reravigoter

VER — épicène

/ʁəʁaviɡote/

Syllabes : ʁə.ʁa.vi.ɡo.te Orthocode : re.ra.vi.go.ter

Définitions

  1. 1. Ravigoter à nouveau.
    non mais tu sais le rouge, le ricard et les gauloises ça te reravigote (...)

Étymologie

De ravigoter, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
reravigota /ʁəʁaviɡota/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.ʁa.vi.ɡo.ta re.ra.vi.go.ta
reravigotai /ʁəʁaviɡotɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.ʁa.vi.ɡo.tɛ re.ra.vi.go.tai
reravigotaient /ʁəʁaviɡotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ʁa.vi.ɡo.tɛ re.ra.vi.go.taie°n°t°
reravigotais /ʁəʁaviɡotɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ʁa.vi.ɡo.tɛ re.ra.vi.go.tais°
reravigotais /ʁəʁaviɡotɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ʁa.vi.ɡo.tɛ re.ra.vi.go.tais°
reravigotait /ʁəʁaviɡotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ʁa.vi.ɡo.tɛ re.ra.vi.go.tait°
reravigotant /ʁəʁaviɡotɑ̃/ participe, present ʁə.ʁa.vi.ɡo.tɑ̃ re.ra.vi.go.tant°
reravigotas /ʁəʁaviɡota/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.ʁa.vi.ɡo.ta re.ra.vi.go.tas°
reravigotasse /ʁəʁaviɡotas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ʁa.vi.ɡo.tas re.ra.vi.go.tasse°
reravigotassent /ʁəʁaviɡotas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ʁa.vi.ɡo.tas re.ra.vi.go.tasse°n°t°
reravigotasses /ʁəʁaviɡotas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ʁa.vi.ɡo.tas re.ra.vi.go.tasse°s°
reravigotassiez /ʁəʁaviɡotasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ʁa.vi.ɡo.ta.sje re.ra.vi.go.ta.ssiez
reravigotassions /ʁəʁaviɡotasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ʁa.vi.ɡo.ta.sjɔ̃ re.ra.vi.go.ta.ssions°
reravigote /ʁəʁaviɡɔt/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.ʁa.vi.ɡɔt re.ra.vi.gote°
reravigote /ʁəʁaviɡɔt/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.ʁa.vi.ɡɔt re.ra.vi.gote°
reravigote /ʁəʁaviɡɔt/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ʁa.vi.ɡɔt re.ra.vi.gote°
reravigote /ʁəʁaviɡɔt/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.ʁa.vi.ɡɔt re.ra.vi.gote°
reravigote /ʁəʁaviɡɔt/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.ʁa.vi.ɡɔt re.ra.vi.gote°
reravigotent /ʁəʁaviɡɔt/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ʁa.vi.ɡɔt re.ra.vi.gote°n°t°
reravigotent /ʁəʁaviɡɔt/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ʁa.vi.ɡɔt re.ra.vi.gote°n°t°
reravigoter /ʁəʁaviɡote/ infinitif ʁə.ʁa.vi.ɡo.te re.ra.vi.go.ter
reravigotera /ʁəʁaviɡɔtəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.ʁa.vi.ɡɔ.tə.ʁa re.ra.vi.go.te.ra
reravigoterai /ʁəʁaviɡɔtʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.ʁa.vi.ɡɔ.tʁɛ re.ra.vi.go.te°rai
reravigoteraient /ʁəʁaviɡɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.ʁa.vi.ɡɔ.tə.ʁɛ re.ra.vi.go.te.raie°n°t°
reravigoterais /ʁəʁaviɡɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.ʁa.vi.ɡɔ.tə.ʁɛ re.ra.vi.go.te.rais°
reravigoterais /ʁəʁaviɡɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.ʁa.vi.ɡɔ.tə.ʁɛ re.ra.vi.go.te.rais°
reravigoterait /ʁəʁaviɡɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.ʁa.vi.ɡɔ.tə.ʁɛ re.ra.vi.go.te.rait°
reravigoteras /ʁəʁaviɡɔtəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.ʁa.vi.ɡɔ.tə.ʁa re.ra.vi.go.te.ras°
reravigoterez /ʁəʁaviɡɔtəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.ʁa.vi.ɡɔ.tə.ʁe re.ra.vi.go.te.rez
reravigoteriez /ʁəʁaviɡɔtəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.ʁa.vi.ɡɔ.tə.ʁje re.ra.vi.go.te.riez
reravigoterions /ʁəʁaviɡɔtəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.ʁa.vi.ɡɔ.tə.ʁjɔ̃ re.ra.vi.go.te.rions°
reravigoterons /ʁəʁaviɡɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.ʁa.vi.ɡɔ.tə.ʁɔ̃ re.ra.vi.go.te.rons°
reravigoteront /ʁəʁaviɡɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.ʁa.vi.ɡɔ.tə.ʁɔ̃ re.ra.vi.go.te.ront°
reravigotes /ʁəʁaviɡɔt/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ʁa.vi.ɡɔt re.ra.vi.gote°s°
reravigotes /ʁəʁaviɡɔt/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.ʁa.vi.ɡɔt re.ra.vi.gote°s°
reravigotez /ʁəʁaviɡote/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ʁa.vi.ɡo.te re.ra.vi.go.tez
reravigotez /ʁəʁaviɡote/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ʁa.vi.ɡo.te re.ra.vi.go.tez
reravigotiez /ʁəʁaviɡɔtje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ʁa.vi.ɡɔ.tje re.ra.vi.go.tiez
reravigotiez /ʁəʁaviɡɔtje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ʁa.vi.ɡɔ.tje re.ra.vi.go.tiez
reravigotions /ʁəʁaviɡɔtjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ʁa.vi.ɡɔ.tjɔ̃ re.ra.vi.go.tions°
reravigotions /ʁəʁaviɡɔtjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ʁa.vi.ɡɔ.tjɔ̃ re.ra.vi.go.tions°
reravigotons /ʁəʁaviɡotɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ʁa.vi.ɡo.tɔ̃ re.ra.vi.go.tons°
reravigotons /ʁəʁaviɡotɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ʁa.vi.ɡo.tɔ̃ re.ra.vi.go.tons°
reravigotâmes /ʁəʁaviɡotam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.ʁa.vi.ɡo.tam re.ra.vi.go.tâme°s°
reravigotât /ʁəʁaviɡota/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ʁa.vi.ɡo.ta re.ra.vi.go.tât°
reravigotâtes /ʁəʁaviɡotat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.ʁa.vi.ɡo.tat re.ra.vi.go.tâte°s°
reravigotèrent /ʁəʁaviɡotɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.ʁa.vi.ɡo.tɛʁ re.ra.vi.go.tère°n°t°
reravigoté /ʁəʁaviɡote/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.ʁa.vi.ɡo.te re.ra.vi.go.té
reravigotée /ʁəʁaviɡote/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.ʁa.vi.ɡo.te re.ra.vi.go.tée°
reravigotées /ʁəʁaviɡote/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.ʁa.vi.ɡo.te re.ra.vi.go.tée°s°
reravigotés /ʁəʁaviɡote/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.ʁa.vi.ɡo.te re.ra.vi.go.tés°