reroucouler

VER — épicène

/ʁəʁukule/

Syllabes : ʁə.ʁu.ku.le Orthocode : re.rou.cou.ler

Définitions

  1. 1. Roucouler à nouveau.
    au fait t'arrives à reroucouler un peu toi ? — (le s dans arrives a été rajouté)
    Tu peux me le reroucouler, j'adore...

Étymologie

Dérivé de roucouler, avec le préfixe re-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
reroucoula /ʁəʁukula/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.ʁu.ku.la re.rou.cou.la
reroucoulai /ʁəʁukulɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.ʁu.ku.lɛ re.rou.cou.lai
reroucoulaient /ʁəʁukulɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ʁu.ku.lɛ re.rou.cou.laie°n°t°
reroucoulais /ʁəʁukulɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ʁu.ku.lɛ re.rou.cou.lais°
reroucoulais /ʁəʁukulɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ʁu.ku.lɛ re.rou.cou.lais°
reroucoulait /ʁəʁukulɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ʁu.ku.lɛ re.rou.cou.lait°
reroucoulant /ʁəʁukulɑ̃/ participe, present ʁə.ʁu.ku.lɑ̃ re.rou.cou.lant°
reroucoulas /ʁəʁukula/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.ʁu.ku.la re.rou.cou.las°
reroucoulasse /ʁəʁukulas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ʁu.ku.las re.rou.cou.lasse°
reroucoulassent /ʁəʁukulas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ʁu.ku.las re.rou.cou.lasse°n°t°
reroucoulasses /ʁəʁukulas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ʁu.ku.las re.rou.cou.lasse°s°
reroucoulassiez /ʁəʁukulasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ʁu.ku.la.sje re.rou.cou.la.ssiez
reroucoulassions /ʁəʁukulasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ʁu.ku.la.sjɔ̃ re.rou.cou.la.ssions°
reroucoule /ʁəʁukul/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.ʁu.kul re.rou.coule°
reroucoule /ʁəʁukul/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.ʁu.kul re.rou.coule°
reroucoule /ʁəʁukul/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ʁu.kul re.rou.coule°
reroucoule /ʁəʁukul/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.ʁu.kul re.rou.coule°
reroucoule /ʁəʁukul/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.ʁu.kul re.rou.coule°
reroucoulent /ʁəʁukul/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ʁu.kul re.rou.coule°n°t°
reroucoulent /ʁəʁukul/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ʁu.kul re.rou.coule°n°t°
reroucouler /ʁəʁukule/ infinitif ʁə.ʁu.ku.le re.rou.cou.ler
reroucoulera /ʁəʁukuləʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.ʁu.ku.lə.ʁa re.rou.cou.le.ra
reroucoulerai /ʁəʁukuləʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.ʁu.ku.lə.ʁɛ re.rou.cou.le.rai
reroucouleraient /ʁəʁukuləʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.ʁu.ku.lə.ʁɛ re.rou.cou.le.raie°n°t°
reroucoulerais /ʁəʁukuləʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.ʁu.ku.lə.ʁɛ re.rou.cou.le.rais°
reroucoulerais /ʁəʁukuləʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.ʁu.ku.lə.ʁɛ re.rou.cou.le.rais°
reroucoulerait /ʁəʁukuləʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.ʁu.ku.lə.ʁɛ re.rou.cou.le.rait°
reroucouleras /ʁəʁukuləʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.ʁu.ku.lə.ʁa re.rou.cou.le.ras°
reroucoulerez /ʁəʁukuləʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.ʁu.ku.lə.ʁe re.rou.cou.le.rez
reroucouleriez /ʁəʁukuləʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.ʁu.ku.lə.ʁje re.rou.cou.le.riez
reroucoulerions /ʁəʁukuləʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.ʁu.ku.lə.ʁjɔ̃ re.rou.cou.le.rions°
reroucoulerons /ʁəʁukuləʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.ʁu.ku.lə.ʁɔ̃ re.rou.cou.le.rons°
reroucouleront /ʁəʁukuləʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.ʁu.ku.lə.ʁɔ̃ re.rou.cou.le.ront°
reroucoules /ʁəʁukul/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ʁu.kul re.rou.coule°s°
reroucoules /ʁəʁukul/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.ʁu.kul re.rou.coule°s°
reroucoulez /ʁəʁukule/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ʁu.ku.le re.rou.cou.lez
reroucoulez /ʁəʁukule/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ʁu.ku.le re.rou.cou.lez
reroucouliez /ʁəʁukulje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ʁu.ku.lje re.rou.cou.liez
reroucouliez /ʁəʁukulje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ʁu.ku.lje re.rou.cou.liez
reroucoulions /ʁəʁukuljɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ʁu.ku.ljɔ̃ re.rou.cou.lions°
reroucoulions /ʁəʁukuljɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ʁu.ku.ljɔ̃ re.rou.cou.lions°
reroucoulons /ʁəʁukulɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ʁu.ku.lɔ̃ re.rou.cou.lons°
reroucoulons /ʁəʁukulɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ʁu.ku.lɔ̃ re.rou.cou.lons°
reroucoulâmes /ʁəʁukulam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.ʁu.ku.lam re.rou.cou.lâme°s°
reroucoulât /ʁəʁukula/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ʁu.ku.la re.rou.cou.lât°
reroucoulâtes /ʁəʁukulat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.ʁu.ku.lat re.rou.cou.lâte°s°
reroucoulèrent /ʁəʁukulɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.ʁu.ku.lɛʁ re.rou.cou.lère°n°t°
reroucoulé /ʁəʁukule/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.ʁu.ku.le re.rou.cou.lé
reroucoulée /ʁəʁukule/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.ʁu.ku.le re.rou.cou.lée°
reroucoulées /ʁəʁukule/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.ʁu.ku.le re.rou.cou.lée°s°
reroucoulés /ʁəʁukule/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.ʁu.ku.le re.rou.cou.lés°