VER — épicène
/ʁəʁuʒiʁ/
Syllabes : ʁə.ʁu.ʒiʁ
Orthocode : re.rou.gir
Définitions
-
1.
Rougir à nouveau.
Pour se maintenir, pour aboutir, il devra user de mimétisme, rougir, dérougir, rerougir, selon que les circonstances l’exigeront, restant d’ailleurs toujours bleu dans son cœur.C'est alors que tu m'as écrit, les lettres ont été flâner à Thozée, à Namur, à Bruxelles, [4] il y avait tellement longtemps qu'elles couraient les chemins comme de simples gueuses, que j'ai rerougi, rougeoli, veux-je dire, de leur répondre !
Étymologie
De rougir, avec le préfixe re-.
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| rerougi | /ʁəʁuʒi/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁə.ʁu.ʒi | re.rou.gi |
| rerougie | /ʁəʁuʒi/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁə.ʁu.ʒi | re.rou.gie° |
| rerougies | /ʁəʁuʒi/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁə.ʁu.ʒi | re.rou.gie°s° |
| rerougir | /ʁəʁuʒiʁ/ | infinitif | ʁə.ʁu.ʒiʁ | re.rou.gir |
| rerougira | /ʁəʁuʒiʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁə.ʁu.ʒi.ʁa | re.rou.gi.ra |
| rerougirai | /ʁəʁuʒiʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁə.ʁu.ʒi.ʁɛ | re.rou.gi.rai |
| rerougiraient | /ʁəʁuʒiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁə.ʁu.ʒi.ʁɛ | re.rou.gi.raie°n°t° |
| rerougirais | /ʁəʁuʒiʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁə.ʁu.ʒi.ʁɛ | re.rou.gi.rais° |
| rerougirais | /ʁəʁuʒiʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁə.ʁu.ʒi.ʁɛ | re.rou.gi.rais° |
| rerougirait | /ʁəʁuʒiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁə.ʁu.ʒi.ʁɛ | re.rou.gi.rait° |
| rerougiras | /ʁəʁuʒiʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁə.ʁu.ʒi.ʁa | re.rou.gi.ras° |
| rerougirent | /ʁəʁuʒiʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁə.ʁu.ʒiʁ | re.rou.gire°n°t° |
| rerougirez | /ʁəʁuʒiʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁə.ʁu.ʒi.ʁe | re.rou.gi.rez |
| rerougiriez | /ʁəʁuʒiʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁə.ʁu.ʒi.ʁje | re.rou.gi.riez |
| rerougirions | /ʁəʁuʒiʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁə.ʁu.ʒi.ʁjɔ̃ | re.rou.gi.rions° |
| rerougirons | /ʁəʁuʒiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁə.ʁu.ʒi.ʁɔ̃ | re.rou.gi.rons° |
| rerougiront | /ʁəʁuʒiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁə.ʁu.ʒi.ʁɔ̃ | re.rou.gi.ront° |
| rerougis | /ʁəʁuʒi/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁə.ʁu.ʒi | re.rou.gis° |
| rerougis | /ʁəʁuʒi/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.ʁu.ʒi | re.rou.gis° |
| rerougis | /ʁəʁuʒi/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁə.ʁu.ʒi | re.rou.gis° |
| rerougis | /ʁəʁuʒi/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁə.ʁu.ʒi | re.rou.gis° |
| rerougis | /ʁəʁuʒi/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.ʁu.ʒi | re.rou.gis° |
| rerougis | /ʁəʁuʒi/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁə.ʁu.ʒi | re.rou.gis° |
| rerougissaient | /ʁəʁuʒisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.ʁu.ʒi.sɛ | re.rou.gi.ssaie°n°t° |
| rerougissais | /ʁəʁuʒisɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.ʁu.ʒi.sɛ | re.rou.gi.ssais° |
| rerougissais | /ʁəʁuʒisɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.ʁu.ʒi.sɛ | re.rou.gi.ssais° |
| rerougissait | /ʁəʁuʒisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.ʁu.ʒi.sɛ | re.rou.gi.ssait° |
| rerougissant | /ʁəʁuʒisɑ̃/ | participe, present | ʁə.ʁu.ʒi.sɑ̃ | re.rou.gi.ssant° |
| rerougisse | /ʁəʁuʒis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.ʁu.ʒis | re.rou.gisse° |
| rerougisse | /ʁəʁuʒis/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁə.ʁu.ʒis | re.rou.gisse° |
| rerougisse | /ʁəʁuʒis/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁə.ʁu.ʒis | re.rou.gisse° |
| rerougissent | /ʁəʁuʒis/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.ʁu.ʒis | re.rou.gisse°n°t° |
| rerougissent | /ʁəʁuʒis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.ʁu.ʒis | re.rou.gisse°n°t° |
| rerougissent | /ʁəʁuʒis/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.ʁu.ʒis | re.rou.gisse°n°t° |
| rerougisses | /ʁəʁuʒis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.ʁu.ʒis | re.rou.gisse°s° |
| rerougisses | /ʁəʁuʒis/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁə.ʁu.ʒis | re.rou.gisse°s° |
| rerougissez | /ʁəʁuʒise/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.ʁu.ʒi.se | re.rou.gi.ssez |
| rerougissez | /ʁəʁuʒise/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.ʁu.ʒi.se | re.rou.gi.ssez |
| rerougissiez | /ʁəʁuʒisje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.ʁu.ʒi.sje | re.rou.gi.ssiez |
| rerougissiez | /ʁəʁuʒisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.ʁu.ʒi.sje | re.rou.gi.ssiez |
| rerougissiez | /ʁəʁuʒisje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.ʁu.ʒi.sje | re.rou.gi.ssiez |
| rerougissions | /ʁəʁuʒisjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.ʁu.ʒi.sjɔ̃ | re.rou.gi.ssions° |
| rerougissions | /ʁəʁuʒisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.ʁu.ʒi.sjɔ̃ | re.rou.gi.ssions° |
| rerougissions | /ʁəʁuʒisjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.ʁu.ʒi.sjɔ̃ | re.rou.gi.ssions° |
| rerougissons | /ʁəʁuʒisɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.ʁu.ʒi.sɔ̃ | re.rou.gi.ssons° |
| rerougissons | /ʁəʁuʒisɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.ʁu.ʒi.sɔ̃ | re.rou.gi.ssons° |
| rerougit | /ʁəʁuʒi/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁə.ʁu.ʒi | re.rou.git° |
| rerougit | /ʁəʁuʒi/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁə.ʁu.ʒi | re.rou.git° |
| rerougîmes | /ʁəʁuʒim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁə.ʁu.ʒim | re.rou.gîme°s° |
| rerougît | /ʁəʁuʒi/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.ʁu.ʒi | re.rou.gît° |
| rerougîtes | /ʁəʁuʒit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁə.ʁu.ʒit | re.rou.gîte°s° |