rescolariser

VER — épicène

/ʁəskolaʁize/

Syllabes : ʁəs.ko.la.ʁi.ze Orthocode : res.co.la.ri.ser

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 OpenSubtitles
0.0 LM10
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Scolariser à nouveau, faire retourner à l’école une personne l’ayant abandonné.

Étymologie

Dérivé de scolaire, avec le préfixe re- et le suffixe -iser.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
rescolarisa /ʁəskolaʁiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁəs.ko.la.ʁi.za res.co.la.ri.sa
rescolarisai /ʁəskolaʁizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁəs.ko.la.ʁi.zɛ res.co.la.ri.sai
rescolarisaient /ʁəskolaʁizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁəs.ko.la.ʁi.zɛ res.co.la.ri.saie°n°t°
rescolarisais /ʁəskolaʁizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁəs.ko.la.ʁi.zɛ res.co.la.ri.sais°
rescolarisais /ʁəskolaʁizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁəs.ko.la.ʁi.zɛ res.co.la.ri.sais°
rescolarisait /ʁəskolaʁizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁəs.ko.la.ʁi.zɛ res.co.la.ri.sait°
rescolarisant /ʁəskolaʁizɑ̃/ participe, present ʁəs.ko.la.ʁi.zɑ̃ res.co.la.ri.sant°
rescolarisas /ʁəskolaʁiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁəs.ko.la.ʁi.za res.co.la.ri.sas°
rescolarisasse /ʁəskolaʁizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁəs.ko.la.ʁi.zas res.co.la.ri.sasse°
rescolarisassent /ʁəskolaʁizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁəs.ko.la.ʁi.zas res.co.la.ri.sasse°n°t°
rescolarisasses /ʁəskolaʁizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁəs.ko.la.ʁi.zas res.co.la.ri.sasse°s°
rescolarisassiez /ʁəskolaʁizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁəs.ko.la.ʁi.za.sje res.co.la.ri.sa.ssiez
rescolarisassions /ʁəskolaʁizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁəs.ko.la.ʁi.za.sjɔ̃ res.co.la.ri.sa.ssions°
rescolarise /ʁəskolaʁiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁəs.ko.la.ʁiz res.co.la.rise°
rescolarise /ʁəskolaʁiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁəs.ko.la.ʁiz res.co.la.rise°
rescolarise /ʁəskolaʁiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁəs.ko.la.ʁiz res.co.la.rise°
rescolarise /ʁəskolaʁiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁəs.ko.la.ʁiz res.co.la.rise°
rescolarise /ʁəskolaʁiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁəs.ko.la.ʁiz res.co.la.rise°
rescolarisent /ʁəskolaʁiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁəs.ko.la.ʁiz res.co.la.rise°n°t°
rescolarisent /ʁəskolaʁiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁəs.ko.la.ʁiz res.co.la.rise°n°t°
rescolariser /ʁəskolaʁize/ infinitif ʁəs.ko.la.ʁi.ze res.co.la.ri.ser
rescolarisera /ʁəskolaʁizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁəs.ko.la.ʁi.zə.ʁa res.co.la.ri.se.ra
rescolariserai /ʁəskolaʁizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁəs.ko.la.ʁi.zə.ʁɛ res.co.la.ri.se.rai
rescolariseraient /ʁəskolaʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁəs.ko.la.ʁi.zə.ʁɛ res.co.la.ri.se.raie°n°t°
rescolariserais /ʁəskolaʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁəs.ko.la.ʁi.zə.ʁɛ res.co.la.ri.se.rais°
rescolariserais /ʁəskolaʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁəs.ko.la.ʁi.zə.ʁɛ res.co.la.ri.se.rais°
rescolariserait /ʁəskolaʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁəs.ko.la.ʁi.zə.ʁɛ res.co.la.ri.se.rait°
rescolariseras /ʁəskolaʁizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁəs.ko.la.ʁi.zə.ʁa res.co.la.ri.se.ras°
rescolariserez /ʁəskolaʁizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁəs.ko.la.ʁi.zə.ʁe res.co.la.ri.se.rez
rescolariseriez /ʁəskolaʁizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁəs.ko.la.ʁi.zə.ʁje res.co.la.ri.se.riez
rescolariserions /ʁəskolaʁizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁəs.ko.la.ʁi.zə.ʁjɔ̃ res.co.la.ri.se.rions°
rescolariserons /ʁəskolaʁizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁəs.ko.la.ʁi.zə.ʁɔ̃ res.co.la.ri.se.rons°
rescolariseront /ʁəskolaʁizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁəs.ko.la.ʁi.zə.ʁɔ̃ res.co.la.ri.se.ront°
rescolarises /ʁəskolaʁiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁəs.ko.la.ʁiz res.co.la.rise°s°
rescolarises /ʁəskolaʁiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁəs.ko.la.ʁiz res.co.la.rise°s°
rescolarisez /ʁəskolaʁize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁəs.ko.la.ʁi.ze res.co.la.ri.sez
rescolarisez /ʁəskolaʁize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁəs.ko.la.ʁi.ze res.co.la.ri.sez
rescolarisiez /ʁəskolaʁizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁəs.ko.la.ʁi.zje res.co.la.ri.siez
rescolarisiez /ʁəskolaʁizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁəs.ko.la.ʁi.zje res.co.la.ri.siez
rescolarisions /ʁəskolaʁizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁəs.ko.la.ʁi.zjɔ̃ res.co.la.ri.sions°
rescolarisions /ʁəskolaʁizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁəs.ko.la.ʁi.zjɔ̃ res.co.la.ri.sions°
rescolarisons /ʁəskolaʁizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁəs.ko.la.ʁi.zɔ̃ res.co.la.ri.sons°
rescolarisons /ʁəskolaʁizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁəs.ko.la.ʁi.zɔ̃ res.co.la.ri.sons°
rescolarisâmes /ʁəskolaʁizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁəs.ko.la.ʁi.zam res.co.la.ri.sâme°s°
rescolarisât /ʁəskolaʁiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁəs.ko.la.ʁi.za res.co.la.ri.sât°
rescolarisâtes /ʁəskolaʁizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁəs.ko.la.ʁi.zat res.co.la.ri.sâte°s°
rescolarisèrent /ʁəskolaʁizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁəs.ko.la.ʁi.zɛʁ res.co.la.ri.sère°n°t°
rescolarisé /ʁəskolaʁize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁəs.ko.la.ʁi.ze res.co.la.ri.sé
rescolarisée /ʁəskolaʁize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁəs.ko.la.ʁi.ze res.co.la.ri.sée°
rescolarisées /ʁəskolaʁize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁəs.ko.la.ʁi.ze res.co.la.ri.sée°s°
rescolarisés /ʁəskolaʁize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁəs.ko.la.ʁi.ze res.co.la.ri.sés°