returluter

VER — masculin

/ʁətyʁlyte/

Syllabes : ʁə.tyʁ.ly.te Orthocode : re.tur.lu.ter

Définitions

  1. 1. Turluter à nouveau.
    Prête à tout, même à returluter dans les containers, c'est dire.
    Mais apparemment cela ne lui a pas suffi car elle n'a pas pu résister à l'envie d'en returluter de nouveau. (suffit corrigé en suffi)

Étymologie

De turluter, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
returluta /ʁətyʁlyta/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.ta re.tur.lu.ta
returlutai /ʁətyʁlytɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.tɛ re.tur.lu.tai
returlutaient /ʁətyʁlytɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.tɛ re.tur.lu.taie°n°t°
returlutais /ʁətyʁlytɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.tɛ re.tur.lu.tais°
returlutais /ʁətyʁlytɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.tɛ re.tur.lu.tais°
returlutait /ʁətyʁlytɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.tɛ re.tur.lu.tait°
returlutant /ʁətyʁlytɑ̃/ participe, present ʁə.tyʁ.ly.tɑ̃ re.tur.lu.tant°
returlutas /ʁətyʁlyta/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.ta re.tur.lu.tas°
returlutasse /ʁətyʁlytas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.tas re.tur.lu.tasse°
returlutassent /ʁətyʁlytas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.tas re.tur.lu.tasse°n°t°
returlutasses /ʁətyʁlytas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.tas re.tur.lu.tasse°s°
returlutassiez /ʁətyʁlytasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.ta.sje re.tur.lu.ta.ssiez
returlutassions /ʁətyʁlytasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.ta.sjɔ̃ re.tur.lu.ta.ssions°
returlute /ʁətyʁlyt/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.tyʁ.lyt re.tur.lute°
returlute /ʁətyʁlyt/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.tyʁ.lyt re.tur.lute°
returlute /ʁətyʁlyt/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.tyʁ.lyt re.tur.lute°
returlute /ʁətyʁlyt/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.tyʁ.lyt re.tur.lute°
returlute /ʁətyʁlyt/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.tyʁ.lyt re.tur.lute°
returlutent /ʁətyʁlyt/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.tyʁ.lyt re.tur.lute°n°t°
returlutent /ʁətyʁlyt/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.tyʁ.lyt re.tur.lute°n°t°
returluter /ʁətyʁlyte/ infinitif ʁə.tyʁ.ly.te re.tur.lu.ter
returlutera /ʁətyʁlytəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.tə.ʁa re.tur.lu.te.ra
returluterai /ʁətyʁlytʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.tʁɛ re.tur.lu.te°rai
returluteraient /ʁətyʁlytəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.tə.ʁɛ re.tur.lu.te.raie°n°t°
returluterais /ʁətyʁlytəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.tə.ʁɛ re.tur.lu.te.rais°
returluterais /ʁətyʁlytəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.tə.ʁɛ re.tur.lu.te.rais°
returluterait /ʁətyʁlytəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.tə.ʁɛ re.tur.lu.te.rait°
returluteras /ʁətyʁlytəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.tə.ʁa re.tur.lu.te.ras°
returluterez /ʁətyʁlytəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.tə.ʁe re.tur.lu.te.rez
returluteriez /ʁətyʁlytəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.tə.ʁje re.tur.lu.te.riez
returluterions /ʁətyʁlytəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.tə.ʁjɔ̃ re.tur.lu.te.rions°
returluterons /ʁətyʁlytəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.tə.ʁɔ̃ re.tur.lu.te.rons°
returluteront /ʁətyʁlytəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.tə.ʁɔ̃ re.tur.lu.te.ront°
returlutes /ʁətyʁlyt/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.tyʁ.lyt re.tur.lute°s°
returlutes /ʁətyʁlyt/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.tyʁ.lyt re.tur.lute°s°
returlutez /ʁətyʁlyte/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.te re.tur.lu.tez
returlutez /ʁətyʁlyte/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.te re.tur.lu.tez
returlutiez /ʁətyʁlytje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.tje re.tur.lu.tiez
returlutiez /ʁətyʁlytje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.tje re.tur.lu.tiez
returlutions /ʁətyʁlytjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.tjɔ̃ re.tur.lu.tions°
returlutions /ʁətyʁlytjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.tjɔ̃ re.tur.lu.tions°
returlutons /ʁətyʁlytɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.tɔ̃ re.tur.lu.tons°
returlutons /ʁətyʁlytɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.tɔ̃ re.tur.lu.tons°
returlutâmes /ʁətyʁlytam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.tam re.tur.lu.tâme°s°
returlutât /ʁətyʁlyta/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.ta re.tur.lu.tât°
returlutâtes /ʁətyʁlytat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.tat re.tur.lu.tâte°s°
returlutèrent /ʁətyʁlytɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.tɛʁ re.tur.lu.tère°n°t°
returluté /ʁətyʁlyte/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.tyʁ.ly.te re.tur.lu.té