revoltiger

VER — masculin

/ʁəvɔltiʒe/

Syllabes : ʁə.vɔl.ti.ʒe Orthocode : re.vol.ti.ger

Définitions

  1. 1. Voltiger à nouveau.
    Saki : II faisait voltiger et revoltiger des feuilles : L'anaconda ne riait pas.
    C'est vrai que lorsque la lipo arrive au bout de ses forces, il est aisé d'envie de la recharger de suite, pour revoltiger tout de suite.

Étymologie

De voltiger, avec le préfixe re-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
revoltige /ʁəvɔltiʒ/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.vɔl.tiʒ re.vol.tige
revoltige /ʁəvɔltiʒ/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.vɔl.tiʒ re.vol.tige
revoltige /ʁəvɔltiʒ/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.vɔl.tiʒ re.vol.tige
revoltige /ʁəvɔltiʒ/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.vɔl.tiʒ re.vol.tige
revoltige /ʁəvɔltiʒ/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.vɔl.tiʒ re.vol.tige
revoltigea /ʁəvɔltiʒa/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.vɔl.ti.ʒa re.vol.ti.gea
revoltigeai /ʁəvɔltiʒɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.vɔl.ti.ʒɛ re.vol.ti.geai
revoltigeaient /ʁəvɔltiʒɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.vɔl.ti.ʒɛ re.vol.ti.geaie°n°t°
revoltigeais /ʁəvɔltiʒɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.vɔl.ti.ʒɛ re.vol.ti.geais°
revoltigeais /ʁəvɔltiʒɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.vɔl.ti.ʒɛ re.vol.ti.geais°
revoltigeait /ʁəvɔltiʒɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.vɔl.ti.ʒɛ re.vol.ti.geait°
revoltigeant /ʁəvɔltiʒɑ̃/ participe, present ʁə.vɔl.ti.ʒɑ̃ re.vol.ti.geant°
revoltigeas /ʁəvɔltiʒa/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.vɔl.ti.ʒa re.vol.ti.geas°
revoltigeasse /ʁəvɔltiʒas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.vɔl.ti.ʒas re.vol.ti.geasse°
revoltigeassent /ʁəvɔltiʒas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.vɔl.ti.ʒas re.vol.ti.geasse°n°t°
revoltigeasses /ʁəvɔltiʒas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.vɔl.ti.ʒas re.vol.ti.geasse°s°
revoltigeassiez /ʁəvɔltiʒasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.vɔl.ti.ʒa.sje re.vol.ti.gea.ssiez
revoltigeassions /ʁəvɔltiʒasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.vɔl.ti.ʒa.sjɔ̃ re.vol.ti.gea.ssions°
revoltigent /ʁəvɔltiʒ/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.vɔl.tiʒ re.vol.tigen°t°
revoltigent /ʁəvɔltiʒ/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.vɔl.tiʒ re.vol.tigen°t°
revoltigeons /ʁəvɔltiʒɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.vɔl.ti.ʒɔ̃ re.vol.ti.geons°
revoltigeons /ʁəvɔltiʒɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.vɔl.ti.ʒɔ̃ re.vol.ti.geons°
revoltiger /ʁəvɔltiʒe/ infinitif ʁə.vɔl.ti.ʒe re.vol.ti.ger
revoltigera /ʁəvɔltiʒəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.vɔl.ti.ʒə.ʁa re.vol.ti.ge.ra
revoltigerai /ʁəvɔltiʒəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.vɔl.ti.ʒə.ʁɛ re.vol.ti.ge.rai
revoltigeraient /ʁəvɔltiʒəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.vɔl.ti.ʒə.ʁɛ re.vol.ti.ge.raie°n°t°
revoltigerais /ʁəvɔltiʒəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.vɔl.ti.ʒə.ʁɛ re.vol.ti.ge.rais°
revoltigerais /ʁəvɔltiʒəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.vɔl.ti.ʒə.ʁɛ re.vol.ti.ge.rais°
revoltigerait /ʁəvɔltiʒəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.vɔl.ti.ʒə.ʁɛ re.vol.ti.ge.rait°
revoltigeras /ʁəvɔltiʒəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.vɔl.ti.ʒə.ʁa re.vol.ti.ge.ras°
revoltigerez /ʁəvɔltiʒəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.vɔl.ti.ʒə.ʁe re.vol.ti.ge.rez
revoltigeriez /ʁəvɔltiʒəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.vɔl.ti.ʒə.ʁje re.vol.ti.ge.riez
revoltigerions /ʁəvɔltiʒəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.vɔl.ti.ʒə.ʁjɔ̃ re.vol.ti.ge.rions°
revoltigerons /ʁəvɔltiʒəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.vɔl.ti.ʒə.ʁɔ̃ re.vol.ti.ge.rons°
revoltigeront /ʁəvɔltiʒəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.vɔl.ti.ʒə.ʁɔ̃ re.vol.ti.ge.ront°
revoltiges /ʁəvɔltiʒ/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.vɔl.tiʒ re.vol.tiges°
revoltiges /ʁəvɔltiʒ/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.vɔl.tiʒ re.vol.tiges°
revoltigez /ʁəvɔltiʒe/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.vɔl.ti.ʒe re.vol.ti.gez
revoltigez /ʁəvɔltiʒe/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.vɔl.ti.ʒe re.vol.ti.gez
revoltigeâmes /ʁəvɔltiʒam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.vɔl.ti.ʒam re.vol.ti.geâme°s°
revoltigeât /ʁəvɔltiʒa/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.vɔl.ti.ʒa re.vol.ti.geât°
revoltigeâtes /ʁəvɔltiʒat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.vɔl.ti.ʒat re.vol.ti.geâte°s°
revoltigiez /ʁəvɔltiʒje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.vɔl.ti.ʒje re.vol.ti.giez
revoltigiez /ʁəvɔltiʒje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.vɔl.ti.ʒje re.vol.ti.giez
revoltigions /ʁəvɔltiʒjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.vɔl.ti.ʒjɔ̃ re.vol.ti.gions°
revoltigions /ʁəvɔltiʒjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.vɔl.ti.ʒjɔ̃ re.vol.ti.gions°
revoltigèrent /ʁəvɔltiʒɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.vɔl.ti.ʒɛʁ re.vol.ti.gère°n°t°
revoltigé /ʁəvɔltiʒe/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.vɔl.ti.ʒe re.vol.ti.gé