reromaniser

VER — épicène

/ʁəʁomanize/

Syllabes : ʁə.ʁo.ma.ni.ze Orthocode : re.ro.ma.ni.ser

Définitions

  1. 1. Romaniser à nouveau.
    Je suis en train de stabiliser et de reromaniser Croto.
    Préférez vous reromaniser l’Anatolie, et prendre Pergame comme capitale ?

Étymologie

De romaniser, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
reromanisa /ʁəʁomaniza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.ʁo.ma.ni.za re.ro.ma.ni.sa
reromanisai /ʁəʁomanizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.ʁo.ma.ni.zɛ re.ro.ma.ni.sai
reromanisaient /ʁəʁomanizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ʁo.ma.ni.zɛ re.ro.ma.ni.saie°n°t°
reromanisais /ʁəʁomanizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ʁo.ma.ni.zɛ re.ro.ma.ni.sais°
reromanisais /ʁəʁomanizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ʁo.ma.ni.zɛ re.ro.ma.ni.sais°
reromanisait /ʁəʁomanizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ʁo.ma.ni.zɛ re.ro.ma.ni.sait°
reromanisant /ʁəʁomanizɑ̃/ participe, present ʁə.ʁo.ma.ni.zɑ̃ re.ro.ma.ni.sant°
reromanisas /ʁəʁomaniza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.ʁo.ma.ni.za re.ro.ma.ni.sas°
reromanisasse /ʁəʁomanizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ʁo.ma.ni.zas re.ro.ma.ni.sasse°
reromanisassent /ʁəʁomanizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ʁo.ma.ni.zas re.ro.ma.ni.sasse°n°t°
reromanisasses /ʁəʁomanizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ʁo.ma.ni.zas re.ro.ma.ni.sasse°s°
reromanisassiez /ʁəʁomanizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ʁo.ma.ni.za.sje re.ro.ma.ni.sa.ssiez
reromanisassions /ʁəʁomanizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ʁo.ma.ni.za.sjɔ̃ re.ro.ma.ni.sa.ssions°
reromanise /ʁəʁomaniz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.ʁo.ma.niz re.ro.ma.nise°
reromanise /ʁəʁomaniz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.ʁo.ma.niz re.ro.ma.nise°
reromanise /ʁəʁomaniz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ʁo.ma.niz re.ro.ma.nise°
reromanise /ʁəʁomaniz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.ʁo.ma.niz re.ro.ma.nise°
reromanise /ʁəʁomaniz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.ʁo.ma.niz re.ro.ma.nise°
reromanisent /ʁəʁomaniz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ʁo.ma.niz re.ro.ma.nise°n°t°
reromanisent /ʁəʁomaniz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ʁo.ma.niz re.ro.ma.nise°n°t°
reromaniser /ʁəʁomanize/ infinitif ʁə.ʁo.ma.ni.ze re.ro.ma.ni.ser
reromanisera /ʁəʁomanizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.ʁo.ma.ni.zə.ʁa re.ro.ma.ni.se.ra
reromaniserai /ʁəʁomanizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.ʁo.ma.ni.zə.ʁɛ re.ro.ma.ni.se.rai
reromaniseraient /ʁəʁomanizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.ʁo.ma.ni.zə.ʁɛ re.ro.ma.ni.se.raie°n°t°
reromaniserais /ʁəʁomanizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.ʁo.ma.ni.zə.ʁɛ re.ro.ma.ni.se.rais°
reromaniserais /ʁəʁomanizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.ʁo.ma.ni.zə.ʁɛ re.ro.ma.ni.se.rais°
reromaniserait /ʁəʁomanizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.ʁo.ma.ni.zə.ʁɛ re.ro.ma.ni.se.rait°
reromaniseras /ʁəʁomanizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.ʁo.ma.ni.zə.ʁa re.ro.ma.ni.se.ras°
reromaniserez /ʁəʁomanizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.ʁo.ma.ni.zə.ʁe re.ro.ma.ni.se.rez
reromaniseriez /ʁəʁomanizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.ʁo.ma.ni.zə.ʁje re.ro.ma.ni.se.riez
reromaniserions /ʁəʁomanizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.ʁo.ma.ni.zə.ʁjɔ̃ re.ro.ma.ni.se.rions°
reromaniserons /ʁəʁomanizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.ʁo.ma.ni.zə.ʁɔ̃ re.ro.ma.ni.se.rons°
reromaniseront /ʁəʁomanizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.ʁo.ma.ni.zə.ʁɔ̃ re.ro.ma.ni.se.ront°
reromanises /ʁəʁomaniz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ʁo.ma.niz re.ro.ma.nise°s°
reromanises /ʁəʁomaniz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.ʁo.ma.niz re.ro.ma.nise°s°
reromanisez /ʁəʁomanize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ʁo.ma.ni.ze re.ro.ma.ni.sez
reromanisez /ʁəʁomanize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ʁo.ma.ni.ze re.ro.ma.ni.sez
reromanisiez /ʁəʁomanizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ʁo.ma.ni.zje re.ro.ma.ni.siez
reromanisiez /ʁəʁomanizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ʁo.ma.ni.zje re.ro.ma.ni.siez
reromanisions /ʁəʁomanizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ʁo.ma.ni.zjɔ̃ re.ro.ma.ni.sions°
reromanisions /ʁəʁomanizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ʁo.ma.ni.zjɔ̃ re.ro.ma.ni.sions°
reromanisons /ʁəʁomanizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ʁo.ma.ni.zɔ̃ re.ro.ma.ni.sons°
reromanisons /ʁəʁomanizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ʁo.ma.ni.zɔ̃ re.ro.ma.ni.sons°
reromanisâmes /ʁəʁomanizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.ʁo.ma.ni.zam re.ro.ma.ni.sâme°s°
reromanisât /ʁəʁomaniza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ʁo.ma.ni.za re.ro.ma.ni.sât°
reromanisâtes /ʁəʁomanizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.ʁo.ma.ni.zat re.ro.ma.ni.sâte°s°
reromanisèrent /ʁəʁomanizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.ʁo.ma.ni.zɛʁ re.ro.ma.ni.sère°n°t°
reromanisé /ʁəʁomanize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.ʁo.ma.ni.ze re.ro.ma.ni.sé
reromanisée /ʁəʁomanize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.ʁo.ma.ni.ze re.ro.ma.ni.sée°
reromanisées /ʁəʁomanize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.ʁo.ma.ni.ze re.ro.ma.ni.sée°s°
reromanisés /ʁəʁomanize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.ʁo.ma.ni.ze re.ro.ma.ni.sés°