rerafistoler

VER — épicène

/ʁəʁafistole/

Syllabes : ʁə.ʁa.fis.to.le Orthocode : re.ra.fis.to.ler

Définitions

  1. 1. familier Continuer à tenter de réparer un objet.
    Je passe mon temps à rafistoler et rerafistoler cette moto. Je ferais mieux d’en racheter une neuve.
    bon, allez, je vais voir d'jà si j'peux pas la rerafistoler moi mm sinon KWUIK

Étymologie

Verbe formé à partir de rafistoler, lui-même provenant du verbe afistoler avec le préfixe r- indiquant un retour à un état meilleur, auquel on a rajouté de nouveau le préfixe re-, ayant, lui, un sens augmentatif.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
rerafistola /ʁəʁafistola/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.ʁa.fis.to.la re.ra.fis.to.la
rerafistolai /ʁəʁafistolɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.ʁa.fis.to.lɛ re.ra.fis.to.lai
rerafistolaient /ʁəʁafistolɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ʁa.fis.to.lɛ re.ra.fis.to.laie°n°t°
rerafistolais /ʁəʁafistolɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ʁa.fis.to.lɛ re.ra.fis.to.lais°
rerafistolais /ʁəʁafistolɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ʁa.fis.to.lɛ re.ra.fis.to.lais°
rerafistolait /ʁəʁafistolɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ʁa.fis.to.lɛ re.ra.fis.to.lait°
rerafistolant /ʁəʁafistolɑ̃/ participe, present ʁə.ʁa.fis.to.lɑ̃ re.ra.fis.to.lant°
rerafistolas /ʁəʁafistola/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.ʁa.fis.to.la re.ra.fis.to.las°
rerafistolasse /ʁəʁafistolas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ʁa.fis.to.las re.ra.fis.to.lasse°
rerafistolassent /ʁəʁafistolas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ʁa.fis.to.las re.ra.fis.to.lasse°n°t°
rerafistolasses /ʁəʁafistolas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ʁa.fis.to.las re.ra.fis.to.lasse°s°
rerafistolassiez /ʁəʁafistolasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ʁa.fis.to.la.sje re.ra.fis.to.la.ssiez
rerafistolassions /ʁəʁafistolasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ʁa.fis.to.la.sjɔ̃ re.ra.fis.to.la.ssions°
rerafistole /ʁəʁafistɔl/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.ʁa.fis.tɔl re.ra.fis.tole°
rerafistole /ʁəʁafistɔl/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.ʁa.fis.tɔl re.ra.fis.tole°
rerafistole /ʁəʁafistɔl/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ʁa.fis.tɔl re.ra.fis.tole°
rerafistole /ʁəʁafistɔl/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.ʁa.fis.tɔl re.ra.fis.tole°
rerafistole /ʁəʁafistɔl/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.ʁa.fis.tɔl re.ra.fis.tole°
rerafistolent /ʁəʁafistɔl/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ʁa.fis.tɔl re.ra.fis.tole°n°t°
rerafistolent /ʁəʁafistɔl/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ʁa.fis.tɔl re.ra.fis.tole°n°t°
rerafistoler /ʁəʁafistole/ infinitif ʁə.ʁa.fis.to.le re.ra.fis.to.ler
rerafistolera /ʁəʁafistɔləʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.ʁa.fis.tɔ.lə.ʁa re.ra.fis.to.le.ra
rerafistolerai /ʁəʁafistɔləʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.ʁa.fis.tɔ.lə.ʁɛ re.ra.fis.to.le.rai
rerafistoleraient /ʁəʁafistɔləʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.ʁa.fis.tɔ.lə.ʁɛ re.ra.fis.to.le.raie°n°t°
rerafistolerais /ʁəʁafistɔləʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.ʁa.fis.tɔ.lə.ʁɛ re.ra.fis.to.le.rais°
rerafistolerais /ʁəʁafistɔləʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.ʁa.fis.tɔ.lə.ʁɛ re.ra.fis.to.le.rais°
rerafistolerait /ʁəʁafistɔləʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.ʁa.fis.tɔ.lə.ʁɛ re.ra.fis.to.le.rait°
rerafistoleras /ʁəʁafistɔləʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.ʁa.fis.tɔ.lə.ʁa re.ra.fis.to.le.ras°
rerafistolerez /ʁəʁafistɔləʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.ʁa.fis.tɔ.lə.ʁe re.ra.fis.to.le.rez
rerafistoleriez /ʁəʁafistɔləʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.ʁa.fis.tɔ.lə.ʁje re.ra.fis.to.le.riez
rerafistolerions /ʁəʁafistɔləʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.ʁa.fis.tɔ.lə.ʁjɔ̃ re.ra.fis.to.le.rions°
rerafistolerons /ʁəʁafistɔləʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.ʁa.fis.tɔ.lə.ʁɔ̃ re.ra.fis.to.le.rons°
rerafistoleront /ʁəʁafistɔləʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.ʁa.fis.tɔ.lə.ʁɔ̃ re.ra.fis.to.le.ront°
rerafistoles /ʁəʁafistɔl/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ʁa.fis.tɔl re.ra.fis.tole°s°
rerafistoles /ʁəʁafistɔl/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.ʁa.fis.tɔl re.ra.fis.tole°s°
rerafistolez /ʁəʁafistole/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ʁa.fis.to.le re.ra.fis.to.lez
rerafistolez /ʁəʁafistole/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ʁa.fis.to.le re.ra.fis.to.lez
rerafistoliez /ʁəʁafistɔlje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ʁa.fis.tɔ.lje re.ra.fis.to.liez
rerafistoliez /ʁəʁafistɔlje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ʁa.fis.tɔ.lje re.ra.fis.to.liez
rerafistolions /ʁəʁafistɔljɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ʁa.fis.tɔ.ljɔ̃ re.ra.fis.to.lions°
rerafistolions /ʁəʁafistɔljɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ʁa.fis.tɔ.ljɔ̃ re.ra.fis.to.lions°
rerafistolons /ʁəʁafistolɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ʁa.fis.to.lɔ̃ re.ra.fis.to.lons°
rerafistolons /ʁəʁafistolɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ʁa.fis.to.lɔ̃ re.ra.fis.to.lons°
rerafistolâmes /ʁəʁafistolam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.ʁa.fis.to.lam re.ra.fis.to.lâme°s°
rerafistolât /ʁəʁafistola/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ʁa.fis.to.la re.ra.fis.to.lât°
rerafistolâtes /ʁəʁafistolat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.ʁa.fis.to.lat re.ra.fis.to.lâte°s°
rerafistolèrent /ʁəʁafistolɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.ʁa.fis.to.lɛʁ re.ra.fis.to.lère°n°t°
rerafistolé /ʁəʁafistole/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.ʁa.fis.to.le re.ra.fis.to.lé
rerafistolée /ʁəʁafistole/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.ʁa.fis.to.le re.ra.fis.to.lée°
rerafistolées /ʁəʁafistole/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.ʁa.fis.to.le re.ra.fis.to.lée°s°
rerafistolés /ʁəʁafistole/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.ʁa.fis.to.le re.ra.fis.to.lés°