retrimer

VER — épicène

/ʁətʁime/

Syllabes : ʁə.tʁi.me Orthocode : re.tri.mer

Définitions

  1. 1. Trimer à nouveau.
    Ils n'avaient plus du tout envie de retrimer à la chaîne...
    Eh oui finies les vacances au soleil,va falloir retrimer 11 mois pour y retourner pfffff.
  2. 2. Trimer à nouveau.
    Le détrimage au mm ne peut pas se faire puisque en général une fois que l'on détrime, il faut retrimer un petit chouilla pour chercher ce que l'on souhaite.

Étymologie

De trimer, avec le préfixe re-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
retrima /ʁətʁima/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.tʁi.ma re.tri.ma
retrimai /ʁətʁimɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.tʁi.mɛ re.tri.mai
retrimaient /ʁətʁimɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.tʁi.mɛ re.tri.maie°n°t°
retrimais /ʁətʁimɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.tʁi.mɛ re.tri.mais°
retrimais /ʁətʁimɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.tʁi.mɛ re.tri.mais°
retrimait /ʁətʁimɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.tʁi.mɛ re.tri.mait°
retrimant /ʁətʁimɑ̃/ participe, present ʁə.tʁi.mɑ̃ re.tri.mant°
retrimas /ʁətʁima/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.tʁi.ma re.tri.mas°
retrimasse /ʁətʁimas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.tʁi.mas re.tri.masse°
retrimassent /ʁətʁimas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.tʁi.mas re.tri.masse°n°t°
retrimasses /ʁətʁimas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.tʁi.mas re.tri.masse°s°
retrimassiez /ʁətʁimasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.tʁi.ma.sje re.tri.ma.ssiez
retrimassions /ʁətʁimasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.tʁi.ma.sjɔ̃ re.tri.ma.ssions°
retrime /ʁətʁim/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.tʁim re.trime°
retrime /ʁətʁim/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.tʁim re.trime°
retrime /ʁətʁim/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.tʁim re.trime°
retrime /ʁətʁim/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.tʁim re.trime°
retrime /ʁətʁim/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.tʁim re.trime°
retriment /ʁətʁim/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.tʁim re.trime°n°t°
retriment /ʁətʁim/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.tʁim re.trime°n°t°
retrimer /ʁətʁime/ infinitif ʁə.tʁi.me re.tri.mer
retrimera /ʁətʁiməʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.tʁi.mə.ʁa re.tri.me.ra
retrimerai /ʁətʁiməʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.tʁi.mə.ʁɛ re.tri.me.rai
retrimeraient /ʁətʁiməʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.tʁi.mə.ʁɛ re.tri.me.raie°n°t°
retrimerais /ʁətʁiməʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.tʁi.mə.ʁɛ re.tri.me.rais°
retrimerais /ʁətʁiməʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.tʁi.mə.ʁɛ re.tri.me.rais°
retrimerait /ʁətʁiməʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.tʁi.mə.ʁɛ re.tri.me.rait°
retrimeras /ʁətʁiməʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.tʁi.mə.ʁa re.tri.me.ras°
retrimerez /ʁətʁiməʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.tʁi.mə.ʁe re.tri.me.rez
retrimeriez /ʁətʁiməʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.tʁi.mə.ʁje re.tri.me.riez
retrimerions /ʁətʁiməʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.tʁi.mə.ʁjɔ̃ re.tri.me.rions°
retrimerons /ʁətʁiməʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.tʁi.mə.ʁɔ̃ re.tri.me.rons°
retrimeront /ʁətʁiməʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.tʁi.mə.ʁɔ̃ re.tri.me.ront°
retrimes /ʁətʁim/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.tʁim re.trime°s°
retrimes /ʁətʁim/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.tʁim re.trime°s°
retrimez /ʁətʁime/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.tʁi.me re.tri.mez
retrimez /ʁətʁime/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.tʁi.me re.tri.mez
retrimiez /ʁətʁimje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.tʁi.mje re.tri.miez
retrimiez /ʁətʁimje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.tʁi.mje re.tri.miez
retrimions /ʁətʁimjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.tʁi.mjɔ̃ re.tri.mions°
retrimions /ʁətʁimjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.tʁi.mjɔ̃ re.tri.mions°
retrimons /ʁətʁimɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.tʁi.mɔ̃ re.tri.mons°
retrimons /ʁətʁimɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.tʁi.mɔ̃ re.tri.mons°
retrimâmes /ʁətʁimam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.tʁi.mam re.tri.mâme°s°
retrimât /ʁətʁima/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.tʁi.ma re.tri.mât°
retrimâtes /ʁətʁimat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.tʁi.mat re.tri.mâte°s°
retrimèrent /ʁətʁimɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.tʁi.mɛʁ re.tri.mère°n°t°
retrimé /ʁətʁime/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.tʁi.me re.tri.mé
retrimée /ʁətʁime/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.tʁi.me re.tri.mée°
retrimées /ʁətʁime/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.tʁi.me re.tri.mée°s°
retrimés /ʁətʁime/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.tʁi.me re.tri.més°