VER — épicène
/ʁətanize/
Syllabes : ʁə.ta.ni.ze
Orthocode : re.ta.nni.ser
Définitions
-
1.
Tanniser à nouveau.
beaucoup de personnes croient que l'addition de tannin suffit pour éclaircir un vin, de sorte que lorsque les vins ne « claircissent » pas, on retannise ; il arrive ainsi que le vin est très riche en tannin l'on n'attend pas ce vin suffisamment, il contient encore du tannin oxydable et précipitable, d'où des troubles après voyages ou simplement après un temps convenable en cave.
Étymologie
De tanniser, avec le préfixe re-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| retannisa | /ʁətaniza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁə.ta.ni.za | re.ta.nni.sa |
| retannisai | /ʁətanizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁə.ta.ni.zɛ | re.ta.nni.sai |
| retannisaient | /ʁətanizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.ta.ni.zɛ | re.ta.nni.saie°n°t° |
| retannisais | /ʁətanizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.ta.ni.zɛ | re.ta.nni.sais° |
| retannisais | /ʁətanizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.ta.ni.zɛ | re.ta.nni.sais° |
| retannisait | /ʁətanizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.ta.ni.zɛ | re.ta.nni.sait° |
| retannisant | /ʁətanizɑ̃/ | participe, present | ʁə.ta.ni.zɑ̃ | re.ta.nni.sant° |
| retannisas | /ʁətaniza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁə.ta.ni.za | re.ta.nni.sas° |
| retannisasse | /ʁətanizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.ta.ni.zas | re.ta.nni.sasse° |
| retannisassent | /ʁətanizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.ta.ni.zas | re.ta.nni.sasse°n°t° |
| retannisasses | /ʁətanizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.ta.ni.zas | re.ta.nni.sasse°s° |
| retannisassiez | /ʁətanizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.ta.ni.za.sje | re.ta.nni.sa.ssiez |
| retannisassions | /ʁətanizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.ta.ni.za.sjɔ̃ | re.ta.nni.sa.ssions° |
| retannise | /ʁətaniz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁə.ta.niz | re.ta.nnise° |
| retannise | /ʁətaniz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁə.ta.niz | re.ta.nnise° |
| retannise | /ʁətaniz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.ta.niz | re.ta.nnise° |
| retannise | /ʁətaniz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁə.ta.niz | re.ta.nnise° |
| retannise | /ʁətaniz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁə.ta.niz | re.ta.nnise° |
| retannisent | /ʁətaniz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.ta.niz | re.ta.nnise°n°t° |
| retannisent | /ʁətaniz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.ta.niz | re.ta.nnise°n°t° |
| retanniser | /ʁətanize/ | infinitif | ʁə.ta.ni.ze | re.ta.nni.ser |
| retannisera | /ʁətanizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁə.ta.ni.zə.ʁa | re.ta.nni.se.ra |
| retanniserai | /ʁətanizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁə.ta.ni.zə.ʁɛ | re.ta.nni.se.rai |
| retanniseraient | /ʁətanizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁə.ta.ni.zə.ʁɛ | re.ta.nni.se.raie°n°t° |
| retanniserais | /ʁətanizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁə.ta.ni.zə.ʁɛ | re.ta.nni.se.rais° |
| retanniserais | /ʁətanizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁə.ta.ni.zə.ʁɛ | re.ta.nni.se.rais° |
| retanniserait | /ʁətanizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁə.ta.ni.zə.ʁɛ | re.ta.nni.se.rait° |
| retanniseras | /ʁətanizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁə.ta.ni.zə.ʁa | re.ta.nni.se.ras° |
| retanniserez | /ʁətanizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁə.ta.ni.zə.ʁe | re.ta.nni.se.rez |
| retanniseriez | /ʁətanizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁə.ta.ni.zə.ʁje | re.ta.nni.se.riez |
| retanniserions | /ʁətanizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁə.ta.ni.zə.ʁjɔ̃ | re.ta.nni.se.rions° |
| retanniserons | /ʁətanizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁə.ta.ni.zə.ʁɔ̃ | re.ta.nni.se.rons° |
| retanniseront | /ʁətanizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁə.ta.ni.zə.ʁɔ̃ | re.ta.nni.se.ront° |
| retannises | /ʁətaniz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.ta.niz | re.ta.nnise°s° |
| retannises | /ʁətaniz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁə.ta.niz | re.ta.nnise°s° |
| retannisez | /ʁətanize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.ta.ni.ze | re.ta.nni.sez |
| retannisez | /ʁətanize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.ta.ni.ze | re.ta.nni.sez |
| retannisiez | /ʁətanizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.ta.ni.zje | re.ta.nni.siez |
| retannisiez | /ʁətanizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.ta.ni.zje | re.ta.nni.siez |
| retannisions | /ʁətanizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.ta.ni.zjɔ̃ | re.ta.nni.sions° |
| retannisions | /ʁətanizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.ta.ni.zjɔ̃ | re.ta.nni.sions° |
| retannisons | /ʁətanizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.ta.ni.zɔ̃ | re.ta.nni.sons° |
| retannisons | /ʁətanizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.ta.ni.zɔ̃ | re.ta.nni.sons° |
| retannisâmes | /ʁətanizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁə.ta.ni.zam | re.ta.nni.sâme°s° |
| retannisât | /ʁətaniza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.ta.ni.za | re.ta.nni.sât° |
| retannisâtes | /ʁətanizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁə.ta.ni.zat | re.ta.nni.sâte°s° |
| retannisèrent | /ʁətanizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁə.ta.ni.zɛʁ | re.ta.nni.sère°n°t° |
| retannisé | /ʁətanize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁə.ta.ni.ze | re.ta.nni.sé |
| retannisée | /ʁətanize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁə.ta.ni.ze | re.ta.nni.sée° |
| retannisées | /ʁətanize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁə.ta.ni.ze | re.ta.nni.sée°s° |
| retannisés | /ʁətanize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁə.ta.ni.ze | re.ta.nni.sés° |