resolariser

VER — épicène

/ʁəsolaʁize/

Syllabes : ʁə.so.la.ʁi.ze Orthocode : re.so.la.ri.ser

Définitions

  1. 1. Solariser à nouveau.
    C'est juste histoire de resolariser les passionnés.
    Merci de m'aider pour savoir comment la resolariser (...)

Étymologie

De solariser, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
resolarisa /ʁəsolaʁiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.so.la.ʁi.za re.so.la.ri.sa
resolarisai /ʁəsolaʁizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.so.la.ʁi.zɛ re.so.la.ri.sai
resolarisaient /ʁəsolaʁizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.so.la.ʁi.zɛ re.so.la.ri.saie°n°t°
resolarisais /ʁəsolaʁizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.so.la.ʁi.zɛ re.so.la.ri.sais°
resolarisais /ʁəsolaʁizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.so.la.ʁi.zɛ re.so.la.ri.sais°
resolarisait /ʁəsolaʁizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.so.la.ʁi.zɛ re.so.la.ri.sait°
resolarisant /ʁəsolaʁizɑ̃/ participe, present ʁə.so.la.ʁi.zɑ̃ re.so.la.ri.sant°
resolarisas /ʁəsolaʁiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.so.la.ʁi.za re.so.la.ri.sas°
resolarisasse /ʁəsolaʁizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.so.la.ʁi.zas re.so.la.ri.sasse°
resolarisassent /ʁəsolaʁizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.so.la.ʁi.zas re.so.la.ri.sasse°n°t°
resolarisasses /ʁəsolaʁizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.so.la.ʁi.zas re.so.la.ri.sasse°s°
resolarisassiez /ʁəsolaʁizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.so.la.ʁi.za.sje re.so.la.ri.sa.ssiez
resolarisassions /ʁəsolaʁizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.so.la.ʁi.za.sjɔ̃ re.so.la.ri.sa.ssions°
resolarise /ʁəsolaʁiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.so.la.ʁiz re.so.la.rise°
resolarise /ʁəsolaʁiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.so.la.ʁiz re.so.la.rise°
resolarise /ʁəsolaʁiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.so.la.ʁiz re.so.la.rise°
resolarise /ʁəsolaʁiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.so.la.ʁiz re.so.la.rise°
resolarise /ʁəsolaʁiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.so.la.ʁiz re.so.la.rise°
resolarisent /ʁəsolaʁiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.so.la.ʁiz re.so.la.rise°n°t°
resolarisent /ʁəsolaʁiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.so.la.ʁiz re.so.la.rise°n°t°
resolariser /ʁəsolaʁize/ infinitif ʁə.so.la.ʁi.ze re.so.la.ri.ser
resolarisera /ʁəsolaʁizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.so.la.ʁi.zə.ʁa re.so.la.ri.se.ra
resolariserai /ʁəsolaʁizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.so.la.ʁi.zə.ʁɛ re.so.la.ri.se.rai
resolariseraient /ʁəsolaʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.so.la.ʁi.zə.ʁɛ re.so.la.ri.se.raie°n°t°
resolariserais /ʁəsolaʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.so.la.ʁi.zə.ʁɛ re.so.la.ri.se.rais°
resolariserais /ʁəsolaʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.so.la.ʁi.zə.ʁɛ re.so.la.ri.se.rais°
resolariserait /ʁəsolaʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.so.la.ʁi.zə.ʁɛ re.so.la.ri.se.rait°
resolariseras /ʁəsolaʁizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.so.la.ʁi.zə.ʁa re.so.la.ri.se.ras°
resolariserez /ʁəsolaʁizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.so.la.ʁi.zə.ʁe re.so.la.ri.se.rez
resolariseriez /ʁəsolaʁizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.so.la.ʁi.zə.ʁje re.so.la.ri.se.riez
resolariserions /ʁəsolaʁizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.so.la.ʁi.zə.ʁjɔ̃ re.so.la.ri.se.rions°
resolariserons /ʁəsolaʁizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.so.la.ʁi.zə.ʁɔ̃ re.so.la.ri.se.rons°
resolariseront /ʁəsolaʁizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.so.la.ʁi.zə.ʁɔ̃ re.so.la.ri.se.ront°
resolarises /ʁəsolaʁiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.so.la.ʁiz re.so.la.rise°s°
resolarises /ʁəsolaʁiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.so.la.ʁiz re.so.la.rise°s°
resolarisez /ʁəsolaʁize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.so.la.ʁi.ze re.so.la.ri.sez
resolarisez /ʁəsolaʁize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.so.la.ʁi.ze re.so.la.ri.sez
resolarisiez /ʁəsolaʁizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.so.la.ʁi.zje re.so.la.ri.siez
resolarisiez /ʁəsolaʁizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.so.la.ʁi.zje re.so.la.ri.siez
resolarisions /ʁəsolaʁizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.so.la.ʁi.zjɔ̃ re.so.la.ri.sions°
resolarisions /ʁəsolaʁizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.so.la.ʁi.zjɔ̃ re.so.la.ri.sions°
resolarisons /ʁəsolaʁizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.so.la.ʁi.zɔ̃ re.so.la.ri.sons°
resolarisons /ʁəsolaʁizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.so.la.ʁi.zɔ̃ re.so.la.ri.sons°
resolarisâmes /ʁəsolaʁizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.so.la.ʁi.zam re.so.la.ri.sâme°s°
resolarisât /ʁəsolaʁiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.so.la.ʁi.za re.so.la.ri.sât°
resolarisâtes /ʁəsolaʁizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.so.la.ʁi.zat re.so.la.ri.sâte°s°
resolarisèrent /ʁəsolaʁizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.so.la.ʁi.zɛʁ re.so.la.ri.sère°n°t°
resolarisé /ʁəsolaʁize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.so.la.ʁi.ze re.so.la.ri.sé
resolarisée /ʁəsolaʁize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.so.la.ʁi.ze re.so.la.ri.sée°
resolarisées /ʁəsolaʁize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.so.la.ʁi.ze re.so.la.ri.sée°s°
resolarisés /ʁəsolaʁize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.so.la.ʁi.ze re.so.la.ri.sés°