VER — masculin
/ʁivɑ̃ʃe/
Syllabes : ʁi.vɑ̃.ʃe
Orthocode : ri.van.cher
Définitions
-
1.
Baiser, faire l’amour.
[…] À l’heure où le cave aux écoutes Entend la lourde se fermer Sur ses espoirs de rivancher À l’abri de Potron-Minet […].Quelques jours plus tard, en réponse à une longue apologie du célibat et de la chasteté due à la plume de notre « Sphinx ariégeois » de plus en plus dégoûté de la vie, je répliquais : Toute femme est faite pour rivancher comme dit l’argot des barrières, et ensuite pour reproduire.
Étymologie
Pour rivancher, qu’il ne faut point oublier, je pense que ce mot a été formé par allusion à l’italien rivangare, qui signifie renverser, retourner la terre avec la bêche. — (Francisque Michel, Études de philologie comparée sur l’argot et sur les idiomes analogues parlés en Europe et en Asie, Paris …
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| rivancha | /ʁivɑ̃ʃa/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁi.vɑ̃.ʃa | ri.van.cha |
| rivanchai | /ʁivɑ̃ʃɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁi.vɑ̃.ʃɛ | ri.van.chai |
| rivanchaient | /ʁivɑ̃ʃɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁi.vɑ̃.ʃɛ | ri.van.chaie°n°t° |
| rivanchais | /ʁivɑ̃ʃɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁi.vɑ̃.ʃɛ | ri.van.chais° |
| rivanchais | /ʁivɑ̃ʃɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁi.vɑ̃.ʃɛ | ri.van.chais° |
| rivanchait | /ʁivɑ̃ʃɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁi.vɑ̃.ʃɛ | ri.van.chait° |
| rivanchant | /ʁivɑ̃ʃɑ̃/ | participe, present | ʁi.vɑ̃.ʃɑ̃ | ri.van.chant° |
| rivanchas | /ʁivɑ̃ʃa/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁi.vɑ̃.ʃa | ri.van.chas° |
| rivanchasse | /ʁivɑ̃ʃas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁi.vɑ̃.ʃas | ri.van.chasse° |
| rivanchassent | /ʁivɑ̃ʃas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁi.vɑ̃.ʃas | ri.van.chasse°n°t° |
| rivanchasses | /ʁivɑ̃ʃas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁi.vɑ̃.ʃas | ri.van.chasse°s° |
| rivanchassiez | /ʁivɑ̃ʃasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁi.vɑ̃.ʃa.sje | ri.van.cha.ssiez |
| rivanchassions | /ʁivɑ̃ʃasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁi.vɑ̃.ʃa.sjɔ̃ | ri.van.cha.ssions° |
| rivanche | /ʁivɑ̃ʃ/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁi.vɑ̃ʃ | ri.vanche° |
| rivanche | /ʁivɑ̃ʃ/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁi.vɑ̃ʃ | ri.vanche° |
| rivanche | /ʁivɑ̃ʃ/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁi.vɑ̃ʃ | ri.vanche° |
| rivanche | /ʁivɑ̃ʃ/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁi.vɑ̃ʃ | ri.vanche° |
| rivanche | /ʁivɑ̃ʃ/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁi.vɑ̃ʃ | ri.vanche° |
| rivanchent | /ʁivɑ̃ʃ/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁi.vɑ̃ʃ | ri.vanche°n°t° |
| rivanchent | /ʁivɑ̃ʃ/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁi.vɑ̃ʃ | ri.vanche°n°t° |
| rivancher | /ʁivɑ̃ʃe/ | infinitif | ʁi.vɑ̃.ʃe | ri.van.cher |
| rivanchera | /ʁivɑ̃ʃəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁi.vɑ̃.ʃə.ʁa | ri.van.che.ra |
| rivancherai | /ʁivɑ̃ʃəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁi.vɑ̃.ʃə.ʁɛ | ri.van.che.rai |
| rivancheraient | /ʁivɑ̃ʃəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁi.vɑ̃.ʃə.ʁɛ | ri.van.che.raie°n°t° |
| rivancherais | /ʁivɑ̃ʃəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁi.vɑ̃.ʃə.ʁɛ | ri.van.che.rais° |
| rivancherais | /ʁivɑ̃ʃəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁi.vɑ̃.ʃə.ʁɛ | ri.van.che.rais° |
| rivancherait | /ʁivɑ̃ʃəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁi.vɑ̃.ʃə.ʁɛ | ri.van.che.rait° |
| rivancheras | /ʁivɑ̃ʃəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁi.vɑ̃.ʃə.ʁa | ri.van.che.ras° |
| rivancherez | /ʁivɑ̃ʃəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁi.vɑ̃.ʃə.ʁe | ri.van.che.rez |
| rivancheriez | /ʁivɑ̃ʃəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁi.vɑ̃.ʃə.ʁje | ri.van.che.riez |
| rivancherions | /ʁivɑ̃ʃəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁi.vɑ̃.ʃə.ʁjɔ̃ | ri.van.che.rions° |
| rivancherons | /ʁivɑ̃ʃəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁi.vɑ̃.ʃə.ʁɔ̃ | ri.van.che.rons° |
| rivancheront | /ʁivɑ̃ʃəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁi.vɑ̃.ʃə.ʁɔ̃ | ri.van.che.ront° |
| rivanches | /ʁivɑ̃ʃ/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁi.vɑ̃ʃ | ri.vanche°s° |
| rivanches | /ʁivɑ̃ʃ/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁi.vɑ̃ʃ | ri.vanche°s° |
| rivanchez | /ʁivɑ̃ʃe/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁi.vɑ̃.ʃe | ri.van.chez |
| rivanchez | /ʁivɑ̃ʃe/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁi.vɑ̃.ʃe | ri.van.chez |
| rivanchiez | /ʁivɑ̃ʃje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁi.vɑ̃.ʃje | ri.van.chiez |
| rivanchiez | /ʁivɑ̃ʃje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁi.vɑ̃.ʃje | ri.van.chiez |
| rivanchions | /ʁivɑ̃ʃjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁi.vɑ̃.ʃjɔ̃ | ri.van.chions° |
| rivanchions | /ʁivɑ̃ʃjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁi.vɑ̃.ʃjɔ̃ | ri.van.chions° |
| rivanchons | /ʁivɑ̃ʃɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁi.vɑ̃.ʃɔ̃ | ri.van.chons° |
| rivanchons | /ʁivɑ̃ʃɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁi.vɑ̃.ʃɔ̃ | ri.van.chons° |
| rivanchâmes | /ʁivɑ̃ʃam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁi.vɑ̃.ʃam | ri.van.châme°s° |
| rivanchât | /ʁivɑ̃ʃa/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁi.vɑ̃.ʃa | ri.van.chât° |
| rivanchâtes | /ʁivɑ̃ʃat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁi.vɑ̃.ʃat | ri.van.châte°s° |
| rivanchèrent | /ʁivɑ̃ʃɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁi.vɑ̃.ʃɛʁ | ri.van.chère°n°t° |
| rivanché | /ʁivɑ̃ʃe/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁi.vɑ̃.ʃe | ri.van.ché |