retrottiner

VER — masculin

/ʁətʁotine/

Syllabes : ʁə.tʁo.ti.ne Orthocode : re.tro.tti.ner

Définitions

  1. 1. Trottiner à nouveau.
    Pour cette raison, il faut retrottiner 2 ou 3 minutes entre ce laçage final et le départ (en outre, c'est bon pour rester échauffé).
    Les obus qui explosaient à nos côtés, les maisons qui s'écroulaient, la faisaient bien un peu tressaillir, mais ça ne l'empêchait pas de retrottiner aussitôt.

Étymologie

De trottiner, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
retrottina /ʁətʁotina/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.tʁo.ti.na re.tro.tti.na
retrottinai /ʁətʁotinɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.tʁo.ti.nɛ re.tro.tti.nai
retrottinaient /ʁətʁotinɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.tʁo.ti.nɛ re.tro.tti.naie°n°t°
retrottinais /ʁətʁotinɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.tʁo.ti.nɛ re.tro.tti.nais°
retrottinais /ʁətʁotinɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.tʁo.ti.nɛ re.tro.tti.nais°
retrottinait /ʁətʁotinɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.tʁo.ti.nɛ re.tro.tti.nait°
retrottinant /ʁətʁotinɑ̃/ participe, present ʁə.tʁo.ti.nɑ̃ re.tro.tti.nant°
retrottinas /ʁətʁotina/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.tʁo.ti.na re.tro.tti.nas°
retrottinasse /ʁətʁotinas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.tʁo.ti.nas re.tro.tti.nasse°
retrottinassent /ʁətʁotinas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.tʁo.ti.nas re.tro.tti.nasse°n°t°
retrottinasses /ʁətʁotinas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.tʁo.ti.nas re.tro.tti.nasse°s°
retrottinassiez /ʁətʁotinasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.tʁo.ti.na.sje re.tro.tti.na.ssiez
retrottinassions /ʁətʁotinasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.tʁo.ti.na.sjɔ̃ re.tro.tti.na.ssions°
retrottine /ʁətʁotin/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.tʁo.tin re.tro.ttine°
retrottine /ʁətʁotin/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.tʁo.tin re.tro.ttine°
retrottine /ʁətʁotin/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.tʁo.tin re.tro.ttine°
retrottine /ʁətʁotin/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.tʁo.tin re.tro.ttine°
retrottine /ʁətʁotin/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.tʁo.tin re.tro.ttine°
retrottinent /ʁətʁotin/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.tʁo.tin re.tro.ttine°n°t°
retrottinent /ʁətʁotin/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.tʁo.tin re.tro.ttine°n°t°
retrottiner /ʁətʁotine/ infinitif ʁə.tʁo.ti.ne re.tro.tti.ner
retrottinera /ʁətʁotinəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.tʁo.ti.nə.ʁa re.tro.tti.ne.ra
retrottinerai /ʁətʁotinəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.tʁo.ti.nə.ʁɛ re.tro.tti.ne.rai
retrottineraient /ʁətʁotinəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.tʁo.ti.nə.ʁɛ re.tro.tti.ne.raie°n°t°
retrottinerais /ʁətʁotinəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.tʁo.ti.nə.ʁɛ re.tro.tti.ne.rais°
retrottinerais /ʁətʁotinəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.tʁo.ti.nə.ʁɛ re.tro.tti.ne.rais°
retrottinerait /ʁətʁotinəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.tʁo.ti.nə.ʁɛ re.tro.tti.ne.rait°
retrottineras /ʁətʁotinəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.tʁo.ti.nə.ʁa re.tro.tti.ne.ras°
retrottinerez /ʁətʁotinəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.tʁo.ti.nə.ʁe re.tro.tti.ne.rez
retrottineriez /ʁətʁotinəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.tʁo.ti.nə.ʁje re.tro.tti.ne.riez
retrottinerions /ʁətʁotinəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.tʁo.ti.nə.ʁjɔ̃ re.tro.tti.ne.rions°
retrottinerons /ʁətʁotinəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.tʁo.ti.nə.ʁɔ̃ re.tro.tti.ne.rons°
retrottineront /ʁətʁotinəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.tʁo.ti.nə.ʁɔ̃ re.tro.tti.ne.ront°
retrottines /ʁətʁotin/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.tʁo.tin re.tro.ttine°s°
retrottines /ʁətʁotin/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.tʁo.tin re.tro.ttine°s°
retrottinez /ʁətʁotine/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.tʁo.ti.ne re.tro.tti.nez
retrottinez /ʁətʁotine/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.tʁo.ti.ne re.tro.tti.nez
retrottiniez /ʁətʁotinje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.tʁo.ti.nje re.tro.tti.niez
retrottiniez /ʁətʁotinje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.tʁo.ti.nje re.tro.tti.niez
retrottinions /ʁətʁotinjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.tʁo.ti.njɔ̃ re.tro.tti.nions°
retrottinions /ʁətʁotinjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.tʁo.ti.njɔ̃ re.tro.tti.nions°
retrottinons /ʁətʁotinɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.tʁo.ti.nɔ̃ re.tro.tti.nons°
retrottinons /ʁətʁotinɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.tʁo.ti.nɔ̃ re.tro.tti.nons°
retrottinâmes /ʁətʁotinam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.tʁo.ti.nam re.tro.tti.nâme°s°
retrottinât /ʁətʁotina/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.tʁo.ti.na re.tro.tti.nât°
retrottinâtes /ʁətʁotinat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.tʁo.ti.nat re.tro.tti.nâte°s°
retrottinèrent /ʁətʁotinɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.tʁo.ti.nɛʁ re.tro.tti.nère°n°t°
retrottiné /ʁətʁotine/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.tʁo.ti.ne re.tro.tti.né