VER — épicène
/ʁəposibilize/
Syllabes : ʁə.po.si.bi.li.ze
Orthocode : re.po.ssi.bi.li.ser
Définitions
-
1.
Rendre à nouveau possible.
Mais transgresser n'est pas détruire ; c'est au contraire accroître le legs reçu, c'est le renouveler, le repossibiliser en fonction d'exigences nouvelles.Centre de toute expérience, le corps affecté nous invite à apprendre à repossibiliser ses ressources, particulièrement dans la relation de soin.
Étymologie
De possibiliser, avec le préfixe re-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| repossibilisa | /ʁəposibiliza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁə.po.si.bi.li.za | re.po.ssi.bi.li.sa |
| repossibilisai | /ʁəposibilizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁə.po.si.bi.li.zɛ | re.po.ssi.bi.li.sai |
| repossibilisaient | /ʁəposibilizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.po.si.bi.li.zɛ | re.po.ssi.bi.li.saie°n°t° |
| repossibilisais | /ʁəposibilizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.po.si.bi.li.zɛ | re.po.ssi.bi.li.sais° |
| repossibilisais | /ʁəposibilizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.po.si.bi.li.zɛ | re.po.ssi.bi.li.sais° |
| repossibilisait | /ʁəposibilizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.po.si.bi.li.zɛ | re.po.ssi.bi.li.sait° |
| repossibilisant | /ʁəposibilizɑ̃/ | participe, present | ʁə.po.si.bi.li.zɑ̃ | re.po.ssi.bi.li.sant° |
| repossibilisas | /ʁəposibiliza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁə.po.si.bi.li.za | re.po.ssi.bi.li.sas° |
| repossibilisasse | /ʁəposibilizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.po.si.bi.li.zas | re.po.ssi.bi.li.sasse° |
| repossibilisassent | /ʁəposibilizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.po.si.bi.li.zas | re.po.ssi.bi.li.sasse°n°t° |
| repossibilisasses | /ʁəposibilizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.po.si.bi.li.zas | re.po.ssi.bi.li.sasse°s° |
| repossibilisassiez | /ʁəposibilizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.po.si.bi.li.za.sje | re.po.ssi.bi.li.sa.ssiez |
| repossibilisassions | /ʁəposibilizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.po.si.bi.li.za.sjɔ̃ | re.po.ssi.bi.li.sa.ssions° |
| repossibilise | /ʁəposibiliz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁə.po.si.bi.liz | re.po.ssi.bi.lise° |
| repossibilise | /ʁəposibiliz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁə.po.si.bi.liz | re.po.ssi.bi.lise° |
| repossibilise | /ʁəposibiliz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.po.si.bi.liz | re.po.ssi.bi.lise° |
| repossibilise | /ʁəposibiliz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁə.po.si.bi.liz | re.po.ssi.bi.lise° |
| repossibilise | /ʁəposibiliz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁə.po.si.bi.liz | re.po.ssi.bi.lise° |
| repossibilisent | /ʁəposibiliz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.po.si.bi.liz | re.po.ssi.bi.lise°n°t° |
| repossibilisent | /ʁəposibiliz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.po.si.bi.liz | re.po.ssi.bi.lise°n°t° |
| repossibiliser | /ʁəposibilize/ | infinitif | ʁə.po.si.bi.li.ze | re.po.ssi.bi.li.ser |
| repossibilisera | /ʁəposibilizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁə.po.si.bi.li.zə.ʁa | re.po.ssi.bi.li.se.ra |
| repossibiliserai | /ʁəposibilizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁə.po.si.bi.li.zə.ʁɛ | re.po.ssi.bi.li.se.rai |
| repossibiliseraient | /ʁəposibilizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁə.po.si.bi.li.zə.ʁɛ | re.po.ssi.bi.li.se.raie°n°t° |
| repossibiliserais | /ʁəposibilizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁə.po.si.bi.li.zə.ʁɛ | re.po.ssi.bi.li.se.rais° |
| repossibiliserais | /ʁəposibilizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁə.po.si.bi.li.zə.ʁɛ | re.po.ssi.bi.li.se.rais° |
| repossibiliserait | /ʁəposibilizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁə.po.si.bi.li.zə.ʁɛ | re.po.ssi.bi.li.se.rait° |
| repossibiliseras | /ʁəposibilizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁə.po.si.bi.li.zə.ʁa | re.po.ssi.bi.li.se.ras° |
| repossibiliserez | /ʁəposibilizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁə.po.si.bi.li.zə.ʁe | re.po.ssi.bi.li.se.rez |
| repossibiliseriez | /ʁəposibilizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁə.po.si.bi.li.zə.ʁje | re.po.ssi.bi.li.se.riez |
| repossibiliserions | /ʁəposibilizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁə.po.si.bi.li.zə.ʁjɔ̃ | re.po.ssi.bi.li.se.rions° |
| repossibiliserons | /ʁəposibilizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁə.po.si.bi.li.zə.ʁɔ̃ | re.po.ssi.bi.li.se.rons° |
| repossibiliseront | /ʁəposibilizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁə.po.si.bi.li.zə.ʁɔ̃ | re.po.ssi.bi.li.se.ront° |
| repossibilises | /ʁəposibiliz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.po.si.bi.liz | re.po.ssi.bi.lise°s° |
| repossibilises | /ʁəposibiliz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁə.po.si.bi.liz | re.po.ssi.bi.lise°s° |
| repossibilisez | /ʁəposibilize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.po.si.bi.li.ze | re.po.ssi.bi.li.sez |
| repossibilisez | /ʁəposibilize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.po.si.bi.li.ze | re.po.ssi.bi.li.sez |
| repossibilisiez | /ʁəposibilizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.po.si.bi.li.zje | re.po.ssi.bi.li.siez |
| repossibilisiez | /ʁəposibilizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.po.si.bi.li.zje | re.po.ssi.bi.li.siez |
| repossibilisions | /ʁəposibilizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.po.si.bi.li.zjɔ̃ | re.po.ssi.bi.li.sions° |
| repossibilisions | /ʁəposibilizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.po.si.bi.li.zjɔ̃ | re.po.ssi.bi.li.sions° |
| repossibilisons | /ʁəposibilizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.po.si.bi.li.zɔ̃ | re.po.ssi.bi.li.sons° |
| repossibilisons | /ʁəposibilizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.po.si.bi.li.zɔ̃ | re.po.ssi.bi.li.sons° |
| repossibilisâmes | /ʁəposibilizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁə.po.si.bi.li.zam | re.po.ssi.bi.li.sâme°s° |
| repossibilisât | /ʁəposibiliza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.po.si.bi.li.za | re.po.ssi.bi.li.sât° |
| repossibilisâtes | /ʁəposibilizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁə.po.si.bi.li.zat | re.po.ssi.bi.li.sâte°s° |
| repossibilisèrent | /ʁəposibilizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁə.po.si.bi.li.zɛʁ | re.po.ssi.bi.li.sère°n°t° |
| repossibilisé | /ʁəposibilize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁə.po.si.bi.li.ze | re.po.ssi.bi.li.sé |
| repossibilisée | /ʁəposibilize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁə.po.si.bi.li.ze | re.po.ssi.bi.li.sée° |
| repossibilisées | /ʁəposibilize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁə.po.si.bi.li.ze | re.po.ssi.bi.li.sée°s° |
| repossibilisés | /ʁəposibilize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁə.po.si.bi.li.ze | re.po.ssi.bi.li.sés° |