resubsister

VER — masculin

/ʁəsybziste/

Syllabes : ʁə.syb.zis.te Orthocode : re.sub.sis.ter

Définitions

  1. 1. Subsister à nouveau.
    La vie un instant resubsiste.

Étymologie

De subsister, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
resubsista /ʁəsybzista/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.syb.zis.ta re.sub.sis.ta
resubsistai /ʁəsybzistɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.syb.zis.tɛ re.sub.sis.tai
resubsistaient /ʁəsybzistɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.syb.zis.tɛ re.sub.sis.taie°n°t°
resubsistais /ʁəsybzistɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.syb.zis.tɛ re.sub.sis.tais°
resubsistais /ʁəsybzistɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.syb.zis.tɛ re.sub.sis.tais°
resubsistait /ʁəsybzistɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.syb.zis.tɛ re.sub.sis.tait°
resubsistant /ʁəsybzistɑ̃/ participe, present ʁə.syb.zis.tɑ̃ re.sub.sis.tant°
resubsistas /ʁəsybzista/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.syb.zis.ta re.sub.sis.tas°
resubsistasse /ʁəsybzistas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.syb.zis.tas re.sub.sis.tasse°
resubsistassent /ʁəsybzistas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.syb.zis.tas re.sub.sis.tasse°n°t°
resubsistasses /ʁəsybzistas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.syb.zis.tas re.sub.sis.tasse°s°
resubsistassiez /ʁəsybzistasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.syb.zis.ta.sje re.sub.sis.ta.ssiez
resubsistassions /ʁəsybzistasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.syb.zis.ta.sjɔ̃ re.sub.sis.ta.ssions°
resubsiste /ʁəsybzist/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.syb.zist re.sub.siste°
resubsiste /ʁəsybzist/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.syb.zist re.sub.siste°
resubsiste /ʁəsybzist/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.syb.zist re.sub.siste°
resubsiste /ʁəsybzist/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.syb.zist re.sub.siste°
resubsiste /ʁəsybzist/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.syb.zist re.sub.siste°
resubsistent /ʁəsybzist/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.syb.zist re.sub.siste°n°t°
resubsistent /ʁəsybzist/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.syb.zist re.sub.siste°n°t°
resubsister /ʁəsybziste/ infinitif ʁə.syb.zis.te re.sub.sis.ter
resubsistera /ʁəsybzistəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.syb.zis.tə.ʁa re.sub.sis.te.ra
resubsisterai /ʁəsybzistʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.syb.zis.tʁɛ re.sub.sis.te°rai
resubsisteraient /ʁəsybzistəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.syb.zis.tə.ʁɛ re.sub.sis.te.raie°n°t°
resubsisterais /ʁəsybzistəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.syb.zis.tə.ʁɛ re.sub.sis.te.rais°
resubsisterais /ʁəsybzistəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.syb.zis.tə.ʁɛ re.sub.sis.te.rais°
resubsisterait /ʁəsybzistəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.syb.zis.tə.ʁɛ re.sub.sis.te.rait°
resubsisteras /ʁəsybzistəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.syb.zis.tə.ʁa re.sub.sis.te.ras°
resubsisterez /ʁəsybzistəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.syb.zis.tə.ʁe re.sub.sis.te.rez
resubsisteriez /ʁəsybzistəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.syb.zis.tə.ʁje re.sub.sis.te.riez
resubsisterions /ʁəsybzistəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.syb.zis.tə.ʁjɔ̃ re.sub.sis.te.rions°
resubsisterons /ʁəsybzistəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.syb.zis.tə.ʁɔ̃ re.sub.sis.te.rons°
resubsisteront /ʁəsybzistəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.syb.zis.tə.ʁɔ̃ re.sub.sis.te.ront°
resubsistes /ʁəsybzist/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.syb.zist re.sub.siste°s°
resubsistes /ʁəsybzist/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.syb.zist re.sub.siste°s°
resubsistez /ʁəsybziste/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.syb.zis.te re.sub.sis.tez
resubsistez /ʁəsybziste/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.syb.zis.te re.sub.sis.tez
resubsistiez /ʁəsybzistje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.syb.zis.tje re.sub.sis.tiez
resubsistiez /ʁəsybzistje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.syb.zis.tje re.sub.sis.tiez
resubsistions /ʁəsybzistjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.syb.zis.tjɔ̃ re.sub.sis.tions°
resubsistions /ʁəsybzistjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.syb.zis.tjɔ̃ re.sub.sis.tions°
resubsistons /ʁəsybzistɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.syb.zis.tɔ̃ re.sub.sis.tons°
resubsistons /ʁəsybzistɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.syb.zis.tɔ̃ re.sub.sis.tons°
resubsistâmes /ʁəsybzistam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.syb.zis.tam re.sub.sis.tâme°s°
resubsistât /ʁəsybzista/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.syb.zis.ta re.sub.sis.tât°
resubsistâtes /ʁəsybzistat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.syb.zis.tat re.sub.sis.tâte°s°
resubsistèrent /ʁəsybzistɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.syb.zis.tɛʁ re.sub.sis.tère°n°t°
resubsisté /ʁəsybziste/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.syb.zis.te re.sub.sis.té