retuyauter

VER — épicène

/ʁətɥijɔte/

Syllabes : ʁə.tɥi.jɔ.te Orthocode : re.tuy².aut.er

Définitions

  1. 1. Tuyauter à nouveau.
    Après chaque représentation, il faut nettoyer, laver, repasser, retuyauter ces légions d'alvéoles, ces ruches fragiles, dont des mains de femmes me font valoir en l'air la légèreté, la transparence, l'élégance.
    Si tu pouvais me retuyauter ce serait sympa.

Étymologie

De tuyauter, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
retuyauta /ʁətɥijota/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.tɥi.jo.ta re.tuy².aut.a
retuyautai /ʁətɥijotɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.tɥi.jo.tɛ re.tuy².aut.ai
retuyautaient /ʁətɥijotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.tɥi.jo.tɛ re.tuy².aut.aie°n°t°
retuyautais /ʁətɥijotɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.tɥi.jo.tɛ re.tuy².aut.ais°
retuyautais /ʁətɥijotɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.tɥi.jo.tɛ re.tuy².aut.ais°
retuyautait /ʁətɥijotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.tɥi.jo.tɛ re.tuy².aut.ait°
retuyautant /ʁətɥijotɑ̃/ participe, present ʁə.tɥi.jo.tɑ̃ re.tuy².aut.ant°
retuyautas /ʁətɥijota/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.tɥi.jo.ta re.tuy².aut.as°
retuyautasse /ʁətɥijotas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.tɥi.jo.tas re.tuy².aut.asse°
retuyautassent /ʁətɥijotas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.tɥi.jo.tas re.tuy².aut.asse°n°t°
retuyautasses /ʁətɥijotas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.tɥi.jo.tas re.tuy².aut.asse°s°
retuyautassiez /ʁətɥijotasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.tɥi.jo.ta.sje re.tuy².aut.ass.iez
retuyautassions /ʁətɥijotasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.tɥi.jo.ta.sjɔ̃ re.tuy².aut.ass.ions°
retuyaute /ʁətɥijɔt/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.tɥi.jɔt re.tuy².aute°
retuyaute /ʁətɥijɔt/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.tɥi.jɔt re.tuy².aute°
retuyaute /ʁətɥijɔt/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.tɥi.jɔt re.tuy².aute°
retuyaute /ʁətɥijɔt/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.tɥi.jɔt re.tuy².aute°
retuyaute /ʁətɥijɔt/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.tɥi.jɔt re.tuy².aute°
retuyautent /ʁətɥijɔt/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.tɥi.jɔt re.tuy².aute°n°t°
retuyautent /ʁətɥijɔt/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.tɥi.jɔt re.tuy².aute°n°t°
retuyauter /ʁətɥijɔte/ infinitif ʁə.tɥi.jɔ.te re.tuy².aut.er
retuyautera /ʁətɥijɔtəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.tɥi.jɔ.tə.ʁa re.tuy².aut.er.a
retuyauterai /ʁətɥijɔtʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.tɥi.jɔ.tʁɛ re.tuy².aute°.rai
retuyauteraient /ʁətɥijɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.tɥi.jɔ.tə.ʁɛ re.tuy².aut.er.aie°n°t°
retuyauterais /ʁətɥijɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.tɥi.jɔ.tə.ʁɛ re.tuy².aut.er.ais°
retuyauterais /ʁətɥijɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.tɥi.jɔ.tə.ʁɛ re.tuy².aut.er.ais°
retuyauterait /ʁətɥijɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.tɥi.jɔ.tə.ʁɛ re.tuy².aut.er.ait°
retuyauteras /ʁətɥijɔtəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.tɥi.jɔ.tə.ʁa re.tuy².aut.er.as°
retuyauterez /ʁətɥijɔtəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.tɥi.jɔ.tə.ʁe re.tuy².aut.er.ez
retuyauteriez /ʁətɥijɔtəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.tɥi.jɔ.tə.ʁje re.tuy².aut.er.iez
retuyauterions /ʁətɥijɔtəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.tɥi.jɔ.tə.ʁjɔ̃ re.tuy².aut.er.ions°
retuyauterons /ʁətɥijɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.tɥi.jɔ.tə.ʁɔ̃ re.tuy².aut.er.ons°
retuyauteront /ʁətɥijɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.tɥi.jɔ.tə.ʁɔ̃ re.tuy².aut.er.ont°
retuyautes /ʁətɥijɔt/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.tɥi.jɔt re.tuy².aute°s°
retuyautes /ʁətɥijɔt/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.tɥi.jɔt re.tuy².aute°s°
retuyautez /ʁətɥijote/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.tɥi.jo.te re.tuy².aut.ez
retuyautez /ʁətɥijote/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.tɥi.jo.te re.tuy².aut.ez
retuyautiez /ʁətɥijotje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.tɥi.jo.tje re.tuy².aut.iez
retuyautiez /ʁətɥijotje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.tɥi.jo.tje re.tuy².aut.iez
retuyautions /ʁətɥijotjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.tɥi.jo.tjɔ̃ re.tuy².aut.ions°
retuyautions /ʁətɥijotjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.tɥi.jo.tjɔ̃ re.tuy².aut.ions°
retuyautons /ʁətɥijotɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.tɥi.jo.tɔ̃ re.tuy².aut.ons°
retuyautons /ʁətɥijotɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.tɥi.jo.tɔ̃ re.tuy².aut.ons°
retuyautâmes /ʁətɥijotam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.tɥi.jo.tam re.tuy².aut.âme°s°
retuyautât /ʁətɥijota/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.tɥi.jo.ta re.tuy².aut.ât°
retuyautâtes /ʁətɥijotat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.tɥi.jo.tat re.tuy².aut.âte°s°
retuyautèrent /ʁətɥijotɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.tɥi.jo.tɛʁ re.tuy².aut.ère°n°t°
retuyauté /ʁətɥijote/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.tɥi.jo.te re.tuy².aut.é
retuyautée /ʁətɥijote/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.tɥi.jo.te re.tuy².aut.ée°
retuyautées /ʁətɥijote/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.tɥi.jo.te re.tuy².aut.ée°s°
retuyautés /ʁətɥijote/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.tɥi.jo.te re.tuy².aut.és°