retrucider

VER — épicène

/ʁətʁyside/

Syllabes : ʁə.tʁy.si.de Orthocode : re.tru.ci.der

Définitions

  1. 1. Trucider à nouveau.
    Monsieur L -> O-M-G, Fuffly va te trucider puis te bannir, puis te débannir pour te retrucider puis te rebannir !
    14 ans après, on tourne un film sur ce meurtre, et quelqu’un a la bonne idée de retrucider tout ce qui bouge.
    Et pourquoi, retrucider ton blog, Kiki?

Étymologie

De trucider, avec le préfixe re-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
retrucida /ʁətʁysida/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.tʁy.si.da re.tru.ci.da
retrucidai /ʁətʁysidɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.tʁy.si.dɛ re.tru.ci.dai
retrucidaient /ʁətʁysidɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.tʁy.si.dɛ re.tru.ci.daie°n°t°
retrucidais /ʁətʁysidɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.tʁy.si.dɛ re.tru.ci.dais°
retrucidais /ʁətʁysidɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.tʁy.si.dɛ re.tru.ci.dais°
retrucidait /ʁətʁysidɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.tʁy.si.dɛ re.tru.ci.dait°
retrucidant /ʁətʁysidɑ̃/ participe, present ʁə.tʁy.si.dɑ̃ re.tru.ci.dant°
retrucidas /ʁətʁysida/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.tʁy.si.da re.tru.ci.das°
retrucidasse /ʁətʁysidas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.tʁy.si.das re.tru.ci.dasse°
retrucidassent /ʁətʁysidas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.tʁy.si.das re.tru.ci.dasse°n°t°
retrucidasses /ʁətʁysidas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.tʁy.si.das re.tru.ci.dasse°s°
retrucidassiez /ʁətʁysidasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.tʁy.si.da.sje re.tru.ci.da.ssiez
retrucidassions /ʁətʁysidasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.tʁy.si.da.sjɔ̃ re.tru.ci.da.ssions°
retrucide /ʁətʁysid/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.tʁy.sid re.tru.cide°
retrucide /ʁətʁysid/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.tʁy.sid re.tru.cide°
retrucide /ʁətʁysid/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.tʁy.sid re.tru.cide°
retrucide /ʁətʁysid/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.tʁy.sid re.tru.cide°
retrucide /ʁətʁysid/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.tʁy.sid re.tru.cide°
retrucident /ʁətʁysid/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.tʁy.sid re.tru.cide°n°t°
retrucident /ʁətʁysid/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.tʁy.sid re.tru.cide°n°t°
retrucider /ʁətʁyside/ infinitif ʁə.tʁy.si.de re.tru.ci.der
retrucidera /ʁətʁysidəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.tʁy.si.də.ʁa re.tru.ci.de.ra
retruciderai /ʁətʁysidʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.tʁy.si.dʁɛ re.tru.ci.de°rai
retrucideraient /ʁətʁysidəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.tʁy.si.də.ʁɛ re.tru.ci.de.raie°n°t°
retruciderais /ʁətʁysidəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.tʁy.si.də.ʁɛ re.tru.ci.de.rais°
retruciderais /ʁətʁysidəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.tʁy.si.də.ʁɛ re.tru.ci.de.rais°
retruciderait /ʁətʁysidəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.tʁy.si.də.ʁɛ re.tru.ci.de.rait°
retrucideras /ʁətʁysidəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.tʁy.si.də.ʁa re.tru.ci.de.ras°
retruciderez /ʁətʁysidəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.tʁy.si.də.ʁe re.tru.ci.de.rez
retrucideriez /ʁətʁysidəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.tʁy.si.də.ʁje re.tru.ci.de.riez
retruciderions /ʁətʁysidəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.tʁy.si.də.ʁjɔ̃ re.tru.ci.de.rions°
retruciderons /ʁətʁysidəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.tʁy.si.də.ʁɔ̃ re.tru.ci.de.rons°
retrucideront /ʁətʁysidəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.tʁy.si.də.ʁɔ̃ re.tru.ci.de.ront°
retrucides /ʁətʁysid/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.tʁy.sid re.tru.cide°s°
retrucides /ʁətʁysid/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.tʁy.sid re.tru.cide°s°
retrucidez /ʁətʁyside/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.tʁy.si.de re.tru.ci.dez
retrucidez /ʁətʁyside/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.tʁy.si.de re.tru.ci.dez
retrucidiez /ʁətʁysidje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.tʁy.si.dje re.tru.ci.diez
retrucidiez /ʁətʁysidje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.tʁy.si.dje re.tru.ci.diez
retrucidions /ʁətʁysidjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.tʁy.si.djɔ̃ re.tru.ci.dions°
retrucidions /ʁətʁysidjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.tʁy.si.djɔ̃ re.tru.ci.dions°
retrucidons /ʁətʁysidɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.tʁy.si.dɔ̃ re.tru.ci.dons°
retrucidons /ʁətʁysidɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.tʁy.si.dɔ̃ re.tru.ci.dons°
retrucidâmes /ʁətʁysidam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.tʁy.si.dam re.tru.ci.dâme°s°
retrucidât /ʁətʁysida/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.tʁy.si.da re.tru.ci.dât°
retrucidâtes /ʁətʁysidat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.tʁy.si.dat re.tru.ci.dâte°s°
retrucidèrent /ʁətʁysidɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.tʁy.si.dɛʁ re.tru.ci.dère°n°t°
retrucidé /ʁətʁyside/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.tʁy.si.de re.tru.ci.dé
retrucidée /ʁətʁyside/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.tʁy.si.de re.tru.ci.dée°
retrucidées /ʁətʁyside/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.tʁy.si.de re.tru.ci.dée°s°
retrucidés /ʁətʁyside/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.tʁy.si.de re.tru.ci.dés°