomanizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁo.ma.ni.zə.ʁjɔ̃ ro.ma.ni.se.rions°
romaniserons /ʁomanizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁo.ma.ni.zə.ʁɔ̃ ro.ma.ni.se.rons°
romaniseront /ʁomanizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁo.ma.ni.zə.ʁɔ̃ ro.ma.ni.se.ront°
romanises /ʁomaniz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁo.ma.niz ro.ma.nise°s°
romanises /ʁomaniz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁo.ma.niz ro.ma.nise°s°
romanisez /ʁomanize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁo.ma.ni.ze ro.ma.ni.sez
romanisez /ʁomanize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁo.ma.ni.ze ro.ma.ni.sez
romanisiez /ʁomanizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁo.ma.ni.zje ro.ma.ni.siez
romanisiez /ʁomanizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁo.ma.ni.zje ro.ma.ni.siez
romanisions /ʁomanizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁo.ma.ni.zjɔ̃ ro.ma.ni.sions°
romanisions /ʁomanizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁo.ma.ni.zjɔ̃ ro.ma.ni.sions°
romanisons /ʁomanizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁo.ma.ni.zɔ̃ ro.ma.ni.sons°
romanisons /ʁomanizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁo.ma.ni.zɔ̃ ro.ma.ni.sons°
romanisâmes /ʁomanizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁo.ma.ni.zam ro.ma.ni.sâme°s°
romanisât /ʁomaniza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁo.ma.ni.za ro.ma.ni.sât°
romanisâtes /ʁomanizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁo.ma.ni.zat ro.ma.ni.sâte°s°
romanisèrent /ʁomanizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁo.ma.ni.zɛʁ ro.ma.ni.sère°n°t°
romanisé /ʁomanize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁo.ma.ni.ze ro.ma.ni.sé
romanisée /ʁomanize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁo.ma.ni.ze ro.ma.ni.sée°
romanisées /ʁomanize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁo.ma.ni.ze ro.ma.ni.sée°s°
romanisés /ʁomanize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁo.ma.ni.ze ro.ma.ni.sés°