repsychiatriser

VER — épicène

/ʁəpsikjatʁize/

Syllabes : ʁə.psi.kja.tʁi.ze Orthocode : re.psy.chia.tri.ser

Définitions

  1. 1. Psychiatriser à nouveau.
    Ce n’est pas que le médecin n’ait pas le temps de prendre en compte la subjectivité de son patient, ou qu’il en soit incapable, mais la démarche médicale contemporaine se fonde sur une logique dont l’homme « en tant qu’être parlant, qu’être pensant » tend à être exclu. J. Ayme (1989) parle d’un problème de véritable acculturation, et propose de « repsychiatriser la médecine », en réintroduisant le psychique et le social au contact du biologique.

Étymologie

De psychiatriser, avec le préfixe re-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
repsychiatrisa /ʁəpsikjatʁiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.psi.kja.tʁi.za re.psy.chia.tri.sa
repsychiatrisai /ʁəpsikjatʁizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.psi.kja.tʁi.zɛ re.psy.chia.tri.sai
repsychiatrisaient /ʁəpsikjatʁizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.psi.kja.tʁi.zɛ re.psy.chia.tri.saie°n°t°
repsychiatrisais /ʁəpsikjatʁizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.psi.kja.tʁi.zɛ re.psy.chia.tri.sais°
repsychiatrisais /ʁəpsikjatʁizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.psi.kja.tʁi.zɛ re.psy.chia.tri.sais°
repsychiatrisait /ʁəpsikjatʁizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.psi.kja.tʁi.zɛ re.psy.chia.tri.sait°
repsychiatrisant /ʁəpsikjatʁizɑ̃/ participe, present ʁə.psi.kja.tʁi.zɑ̃ re.psy.chia.tri.sant°
repsychiatrisas /ʁəpsikjatʁiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.psi.kja.tʁi.za re.psy.chia.tri.sas°
repsychiatrisasse /ʁəpsikjatʁizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.psi.kja.tʁi.zas re.psy.chia.tri.sasse°
repsychiatrisassent /ʁəpsikjatʁizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.psi.kja.tʁi.zas re.psy.chia.tri.sasse°n°t°
repsychiatrisasses /ʁəpsikjatʁizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.psi.kja.tʁi.zas re.psy.chia.tri.sasse°s°
repsychiatrisassiez /ʁəpsikjatʁizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.psi.kja.tʁi.za.sje re.psy.chia.tri.sa.ssiez
repsychiatrisassions /ʁəpsikjatʁizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.psi.kja.tʁi.za.sjɔ̃ re.psy.chia.tri.sa.ssions°
repsychiatrise /ʁəpsikjatʁiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.psi.kja.tʁiz re.psy.chia.trise°
repsychiatrise /ʁəpsikjatʁiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.psi.kja.tʁiz re.psy.chia.trise°
repsychiatrise /ʁəpsikjatʁiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.psi.kja.tʁiz re.psy.chia.trise°
repsychiatrise /ʁəpsikjatʁiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.psi.kja.tʁiz re.psy.chia.trise°
repsychiatrise /ʁəpsikjatʁiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.psi.kja.tʁiz re.psy.chia.trise°
repsychiatrisent /ʁəpsikjatʁiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.psi.kja.tʁiz re.psy.chia.trise°n°t°
repsychiatrisent /ʁəpsikjatʁiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.psi.kja.tʁiz re.psy.chia.trise°n°t°
repsychiatriser /ʁəpsikjatʁize/ infinitif ʁə.psi.kja.tʁi.ze re.psy.chia.tri.ser
repsychiatrisera /ʁəpsikjatʁizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.psi.kja.tʁi.zə.ʁa re.psy.chia.tri.se.ra
repsychiatriserai /ʁəpsikjatʁizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.psi.kja.tʁi.zə.ʁɛ re.psy.chia.tri.se.rai
repsychiatriseraient /ʁəpsikjatʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.psi.kja.tʁi.zə.ʁɛ re.psy.chia.tri.se.raie°n°t°
repsychiatriserais /ʁəpsikjatʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.psi.kja.tʁi.zə.ʁɛ re.psy.chia.tri.se.rais°
repsychiatriserais /ʁəpsikjatʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.psi.kja.tʁi.zə.ʁɛ re.psy.chia.tri.se.rais°
repsychiatriserait /ʁəpsikjatʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.psi.kja.tʁi.zə.ʁɛ re.psy.chia.tri.se.rait°
repsychiatriseras /ʁəpsikjatʁizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.psi.kja.tʁi.zə.ʁa re.psy.chia.tri.se.ras°
repsychiatriserez /ʁəpsikjatʁizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.psi.kja.tʁi.zə.ʁe re.psy.chia.tri.se.rez
repsychiatriseriez /ʁəpsikjatʁizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.psi.kja.tʁi.zə.ʁje re.psy.chia.tri.se.riez
repsychiatriserions /ʁəpsikjatʁizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.psi.kja.tʁi.zə.ʁjɔ̃ re.psy.chia.tri.se.rions°
repsychiatriserons /ʁəpsikjatʁizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.psi.kja.tʁi.zə.ʁɔ̃ re.psy.chia.tri.se.rons°
repsychiatriseront /ʁəpsikjatʁizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.psi.kja.tʁi.zə.ʁɔ̃ re.psy.chia.tri.se.ront°
repsychiatrises /ʁəpsikjatʁiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.psi.kja.tʁiz re.psy.chia.trise°s°
repsychiatrises /ʁəpsikjatʁiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.psi.kja.tʁiz re.psy.chia.trise°s°
repsychiatrisez /ʁəpsikjatʁize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.psi.kja.tʁi.ze re.psy.chia.tri.sez
repsychiatrisez /ʁəpsikjatʁize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.psi.kja.tʁi.ze re.psy.chia.tri.sez
repsychiatrisiez /ʁəpsikjatʁizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.psi.kja.tʁi.zje re.psy.chia.tri.siez
repsychiatrisiez /ʁəpsikjatʁizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.psi.kja.tʁi.zje re.psy.chia.tri.siez
repsychiatrisions /ʁəpsikjatʁizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.psi.kja.tʁi.zjɔ̃ re.psy.chia.tri.sions°
repsychiatrisions /ʁəpsikjatʁizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.psi.kja.tʁi.zjɔ̃ re.psy.chia.tri.sions°
repsychiatrisons /ʁəpsikjatʁizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.psi.kja.tʁi.zɔ̃ re.psy.chia.tri.sons°
repsychiatrisons /ʁəpsikjatʁizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.psi.kja.tʁi.zɔ̃ re.psy.chia.tri.sons°
repsychiatrisâmes /ʁəpsikjatʁizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.psi.kja.tʁi.zam re.psy.chia.tri.sâme°s°
repsychiatrisât /ʁəpsikjatʁiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.psi.kja.tʁi.za re.psy.chia.tri.sât°
repsychiatrisâtes /ʁəpsikjatʁizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.psi.kja.tʁi.zat re.psy.chia.tri.sâte°s°
repsychiatrisèrent /ʁəpsikjatʁizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.psi.kja.tʁi.zɛʁ re.psy.chia.tri.sère°n°t°
repsychiatrisé /ʁəpsikjatʁize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.psi.kja.tʁi.ze re.psy.chia.tri.sé
repsychiatrisée /ʁəpsikjatʁize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.psi.kja.tʁi.ze re.psy.chia.tri.sée°
repsychiatrisées /ʁəpsikjatʁize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.psi.kja.tʁi.ze re.psy.chia.tri.sée°s°
repsychiatrisés /ʁəpsikjatʁize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.psi.kja.tʁi.ze re.psy.chia.tri.sés°