resubstantialiser

VER — épicène

/ʁəsybstɑ̃sjalize/

Syllabes : ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.ze Orthocode : re.sub.stan.tia.li.ser

Définitions

  1. 1. Substantialiser à nouveau.
    Le privilège de la nomenclature de l’« homme » pour la désignation du réel ne peut que le rephénoménologiser, resubstantialiser son inconsistance radicale, et l’investir d’un degré minimal de consistance ontologique.
    dans le baroque, tout le contenu qui se dissout, s'évapore, nous le voyons se resubstantialiser en formes multiples et fermes, en solides proliférations verbales.
    De quoi s'agit-il ? de resubstantialiser en quelque sorte un terme exécré parce que, soutient Goldmann, effectivement dévoyé.

Étymologie

De substantialiser, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
resubstantialisa /ʁəsybstɑ̃sjaliza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.za re.sub.stan.tia.li.sa
resubstantialisai /ʁəsybstɑ̃sjalizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.zɛ re.sub.stan.tia.li.sai
resubstantialisaient /ʁəsybstɑ̃sjalizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.zɛ re.sub.stan.tia.li.saie°n°t°
resubstantialisais /ʁəsybstɑ̃sjalizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.zɛ re.sub.stan.tia.li.sais°
resubstantialisais /ʁəsybstɑ̃sjalizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.zɛ re.sub.stan.tia.li.sais°
resubstantialisait /ʁəsybstɑ̃sjalizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.zɛ re.sub.stan.tia.li.sait°
resubstantialisant /ʁəsybstɑ̃sjalizɑ̃/ participe, present ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.zɑ̃ re.sub.stan.tia.li.sant°
resubstantialisas /ʁəsybstɑ̃sjaliza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.za re.sub.stan.tia.li.sas°
resubstantialisasse /ʁəsybstɑ̃sjalizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.zas re.sub.stan.tia.li.sasse°
resubstantialisassent /ʁəsybstɑ̃sjalizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.zas re.sub.stan.tia.li.sasse°n°t°
resubstantialisasses /ʁəsybstɑ̃sjalizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.zas re.sub.stan.tia.li.sasse°s°
resubstantialisassiez /ʁəsybstɑ̃sjalizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.za.sje re.sub.stan.tia.li.sa.ssiez
resubstantialisassions /ʁəsybstɑ̃sjalizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.za.sjɔ̃ re.sub.stan.tia.li.sa.ssions°
resubstantialise /ʁəsybstɑ̃sjaliz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.syb.stɑ̃.sja.liz re.sub.stan.tia.lise°
resubstantialise /ʁəsybstɑ̃sjaliz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.syb.stɑ̃.sja.liz re.sub.stan.tia.lise°
resubstantialise /ʁəsybstɑ̃sjaliz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.syb.stɑ̃.sja.liz re.sub.stan.tia.lise°
resubstantialise /ʁəsybstɑ̃sjaliz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.syb.stɑ̃.sja.liz re.sub.stan.tia.lise°
resubstantialise /ʁəsybstɑ̃sjaliz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.syb.stɑ̃.sja.liz re.sub.stan.tia.lise°
resubstantialisent /ʁəsybstɑ̃sjaliz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.syb.stɑ̃.sja.liz re.sub.stan.tia.lise°n°t°
resubstantialisent /ʁəsybstɑ̃sjaliz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.syb.stɑ̃.sja.liz re.sub.stan.tia.lise°n°t°
resubstantialiser /ʁəsybstɑ̃sjalize/ infinitif ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.ze re.sub.stan.tia.li.ser
resubstantialisera /ʁəsybstɑ̃sjalizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.zə.ʁa re.sub.stan.tia.li.se.ra
resubstantialiserai /ʁəsybstɑ̃sjalizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.zə.ʁɛ re.sub.stan.tia.li.se.rai
resubstantialiseraient /ʁəsybstɑ̃sjalizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.zə.ʁɛ re.sub.stan.tia.li.se.raie°n°t°
resubstantialiserais /ʁəsybstɑ̃sjalizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.zə.ʁɛ re.sub.stan.tia.li.se.rais°
resubstantialiserais /ʁəsybstɑ̃sjalizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.zə.ʁɛ re.sub.stan.tia.li.se.rais°
resubstantialiserait /ʁəsybstɑ̃sjalizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.zə.ʁɛ re.sub.stan.tia.li.se.rait°
resubstantialiseras /ʁəsybstɑ̃sjalizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.zə.ʁa re.sub.stan.tia.li.se.ras°
resubstantialiserez /ʁəsybstɑ̃sjalizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.zə.ʁe re.sub.stan.tia.li.se.rez
resubstantialiseriez /ʁəsybstɑ̃sjalizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.zə.ʁje re.sub.stan.tia.li.se.riez
resubstantialiserions /ʁəsybstɑ̃sjalizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.zə.ʁjɔ̃ re.sub.stan.tia.li.se.rions°
resubstantialiserons /ʁəsybstɑ̃sjalizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.zə.ʁɔ̃ re.sub.stan.tia.li.se.rons°
resubstantialiseront /ʁəsybstɑ̃sjalizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.zə.ʁɔ̃ re.sub.stan.tia.li.se.ront°
resubstantialises /ʁəsybstɑ̃sjaliz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.syb.stɑ̃.sja.liz re.sub.stan.tia.lise°s°
resubstantialises /ʁəsybstɑ̃sjaliz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.syb.stɑ̃.sja.liz re.sub.stan.tia.lise°s°
resubstantialisez /ʁəsybstɑ̃sjalize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.ze re.sub.stan.tia.li.sez
resubstantialisez /ʁəsybstɑ̃sjalize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.ze re.sub.stan.tia.li.sez
resubstantialisiez /ʁəsybstɑ̃sjalizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.zje re.sub.stan.tia.li.siez
resubstantialisiez /ʁəsybstɑ̃sjalizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.zje re.sub.stan.tia.li.siez
resubstantialisions /ʁəsybstɑ̃sjalizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.zjɔ̃ re.sub.stan.tia.li.sions°
resubstantialisions /ʁəsybstɑ̃sjalizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.zjɔ̃ re.sub.stan.tia.li.sions°
resubstantialisons /ʁəsybstɑ̃sjalizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.zɔ̃ re.sub.stan.tia.li.sons°
resubstantialisons /ʁəsybstɑ̃sjalizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.zɔ̃ re.sub.stan.tia.li.sons°
resubstantialisâmes /ʁəsybstɑ̃sjalizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.zam re.sub.stan.tia.li.sâme°s°
resubstantialisât /ʁəsybstɑ̃sjaliza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.za re.sub.stan.tia.li.sât°
resubstantialisâtes /ʁəsybstɑ̃sjalizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.zat re.sub.stan.tia.li.sâte°s°
resubstantialisèrent /ʁəsybstɑ̃sjalizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.zɛʁ re.sub.stan.tia.li.sère°n°t°
resubstantialisé /ʁəsybstɑ̃sjalize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.ze re.sub.stan.tia.li.sé
resubstantialisée /ʁəsybstɑ̃sjalize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.ze re.sub.stan.tia.li.sée°
resubstantialisées /ʁəsybstɑ̃sjalize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.ze re.sub.stan.tia.li.sée°s°
resubstantialisés /ʁəsybstɑ̃sjalize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.syb.stɑ̃.sja.li.ze re.sub.stan.tia.li.sés°