rezigonner

VER — masculin

/ʁəziɡone/

Syllabes : ʁə.zi.ɡo.ne Orthocode : re.zi.go.nner

Définitions

  1. 1. Zigonner à nouveau.
    Et il fallait rezigonner!
    Repique Fabi, rezigonne, retaponne, essaie et réessaie...clisssss, ça marche toujours pas!

Étymologie

Du verbe zigonner, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
rezigonna /ʁəziɡona/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.zi.ɡo.na re.zi.go.nna
rezigonnai /ʁəziɡonɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.zi.ɡo.nɛ re.zi.go.nnai
rezigonnaient /ʁəziɡonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.zi.ɡo.nɛ re.zi.go.nnaie°n°t°
rezigonnais /ʁəziɡonɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.zi.ɡo.nɛ re.zi.go.nnais°
rezigonnais /ʁəziɡonɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.zi.ɡo.nɛ re.zi.go.nnais°
rezigonnait /ʁəziɡonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.zi.ɡo.nɛ re.zi.go.nnait°
rezigonnant /ʁəziɡonɑ̃/ participe, present ʁə.zi.ɡo.nɑ̃ re.zi.go.nnant°
rezigonnas /ʁəziɡona/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.zi.ɡo.na re.zi.go.nnas°
rezigonnasse /ʁəziɡonas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.zi.ɡo.nas re.zi.go.nnasse°
rezigonnassent /ʁəziɡonas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.zi.ɡo.nas re.zi.go.nnasse°n°t°
rezigonnasses /ʁəziɡonas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.zi.ɡo.nas re.zi.go.nnasse°s°
rezigonnassiez /ʁəziɡonasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.zi.ɡo.na.sje re.zi.go.nna.ssiez
rezigonnassions /ʁəziɡonasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.zi.ɡo.na.sjɔ̃ re.zi.go.nna.ssions°
rezigonne /ʁəziɡɔn/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.zi.ɡɔn re.zi.gonne°
rezigonne /ʁəziɡɔn/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.zi.ɡɔn re.zi.gonne°
rezigonne /ʁəziɡɔn/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.zi.ɡɔn re.zi.gonne°
rezigonne /ʁəziɡɔn/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.zi.ɡɔn re.zi.gonne°
rezigonne /ʁəziɡɔn/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.zi.ɡɔn re.zi.gonne°
rezigonnent /ʁəziɡɔn/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.zi.ɡɔn re.zi.gonne°n°t°
rezigonnent /ʁəziɡɔn/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.zi.ɡɔn re.zi.gonne°n°t°
rezigonner /ʁəziɡone/ infinitif ʁə.zi.ɡo.ne re.zi.go.nner
rezigonnera /ʁəziɡɔnəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.zi.ɡɔ.nə.ʁa re.zi.go.nne.ra
rezigonnerai /ʁəziɡɔnəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.zi.ɡɔ.nə.ʁɛ re.zi.go.nne.rai
rezigonneraient /ʁəziɡɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.zi.ɡɔ.nə.ʁɛ re.zi.go.nne.raie°n°t°
rezigonnerais /ʁəziɡɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.zi.ɡɔ.nə.ʁɛ re.zi.go.nne.rais°
rezigonnerais /ʁəziɡɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.zi.ɡɔ.nə.ʁɛ re.zi.go.nne.rais°
rezigonnerait /ʁəziɡɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.zi.ɡɔ.nə.ʁɛ re.zi.go.nne.rait°
rezigonneras /ʁəziɡɔnəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.zi.ɡɔ.nə.ʁa re.zi.go.nne.ras°
rezigonnerez /ʁəziɡɔnəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.zi.ɡɔ.nə.ʁe re.zi.go.nne.rez
rezigonneriez /ʁəziɡɔnəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.zi.ɡɔ.nə.ʁje re.zi.go.nne.riez
rezigonnerions /ʁəziɡɔnəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.zi.ɡɔ.nə.ʁjɔ̃ re.zi.go.nne.rions°
rezigonnerons /ʁəziɡɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.zi.ɡɔ.nə.ʁɔ̃ re.zi.go.nne.rons°
rezigonneront /ʁəziɡɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.zi.ɡɔ.nə.ʁɔ̃ re.zi.go.nne.ront°
rezigonnes /ʁəziɡɔn/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.zi.ɡɔn re.zi.gonne°s°
rezigonnes /ʁəziɡɔn/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.zi.ɡɔn re.zi.gonne°s°
rezigonnez /ʁəziɡone/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.zi.ɡo.ne re.zi.go.nnez
rezigonnez /ʁəziɡone/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.zi.ɡo.ne re.zi.go.nnez
rezigonniez /ʁəziɡɔnje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.zi.ɡɔ.nje re.zi.go.nniez
rezigonniez /ʁəziɡɔnje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.zi.ɡɔ.nje re.zi.go.nniez
rezigonnions /ʁəziɡɔnjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.zi.ɡɔ.njɔ̃ re.zi.go.nnions°
rezigonnions /ʁəziɡɔnjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.zi.ɡɔ.njɔ̃ re.zi.go.nnions°
rezigonnons /ʁəziɡonɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.zi.ɡo.nɔ̃ re.zi.go.nnons°
rezigonnons /ʁəziɡonɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.zi.ɡo.nɔ̃ re.zi.go.nnons°
rezigonnâmes /ʁəziɡonam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.zi.ɡo.nam re.zi.go.nnâme°s°
rezigonnât /ʁəziɡona/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.zi.ɡo.na re.zi.go.nnât°
rezigonnâtes /ʁəziɡonat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.zi.ɡo.nat re.zi.go.nnâte°s°
rezigonnèrent /ʁəziɡonɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.zi.ɡo.nɛʁ re.zi.go.nnère°n°t°
rezigonné /ʁəziɡone/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.zi.ɡo.ne re.zi.go.nné