returlupiner

VER — épicène

/ʁətyʁlypine/

Syllabes : ʁə.tyʁ.ly.pi.ne Orthocode : re.tur.lu.pi.ner

Définitions

  1. 1. Turlupiner à nouveau.
    « Le livre ! Le livre ! Ah petit poilu ça te returlupine ! Écoute-moi d’abord ! Écoute-moi ! Tyran qu’il est, t’entends bien ? Tyran ! Tu le diras partout ! »
    V’la ti pas que je tombe sur un sigma 20 1.8, de quoi me faire returlupiner.

Étymologie

De turlupiner, avec le préfixe re-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
returlupina /ʁətyʁlypina/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.pi.na re.tur.lu.pi.na
returlupinai /ʁətyʁlypinɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.pi.nɛ re.tur.lu.pi.nai
returlupinaient /ʁətyʁlypinɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.pi.nɛ re.tur.lu.pi.naie°n°t°
returlupinais /ʁətyʁlypinɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.pi.nɛ re.tur.lu.pi.nais°
returlupinais /ʁətyʁlypinɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.pi.nɛ re.tur.lu.pi.nais°
returlupinait /ʁətyʁlypinɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.pi.nɛ re.tur.lu.pi.nait°
returlupinant /ʁətyʁlypinɑ̃/ participe, present ʁə.tyʁ.ly.pi.nɑ̃ re.tur.lu.pi.nant°
returlupinas /ʁətyʁlypina/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.pi.na re.tur.lu.pi.nas°
returlupinasse /ʁətyʁlypinas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.pi.nas re.tur.lu.pi.nasse°
returlupinassent /ʁətyʁlypinas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.pi.nas re.tur.lu.pi.nasse°n°t°
returlupinasses /ʁətyʁlypinas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.pi.nas re.tur.lu.pi.nasse°s°
returlupinassiez /ʁətyʁlypinasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.pi.na.sje re.tur.lu.pi.na.ssiez
returlupinassions /ʁətyʁlypinasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.pi.na.sjɔ̃ re.tur.lu.pi.na.ssions°
returlupine /ʁətyʁlypin/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.pin re.tur.lu.pine°
returlupine /ʁətyʁlypin/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.pin re.tur.lu.pine°
returlupine /ʁətyʁlypin/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.pin re.tur.lu.pine°
returlupine /ʁətyʁlypin/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.pin re.tur.lu.pine°
returlupine /ʁətyʁlypin/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.pin re.tur.lu.pine°
returlupinent /ʁətyʁlypin/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.pin re.tur.lu.pine°n°t°
returlupinent /ʁətyʁlypin/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.pin re.tur.lu.pine°n°t°
returlupiner /ʁətyʁlypine/ infinitif ʁə.tyʁ.ly.pi.ne re.tur.lu.pi.ner
returlupinera /ʁətyʁlypinəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.pi.nə.ʁa re.tur.lu.pi.ne.ra
returlupinerai /ʁətyʁlypinəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.pi.nə.ʁɛ re.tur.lu.pi.ne.rai
returlupineraient /ʁətyʁlypinəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.pi.nə.ʁɛ re.tur.lu.pi.ne.raie°n°t°
returlupinerais /ʁətyʁlypinəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.pi.nə.ʁɛ re.tur.lu.pi.ne.rais°
returlupinerais /ʁətyʁlypinəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.pi.nə.ʁɛ re.tur.lu.pi.ne.rais°
returlupinerait /ʁətyʁlypinəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.pi.nə.ʁɛ re.tur.lu.pi.ne.rait°
returlupineras /ʁətyʁlypinəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.pi.nə.ʁa re.tur.lu.pi.ne.ras°
returlupinerez /ʁətyʁlypinəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.pi.nə.ʁe re.tur.lu.pi.ne.rez
returlupineriez /ʁətyʁlypinəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.pi.nə.ʁje re.tur.lu.pi.ne.riez
returlupinerions /ʁətyʁlypinəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.pi.nə.ʁjɔ̃ re.tur.lu.pi.ne.rions°
returlupinerons /ʁətyʁlypinəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.pi.nə.ʁɔ̃ re.tur.lu.pi.ne.rons°
returlupineront /ʁətyʁlypinəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.pi.nə.ʁɔ̃ re.tur.lu.pi.ne.ront°
returlupines /ʁətyʁlypin/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.pin re.tur.lu.pine°s°
returlupines /ʁətyʁlypin/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.pin re.tur.lu.pine°s°
returlupinez /ʁətyʁlypine/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.pi.ne re.tur.lu.pi.nez
returlupinez /ʁətyʁlypine/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.pi.ne re.tur.lu.pi.nez
returlupiniez /ʁətyʁlypinje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.pi.nje re.tur.lu.pi.niez
returlupiniez /ʁətyʁlypinje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.pi.nje re.tur.lu.pi.niez
returlupinions /ʁətyʁlypinjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.pi.njɔ̃ re.tur.lu.pi.nions°
returlupinions /ʁətyʁlypinjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.pi.njɔ̃ re.tur.lu.pi.nions°
returlupinons /ʁətyʁlypinɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.pi.nɔ̃ re.tur.lu.pi.nons°
returlupinons /ʁətyʁlypinɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.pi.nɔ̃ re.tur.lu.pi.nons°
returlupinâmes /ʁətyʁlypinam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.pi.nam re.tur.lu.pi.nâme°s°
returlupinât /ʁətyʁlypina/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.tyʁ.ly.pi.na re.tur.lu.pi.nât°
returlupinâtes /ʁətyʁlypinat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.pi.nat re.tur.lu.pi.nâte°s°
returlupinèrent /ʁətyʁlypinɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.tyʁ.ly.pi.nɛʁ re.tur.lu.pi.nère°n°t°
returlupiné /ʁətyʁlypine/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.tyʁ.ly.pi.ne re.tur.lu.pi.né
returlupinée /ʁətyʁlypine/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.tyʁ.ly.pi.ne re.tur.lu.pi.née°
returlupinées /ʁətyʁlypine/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.tyʁ.ly.pi.ne re.tur.lu.pi.née°s°
returlupinés /ʁətyʁlypine/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.tyʁ.ly.pi.ne re.tur.lu.pi.nés°