rezigzaguer

VER — masculin

/ʁəziɡzaɡe/

Syllabes : ʁə.ziɡ.za.ɡe Orthocode : re.zig.za.guer

Définitions

  1. 1. Zigzaguer à nouveau.
    Il rezigzague un peu et regarde le kiosque à souvenirs et limonades, encore vide, encore plein de neige, il ne l'a jamais vu autrement.
    Avant de reprendre les vélos, de remonter sur les selles, de retituber, de rezigzaguer, grotesque dans le soleil du matin.

Étymologie

De zigzaguer, avec le préfixe re-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
rezigzagua /ʁəziɡzaɡa/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.ziɡ.za.ɡa re.zig.za.gua
rezigzaguai /ʁəziɡzaɡɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.ziɡ.za.ɡɛ re.zig.za.guai
rezigzaguaient /ʁəziɡzaɡɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ziɡ.za.ɡɛ re.zig.za.guaie°n°t°
rezigzaguais /ʁəziɡzaɡɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ziɡ.za.ɡɛ re.zig.za.guais°
rezigzaguais /ʁəziɡzaɡɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ziɡ.za.ɡɛ re.zig.za.guais°
rezigzaguait /ʁəziɡzaɡɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ziɡ.za.ɡɛ re.zig.za.guait°
rezigzaguant /ʁəziɡzaɡɑ̃/ participe, present ʁə.ziɡ.za.ɡɑ̃ re.zig.za.guant°
rezigzaguas /ʁəziɡzaɡa/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.ziɡ.za.ɡa re.zig.za.guas°
rezigzaguasse /ʁəziɡzaɡas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ziɡ.za.ɡas re.zig.za.guasse°
rezigzaguassent /ʁəziɡzaɡas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ziɡ.za.ɡas re.zig.za.guasse°n°t°
rezigzaguasses /ʁəziɡzaɡas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ziɡ.za.ɡas re.zig.za.guasse°s°
rezigzaguassiez /ʁəziɡzaɡasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ziɡ.za.ɡa.sje re.zig.za.gua.ssiez
rezigzaguassions /ʁəziɡzaɡasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ziɡ.za.ɡa.sjɔ̃ re.zig.za.gua.ssions°
rezigzague /ʁəziɡzaɡ/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.ziɡ.zaɡ re.zig.zague°
rezigzague /ʁəziɡzaɡ/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.ziɡ.zaɡ re.zig.zague°
rezigzague /ʁəziɡzaɡ/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ziɡ.zaɡ re.zig.zague°
rezigzague /ʁəziɡzaɡ/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.ziɡ.zaɡ re.zig.zague°
rezigzague /ʁəziɡzaɡ/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.ziɡ.zaɡ re.zig.zague°
rezigzaguent /ʁəziɡzaɡ/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ziɡ.zaɡ re.zig.zague°n°t°
rezigzaguent /ʁəziɡzaɡ/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ziɡ.zaɡ re.zig.zague°n°t°
rezigzaguer /ʁəziɡzaɡe/ infinitif ʁə.ziɡ.za.ɡe re.zig.za.guer
rezigzaguera /ʁəziɡzaɡəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.ziɡ.za.ɡə.ʁa re.zig.za.gue.ra
rezigzaguerai /ʁəziɡzaɡʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.ziɡ.za.ɡʁɛ re.zig.za.gue°rai
rezigzagueraient /ʁəziɡzaɡəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.ziɡ.za.ɡə.ʁɛ re.zig.za.gue.raie°n°t°
rezigzaguerais /ʁəziɡzaɡəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.ziɡ.za.ɡə.ʁɛ re.zig.za.gue.rais°
rezigzaguerais /ʁəziɡzaɡəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.ziɡ.za.ɡə.ʁɛ re.zig.za.gue.rais°
rezigzaguerait /ʁəziɡzaɡəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.ziɡ.za.ɡə.ʁɛ re.zig.za.gue.rait°
rezigzagueras /ʁəziɡzaɡəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.ziɡ.za.ɡə.ʁa re.zig.za.gue.ras°
rezigzaguerez /ʁəziɡzaɡəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.ziɡ.za.ɡə.ʁe re.zig.za.gue.rez
rezigzagueriez /ʁəziɡzaɡəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.ziɡ.za.ɡə.ʁje re.zig.za.gue.riez
rezigzaguerions /ʁəziɡzaɡəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.ziɡ.za.ɡə.ʁjɔ̃ re.zig.za.gue.rions°
rezigzaguerons /ʁəziɡzaɡəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.ziɡ.za.ɡə.ʁɔ̃ re.zig.za.gue.rons°
rezigzagueront /ʁəziɡzaɡəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.ziɡ.za.ɡə.ʁɔ̃ re.zig.za.gue.ront°
rezigzagues /ʁəziɡzaɡ/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ziɡ.zaɡ re.zig.zague°s°
rezigzagues /ʁəziɡzaɡ/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.ziɡ.zaɡ re.zig.zague°s°
rezigzaguez /ʁəziɡzaɡe/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ziɡ.za.ɡe re.zig.za.guez
rezigzaguez /ʁəziɡzaɡe/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ziɡ.za.ɡe re.zig.za.guez
rezigzaguiez /ʁəziɡzaɡje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ziɡ.za.ɡje re.zig.za.guiez
rezigzaguiez /ʁəziɡzaɡje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ziɡ.za.ɡje re.zig.za.guiez
rezigzaguions /ʁəziɡzaɡjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ziɡ.za.ɡjɔ̃ re.zig.za.guions°
rezigzaguions /ʁəziɡzaɡjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ziɡ.za.ɡjɔ̃ re.zig.za.guions°
rezigzaguons /ʁəziɡzaɡɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ziɡ.za.ɡɔ̃ re.zig.za.guons°
rezigzaguons /ʁəziɡzaɡɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ziɡ.za.ɡɔ̃ re.zig.za.guons°
rezigzaguâmes /ʁəziɡzaɡam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.ziɡ.za.ɡam re.zig.za.guâme°s°
rezigzaguât /ʁəziɡzaɡa/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ziɡ.za.ɡa re.zig.za.guât°
rezigzaguâtes /ʁəziɡzaɡat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.ziɡ.za.ɡat re.zig.za.guâte°s°
rezigzaguèrent /ʁəziɡzaɡɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.ziɡ.za.ɡɛʁ re.zig.za.guère°n°t°
rezigzagué /ʁəziɡzaɡe/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.ziɡ.za.ɡe re.zig.za.gué