reromantiser

VER — épicène

/ʁəʁomɑ̃tize/

Syllabes : ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.ze Orthocode : re.ro.man.ti.ser

Définitions

  1. 1. Romantiser à nouveau.
    Ce qu'il faut, c'est reromantiser son mariage.
    Une fois que le couple a créé cette capacité de découvrir l’autre, on l’encourage à se «reromantiser», à créer consciemment ce qui s’est créé inconsciemment au début de son histoire.

Étymologie

De romantiser, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
reromantisa /ʁəʁomɑ̃tiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.za re.ro.man.ti.sa
reromantisai /ʁəʁomɑ̃tizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.zɛ re.ro.man.ti.sai
reromantisaient /ʁəʁomɑ̃tizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.zɛ re.ro.man.ti.saie°n°t°
reromantisais /ʁəʁomɑ̃tizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.zɛ re.ro.man.ti.sais°
reromantisais /ʁəʁomɑ̃tizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.zɛ re.ro.man.ti.sais°
reromantisait /ʁəʁomɑ̃tizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.zɛ re.ro.man.ti.sait°
reromantisant /ʁəʁomɑ̃tizɑ̃/ participe, present ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.zɑ̃ re.ro.man.ti.sant°
reromantisas /ʁəʁomɑ̃tiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.za re.ro.man.ti.sas°
reromantisasse /ʁəʁomɑ̃tizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.zas re.ro.man.ti.sasse°
reromantisassent /ʁəʁomɑ̃tizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.zas re.ro.man.ti.sasse°n°t°
reromantisasses /ʁəʁomɑ̃tizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.zas re.ro.man.ti.sasse°s°
reromantisassiez /ʁəʁomɑ̃tizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.za.sje re.ro.man.ti.sa.ssiez
reromantisassions /ʁəʁomɑ̃tizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.za.sjɔ̃ re.ro.man.ti.sa.ssions°
reromantise /ʁəʁomɑ̃tiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.ʁo.mɑ̃.tiz re.ro.man.tise°
reromantise /ʁəʁomɑ̃tiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.ʁo.mɑ̃.tiz re.ro.man.tise°
reromantise /ʁəʁomɑ̃tiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ʁo.mɑ̃.tiz re.ro.man.tise°
reromantise /ʁəʁomɑ̃tiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.ʁo.mɑ̃.tiz re.ro.man.tise°
reromantise /ʁəʁomɑ̃tiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.ʁo.mɑ̃.tiz re.ro.man.tise°
reromantisent /ʁəʁomɑ̃tiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ʁo.mɑ̃.tiz re.ro.man.tise°n°t°
reromantisent /ʁəʁomɑ̃tiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ʁo.mɑ̃.tiz re.ro.man.tise°n°t°
reromantiser /ʁəʁomɑ̃tize/ infinitif ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.ze re.ro.man.ti.ser
reromantisera /ʁəʁomɑ̃tizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.zə.ʁa re.ro.man.ti.se.ra
reromantiserai /ʁəʁomɑ̃tizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.zə.ʁɛ re.ro.man.ti.se.rai
reromantiseraient /ʁəʁomɑ̃tizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.zə.ʁɛ re.ro.man.ti.se.raie°n°t°
reromantiserais /ʁəʁomɑ̃tizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.zə.ʁɛ re.ro.man.ti.se.rais°
reromantiserais /ʁəʁomɑ̃tizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.zə.ʁɛ re.ro.man.ti.se.rais°
reromantiserait /ʁəʁomɑ̃tizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.zə.ʁɛ re.ro.man.ti.se.rait°
reromantiseras /ʁəʁomɑ̃tizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.zə.ʁa re.ro.man.ti.se.ras°
reromantiserez /ʁəʁomɑ̃tizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.zə.ʁe re.ro.man.ti.se.rez
reromantiseriez /ʁəʁomɑ̃tizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.zə.ʁje re.ro.man.ti.se.riez
reromantiserions /ʁəʁomɑ̃tizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.zə.ʁjɔ̃ re.ro.man.ti.se.rions°
reromantiserons /ʁəʁomɑ̃tizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.zə.ʁɔ̃ re.ro.man.ti.se.rons°
reromantiseront /ʁəʁomɑ̃tizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.zə.ʁɔ̃ re.ro.man.ti.se.ront°
reromantises /ʁəʁomɑ̃tiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ʁo.mɑ̃.tiz re.ro.man.tise°s°
reromantises /ʁəʁomɑ̃tiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.ʁo.mɑ̃.tiz re.ro.man.tise°s°
reromantisez /ʁəʁomɑ̃tize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.ze re.ro.man.ti.sez
reromantisez /ʁəʁomɑ̃tize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.ze re.ro.man.ti.sez
reromantisiez /ʁəʁomɑ̃tizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.zje re.ro.man.ti.siez
reromantisiez /ʁəʁomɑ̃tizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.zje re.ro.man.ti.siez
reromantisions /ʁəʁomɑ̃tizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.zjɔ̃ re.ro.man.ti.sions°
reromantisions /ʁəʁomɑ̃tizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.zjɔ̃ re.ro.man.ti.sions°
reromantisons /ʁəʁomɑ̃tizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.zɔ̃ re.ro.man.ti.sons°
reromantisons /ʁəʁomɑ̃tizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.zɔ̃ re.ro.man.ti.sons°
reromantisâmes /ʁəʁomɑ̃tizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.zam re.ro.man.ti.sâme°s°
reromantisât /ʁəʁomɑ̃tiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.za re.ro.man.ti.sât°
reromantisâtes /ʁəʁomɑ̃tizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.zat re.ro.man.ti.sâte°s°
reromantisèrent /ʁəʁomɑ̃tizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.zɛʁ re.ro.man.ti.sère°n°t°
reromantisé /ʁəʁomɑ̃tize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.ze re.ro.man.ti.sé
reromantisée /ʁəʁomɑ̃tize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.ze re.ro.man.ti.sée°
reromantisées /ʁəʁomɑ̃tize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.ze re.ro.man.ti.sée°s°
reromantisés /ʁəʁomɑ̃tize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.ʁo.mɑ̃.ti.ze re.ro.man.ti.sés°