retriturer

VER — épicène

/ʁətʁityʁe/

Syllabes : ʁə.tʁi.ty.ʁe Orthocode : re.tri.tu.rer

Définitions

  1. 1. Triturer de nouveau.

Étymologie

De triturer, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
retritura /ʁətʁityʁa/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.tʁi.ty.ʁa re.tri.tu.ra
retriturai /ʁətʁityʁɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.tʁi.ty.ʁɛ re.tri.tu.rai
retrituraient /ʁətʁityʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.tʁi.ty.ʁɛ re.tri.tu.raie°n°t°
retriturais /ʁətʁityʁɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.tʁi.ty.ʁɛ re.tri.tu.rais°
retriturais /ʁətʁityʁɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.tʁi.ty.ʁɛ re.tri.tu.rais°
retriturait /ʁətʁityʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.tʁi.ty.ʁɛ re.tri.tu.rait°
retriturant /ʁətʁityʁɑ̃/ participe, present ʁə.tʁi.ty.ʁɑ̃ re.tri.tu.rant°
retrituras /ʁətʁityʁa/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.tʁi.ty.ʁa re.tri.tu.ras°
retriturasse /ʁətʁityʁas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.tʁi.ty.ʁas re.tri.tu.rasse°
retriturassent /ʁətʁityʁas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.tʁi.ty.ʁas re.tri.tu.rasse°n°t°
retriturasses /ʁətʁityʁas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.tʁi.ty.ʁas re.tri.tu.rasse°s°
retriturassiez /ʁətʁityʁasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.tʁi.ty.ʁa.sje re.tri.tu.ra.ssiez
retriturassions /ʁətʁityʁasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.tʁi.ty.ʁa.sjɔ̃ re.tri.tu.ra.ssions°
retriture /ʁətʁityʁ/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.tʁi.tyʁ re.tri.ture°
retriture /ʁətʁityʁ/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.tʁi.tyʁ re.tri.ture°
retriture /ʁətʁityʁ/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.tʁi.tyʁ re.tri.ture°
retriture /ʁətʁityʁ/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.tʁi.tyʁ re.tri.ture°
retriture /ʁətʁityʁ/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.tʁi.tyʁ re.tri.ture°
retriturent /ʁətʁityʁ/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.tʁi.tyʁ re.tri.ture°n°t°
retriturent /ʁətʁityʁ/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.tʁi.tyʁ re.tri.ture°n°t°
retriturer /ʁətʁityʁe/ infinitif ʁə.tʁi.ty.ʁe re.tri.tu.rer
retriturera /ʁətʁityʁəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.tʁi.ty.ʁə.ʁa re.tri.tu.re.ra
retriturerai /ʁətʁityʁəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.tʁi.ty.ʁə.ʁɛ re.tri.tu.re.rai
retritureraient /ʁətʁityʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.tʁi.ty.ʁə.ʁɛ re.tri.tu.re.raie°n°t°
retriturerais /ʁətʁityʁəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.tʁi.ty.ʁə.ʁɛ re.tri.tu.re.rais°
retriturerais /ʁətʁityʁəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.tʁi.ty.ʁə.ʁɛ re.tri.tu.re.rais°
retriturerait /ʁətʁityʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.tʁi.ty.ʁə.ʁɛ re.tri.tu.re.rait°
retritureras /ʁətʁityʁəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.tʁi.ty.ʁə.ʁa re.tri.tu.re.ras°
retriturerez /ʁətʁityʁəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.tʁi.ty.ʁə.ʁe re.tri.tu.re.rez
retritureriez /ʁətʁityʁəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.tʁi.ty.ʁə.ʁje re.tri.tu.re.riez
retriturerions /ʁətʁityʁəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.tʁi.ty.ʁə.ʁjɔ̃ re.tri.tu.re.rions°
retriturerons /ʁətʁityʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.tʁi.ty.ʁə.ʁɔ̃ re.tri.tu.re.rons°
retritureront /ʁətʁityʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.tʁi.ty.ʁə.ʁɔ̃ re.tri.tu.re.ront°
retritures /ʁətʁityʁ/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.tʁi.tyʁ re.tri.ture°s°
retritures /ʁətʁityʁ/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.tʁi.tyʁ re.tri.ture°s°
retriturez /ʁətʁityʁe/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.tʁi.ty.ʁe re.tri.tu.rez
retriturez /ʁətʁityʁe/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.tʁi.ty.ʁe re.tri.tu.rez
retrituriez /ʁətʁityʁje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.tʁi.ty.ʁje re.tri.tu.riez
retrituriez /ʁətʁityʁje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.tʁi.ty.ʁje re.tri.tu.riez
retriturions /ʁətʁityʁjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.tʁi.ty.ʁjɔ̃ re.tri.tu.rions°
retriturions /ʁətʁityʁjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.tʁi.ty.ʁjɔ̃ re.tri.tu.rions°
retriturons /ʁətʁityʁɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.tʁi.ty.ʁɔ̃ re.tri.tu.rons°
retriturons /ʁətʁityʁɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.tʁi.ty.ʁɔ̃ re.tri.tu.rons°
retriturâmes /ʁətʁityʁam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.tʁi.ty.ʁam re.tri.tu.râme°s°
retriturât /ʁətʁityʁa/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.tʁi.ty.ʁa re.tri.tu.rât°
retriturâtes /ʁətʁityʁat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.tʁi.ty.ʁat re.tri.tu.râte°s°
retriturèrent /ʁətʁityʁɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.tʁi.ty.ʁɛʁ re.tri.tu.rère°n°t°
retrituré /ʁətʁityʁe/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.tʁi.ty.ʁe re.tri.tu.ré
retriturée /ʁətʁityʁe/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.tʁi.ty.ʁe re.tri.tu.rée°
retriturées /ʁətʁityʁe/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.tʁi.ty.ʁe re.tri.tu.rée°s°
retriturés /ʁətʁityʁe/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.tʁi.ty.ʁe re.tri.tu.rés°