repragmatiser

VER — épicène

/ʁəpʁaɡmatize/

Syllabes : ʁə.pʁa.ɡma.ti.ze Orthocode : re.pra.gma.ti.ser

Définitions

  1. 1. Pragmatiser à nouveau.
    Penser, c'est du même coup syntaxiser, sémantiser et pragmatiser, ou resyntaxiser, resémantiser et repragmatiser.
    C'est la facilité de dépragmatiser, de décontextualiser et la difficulté de repragmatiser.

Étymologie

De pragmatiser, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
repragmatisa /ʁəpʁaɡmatiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.pʁa.ɡma.ti.za re.pra.gma.ti.sa
repragmatisai /ʁəpʁaɡmatizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.pʁa.ɡma.ti.zɛ re.pra.gma.ti.sai
repragmatisaient /ʁəpʁaɡmatizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.pʁa.ɡma.ti.zɛ re.pra.gma.ti.saie°n°t°
repragmatisais /ʁəpʁaɡmatizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.pʁa.ɡma.ti.zɛ re.pra.gma.ti.sais°
repragmatisais /ʁəpʁaɡmatizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.pʁa.ɡma.ti.zɛ re.pra.gma.ti.sais°
repragmatisait /ʁəpʁaɡmatizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.pʁa.ɡma.ti.zɛ re.pra.gma.ti.sait°
repragmatisant /ʁəpʁaɡmatizɑ̃/ participe, present ʁə.pʁa.ɡma.ti.zɑ̃ re.pra.gma.ti.sant°
repragmatisas /ʁəpʁaɡmatiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.pʁa.ɡma.ti.za re.pra.gma.ti.sas°
repragmatisasse /ʁəpʁaɡmatizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.pʁa.ɡma.ti.zas re.pra.gma.ti.sasse°
repragmatisassent /ʁəpʁaɡmatizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.pʁa.ɡma.ti.zas re.pra.gma.ti.sasse°n°t°
repragmatisasses /ʁəpʁaɡmatizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.pʁa.ɡma.ti.zas re.pra.gma.ti.sasse°s°
repragmatisassiez /ʁəpʁaɡmatizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.pʁa.ɡma.ti.za.sje re.pra.gma.ti.sa.ssiez
repragmatisassions /ʁəpʁaɡmatizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.pʁa.ɡma.ti.za.sjɔ̃ re.pra.gma.ti.sa.ssions°
repragmatise /ʁəpʁaɡmatiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.pʁa.ɡma.tiz re.pra.gma.tise°
repragmatise /ʁəpʁaɡmatiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.pʁa.ɡma.tiz re.pra.gma.tise°
repragmatise /ʁəpʁaɡmatiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.pʁa.ɡma.tiz re.pra.gma.tise°
repragmatise /ʁəpʁaɡmatiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.pʁa.ɡma.tiz re.pra.gma.tise°
repragmatise /ʁəpʁaɡmatiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.pʁa.ɡma.tiz re.pra.gma.tise°
repragmatisent /ʁəpʁaɡmatiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.pʁa.ɡma.tiz re.pra.gma.tise°n°t°
repragmatisent /ʁəpʁaɡmatiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.pʁa.ɡma.tiz re.pra.gma.tise°n°t°
repragmatiser /ʁəpʁaɡmatize/ infinitif ʁə.pʁa.ɡma.ti.ze re.pra.gma.ti.ser
repragmatisera /ʁəpʁaɡmatizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.pʁa.ɡma.ti.zə.ʁa re.pra.gma.ti.se.ra
repragmatiserai /ʁəpʁaɡmatizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.pʁa.ɡma.ti.zə.ʁɛ re.pra.gma.ti.se.rai
repragmatiseraient /ʁəpʁaɡmatizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.pʁa.ɡma.ti.zə.ʁɛ re.pra.gma.ti.se.raie°n°t°
repragmatiserais /ʁəpʁaɡmatizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.pʁa.ɡma.ti.zə.ʁɛ re.pra.gma.ti.se.rais°
repragmatiserais /ʁəpʁaɡmatizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.pʁa.ɡma.ti.zə.ʁɛ re.pra.gma.ti.se.rais°
repragmatiserait /ʁəpʁaɡmatizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.pʁa.ɡma.ti.zə.ʁɛ re.pra.gma.ti.se.rait°
repragmatiseras /ʁəpʁaɡmatizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.pʁa.ɡma.ti.zə.ʁa re.pra.gma.ti.se.ras°
repragmatiserez /ʁəpʁaɡmatizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.pʁa.ɡma.ti.zə.ʁe re.pra.gma.ti.se.rez
repragmatiseriez /ʁəpʁaɡmatizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.pʁa.ɡma.ti.zə.ʁje re.pra.gma.ti.se.riez
repragmatiserions /ʁəpʁaɡmatizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.pʁa.ɡma.ti.zə.ʁjɔ̃ re.pra.gma.ti.se.rions°
repragmatiserons /ʁəpʁaɡmatizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.pʁa.ɡma.ti.zə.ʁɔ̃ re.pra.gma.ti.se.rons°
repragmatiseront /ʁəpʁaɡmatizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.pʁa.ɡma.ti.zə.ʁɔ̃ re.pra.gma.ti.se.ront°
repragmatises /ʁəpʁaɡmatiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.pʁa.ɡma.tiz re.pra.gma.tise°s°
repragmatises /ʁəpʁaɡmatiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.pʁa.ɡma.tiz re.pra.gma.tise°s°
repragmatisez /ʁəpʁaɡmatize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.pʁa.ɡma.ti.ze re.pra.gma.ti.sez
repragmatisez /ʁəpʁaɡmatize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.pʁa.ɡma.ti.ze re.pra.gma.ti.sez
repragmatisiez /ʁəpʁaɡmatizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.pʁa.ɡma.ti.zje re.pra.gma.ti.siez
repragmatisiez /ʁəpʁaɡmatizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.pʁa.ɡma.ti.zje re.pra.gma.ti.siez
repragmatisions /ʁəpʁaɡmatizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.pʁa.ɡma.ti.zjɔ̃ re.pra.gma.ti.sions°
repragmatisions /ʁəpʁaɡmatizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.pʁa.ɡma.ti.zjɔ̃ re.pra.gma.ti.sions°
repragmatisons /ʁəpʁaɡmatizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.pʁa.ɡma.ti.zɔ̃ re.pra.gma.ti.sons°
repragmatisons /ʁəpʁaɡmatizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.pʁa.ɡma.ti.zɔ̃ re.pra.gma.ti.sons°
repragmatisâmes /ʁəpʁaɡmatizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.pʁa.ɡma.ti.zam re.pra.gma.ti.sâme°s°
repragmatisât /ʁəpʁaɡmatiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.pʁa.ɡma.ti.za re.pra.gma.ti.sât°
repragmatisâtes /ʁəpʁaɡmatizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.pʁa.ɡma.ti.zat re.pra.gma.ti.sâte°s°
repragmatisèrent /ʁəpʁaɡmatizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.pʁa.ɡma.ti.zɛʁ re.pra.gma.ti.sère°n°t°
repragmatisé /ʁəpʁaɡmatize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.pʁa.ɡma.ti.ze re.pra.gma.ti.sé
repragmatisée /ʁəpʁaɡmatize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.pʁa.ɡma.ti.ze re.pra.gma.ti.sée°
repragmatisées /ʁəpʁaɡmatize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.pʁa.ɡma.ti.ze re.pra.gma.ti.sée°s°
repragmatisés /ʁəpʁaɡmatize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.pʁa.ɡma.ti.ze re.pra.gma.ti.sés°