(se) ripatonner

VER:pron — épicène

/ʁipatone/

Syllabes : ʁi.pa.to.ne Orthocode : ri.pa.to.nner

Définitions

  1. 1. argot Réparer.
  2. 2. argot Marcher, partir en marchant.
    Il portait bien au fond de lui-même une impression lourde, une douleur, une nostalgie, se ripatonner peut-être, mais avec allégresse, avec désinvolture.

Étymologie

(sens aller à pied) De ripaton.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
(se) ripatonna /ʁipatona/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁi.pa.to.na ri.pa.to.nna
(me) ripatonnai /ʁipatonɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁi.pa.to.nɛ ri.pa.to.nnai
(se) ripatonnaient /ʁipatonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁi.pa.to.nɛ ri.pa.to.nnaie°n°t°
(me) ripatonnais /ʁipatonɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁi.pa.to.nɛ ri.pa.to.nnais°
(te) ripatonnais /ʁipatonɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁi.pa.to.nɛ ri.pa.to.nnais°
(se) ripatonnait /ʁipatonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁi.pa.to.nɛ ri.pa.to.nnait°
(se) ripatonnant /ʁipatonɑ̃/ participe, present ʁi.pa.to.nɑ̃ ri.pa.to.nnant°
(te) ripatonnas /ʁipatona/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁi.pa.to.na ri.pa.to.nnas°
(me) ripatonnasse /ʁipatonas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁi.pa.to.nas ri.pa.to.nnasse°
(se) ripatonnassent /ʁipatonas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁi.pa.to.nas ri.pa.to.nnasse°n°t°
(te) ripatonnasses /ʁipatonas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁi.pa.to.nas ri.pa.to.nnasse°s°
(vous) ripatonnassiez /ʁipatonasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁi.pa.to.na.sje ri.pa.to.nna.ssiez
(nous) ripatonnassions /ʁipatonasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁi.pa.to.na.sjɔ̃ ri.pa.to.nna.ssions°
(me) ripatonne /ʁipatɔn/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁi.pa.tɔn ri.pa.tonne°
(se) ripatonne /ʁipatɔn/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁi.pa.tɔn ri.pa.tonne°
(te) ripatonne /ʁipatɔn/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁi.pa.tɔn ri.pa.tonne°
(me) ripatonne /ʁipatɔn/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁi.pa.tɔn ri.pa.tonne°
(se) ripatonne /ʁipatɔn/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁi.pa.tɔn ri.pa.tonne°
(se) ripatonnent /ʁipatɔn/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁi.pa.tɔn ri.pa.tonne°n°t°
(se) ripatonnent /ʁipatɔn/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁi.pa.tɔn ri.pa.tonne°n°t°
(se) ripatonner /ʁipatone/ infinitif ʁi.pa.to.ne ri.pa.to.nner
(se) ripatonnera /ʁipatɔnəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁi.pa.tɔ.nə.ʁa ri.pa.to.nne.ra
(me) ripatonnerai /ʁipatɔnəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁi.pa.tɔ.nə.ʁɛ ri.pa.to.nne.rai
(se) ripatonneraient /ʁipatɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁi.pa.tɔ.nə.ʁɛ ri.pa.to.nne.raie°n°t°
(me) ripatonnerais /ʁipatɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁi.pa.tɔ.nə.ʁɛ ri.pa.to.nne.rais°
(te) ripatonnerais /ʁipatɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁi.pa.tɔ.nə.ʁɛ ri.pa.to.nne.rais°
(se) ripatonnerait /ʁipatɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁi.pa.tɔ.nə.ʁɛ ri.pa.to.nne.rait°
(te) ripatonneras /ʁipatɔnəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁi.pa.tɔ.nə.ʁa ri.pa.to.nne.ras°
(vous) ripatonnerez /ʁipatɔnəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁi.pa.tɔ.nə.ʁe ri.pa.to.nne.rez
(vous) ripatonneriez /ʁipatɔnəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁi.pa.tɔ.nə.ʁje ri.pa.to.nne.riez
(nous) ripatonnerions /ʁipatɔnəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁi.pa.tɔ.nə.ʁjɔ̃ ri.pa.to.nne.rions°
(nous) ripatonnerons /ʁipatɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁi.pa.tɔ.nə.ʁɔ̃ ri.pa.to.nne.rons°
(se) ripatonneront /ʁipatɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁi.pa.tɔ.nə.ʁɔ̃ ri.pa.to.nne.ront°
(te) ripatonnes /ʁipatɔn/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁi.pa.tɔn ri.pa.tonne°s°
(te) ripatonnes /ʁipatɔn/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁi.pa.tɔn ri.pa.tonne°s°
(vous) ripatonnez /ʁipatone/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁi.pa.to.ne ri.pa.to.nnez
(vous) ripatonnez /ʁipatone/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁi.pa.to.ne ri.pa.to.nnez
(vous) ripatonniez /ʁipatɔnje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁi.pa.tɔ.nje ri.pa.to.nniez
(vous) ripatonniez /ʁipatɔnje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁi.pa.tɔ.nje ri.pa.to.nniez
(nous) ripatonnions /ʁipatɔnjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁi.pa.tɔ.njɔ̃ ri.pa.to.nnions°
(nous) ripatonnions /ʁipatɔnjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁi.pa.tɔ.njɔ̃ ri.pa.to.nnions°
(nous) ripatonnons /ʁipatonɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁi.pa.to.nɔ̃ ri.pa.to.nnons°
(nous) ripatonnons /ʁipatonɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁi.pa.to.nɔ̃ ri.pa.to.nnons°
(nous) ripatonnâmes /ʁipatonam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁi.pa.to.nam ri.pa.to.nnâme°s°
(se) ripatonnât /ʁipatona/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁi.pa.to.na ri.pa.to.nnât°
(vous) ripatonnâtes /ʁipatonat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁi.pa.to.nat ri.pa.to.nnâte°s°
(se) ripatonnèrent /ʁipatonɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁi.pa.to.nɛʁ ri.pa.to.nnère°n°t°
(se) ripatonné /ʁipatone/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁi.pa.to.ne ri.pa.to.nné
(se) ripatonnée /ʁipatone/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁi.pa.to.ne ri.pa.to.nnée°
(se) ripatonnées /ʁipatone/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁi.pa.to.ne ri.pa.to.nnée°s°
(se) ripatonnés /ʁipatone/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁi.pa.to.ne ri.pa.to.nnés°