repolitiquer

VER — épicène

/ʁəpolitike/

Syllabes : ʁə.po.li.ti.ke Orthocode : re.po.li.ti.quer

Définitions

  1. 1. Politiquer à nouveau.
    (...) à la suite de Benjamin, tend à radicaliser les options quarante-huitardes de Baudelaire et à le « repolitiquer », malgré le 2 décembre.

Étymologie

De politiquer, avec le préfixe re-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
repolitiqua /ʁəpolitika/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.po.li.ti.ka re.po.li.ti.qua
repolitiquai /ʁəpolitikɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.po.li.ti.kɛ re.po.li.ti.quai
repolitiquaient /ʁəpolitikɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.po.li.ti.kɛ re.po.li.ti.quaie°n°t°
repolitiquais /ʁəpolitikɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.po.li.ti.kɛ re.po.li.ti.quais°
repolitiquais /ʁəpolitikɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.po.li.ti.kɛ re.po.li.ti.quais°
repolitiquait /ʁəpolitikɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.po.li.ti.kɛ re.po.li.ti.quait°
repolitiquant /ʁəpolitikɑ̃/ participe, present ʁə.po.li.ti.kɑ̃ re.po.li.ti.quant°
repolitiquas /ʁəpolitika/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.po.li.ti.ka re.po.li.ti.quas°
repolitiquasse /ʁəpolitikas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.po.li.ti.kas re.po.li.ti.quasse°
repolitiquassent /ʁəpolitikas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.po.li.ti.kas re.po.li.ti.quasse°n°t°
repolitiquasses /ʁəpolitikas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.po.li.ti.kas re.po.li.ti.quasse°s°
repolitiquassiez /ʁəpolitikasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.po.li.ti.ka.sje re.po.li.ti.qua.ssiez
repolitiquassions /ʁəpolitikasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.po.li.ti.ka.sjɔ̃ re.po.li.ti.qua.ssions°
repolitique /ʁəpolitik/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.po.li.tik re.po.li.tique°
repolitique /ʁəpolitik/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.po.li.tik re.po.li.tique°
repolitique /ʁəpolitik/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.po.li.tik re.po.li.tique°
repolitique /ʁəpolitik/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.po.li.tik re.po.li.tique°
repolitique /ʁəpolitik/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.po.li.tik re.po.li.tique°
repolitiquent /ʁəpolitik/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.po.li.tik re.po.li.tique°n°t°
repolitiquent /ʁəpolitik/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.po.li.tik re.po.li.tique°n°t°
repolitiquer /ʁəpolitike/ infinitif ʁə.po.li.ti.ke re.po.li.ti.quer
repolitiquera /ʁəpolitikʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.po.li.ti.kʁa re.po.li.ti.que°ra
repolitiquerai /ʁəpolitikʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.po.li.ti.kʁɛ re.po.li.ti.que°rai
repolitiqueraient /ʁəpolitikʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.po.li.ti.kʁɛ re.po.li.ti.que°raie°n°t°
repolitiquerais /ʁəpolitikʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.po.li.ti.kʁɛ re.po.li.ti.que°rais°
repolitiquerais /ʁəpolitikʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.po.li.ti.kʁɛ re.po.li.ti.que°rais°
repolitiquerait /ʁəpolitikʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.po.li.ti.kʁɛ re.po.li.ti.que°rait°
repolitiqueras /ʁəpolitikʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.po.li.ti.kʁa re.po.li.ti.que°ras°
repolitiquerez /ʁəpolitikʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.po.li.ti.kʁe re.po.li.ti.que°rez
repolitiqueriez /ʁəpolitikʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.po.li.ti.kʁje re.po.li.ti.que°riez
repolitiquerions /ʁəpolitikʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.po.li.ti.kʁjɔ̃ re.po.li.ti.que°rions°
repolitiquerons /ʁəpolitikʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.po.li.ti.kʁɔ̃ re.po.li.ti.que°rons°
repolitiqueront /ʁəpolitikʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.po.li.ti.kʁɔ̃ re.po.li.ti.que°ront°
repolitiques /ʁəpolitik/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.po.li.tik re.po.li.tique°s°
repolitiques /ʁəpolitik/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.po.li.tik re.po.li.tique°s°
repolitiquez /ʁəpolitike/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.po.li.ti.ke re.po.li.ti.quez
repolitiquez /ʁəpolitike/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.po.li.ti.ke re.po.li.ti.quez
repolitiquiez /ʁəpolitikje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.po.li.ti.kje re.po.li.ti.quiez
repolitiquiez /ʁəpolitikje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.po.li.ti.kje re.po.li.ti.quiez
repolitiquions /ʁəpolitikjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.po.li.ti.kjɔ̃ re.po.li.ti.quions°
repolitiquions /ʁəpolitikjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.po.li.ti.kjɔ̃ re.po.li.ti.quions°
repolitiquons /ʁəpolitikɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.po.li.ti.kɔ̃ re.po.li.ti.quons°
repolitiquons /ʁəpolitikɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.po.li.ti.kɔ̃ re.po.li.ti.quons°
repolitiquâmes /ʁəpolitikam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.po.li.ti.kam re.po.li.ti.quâme°s°
repolitiquât /ʁəpolitika/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.po.li.ti.ka re.po.li.ti.quât°
repolitiquâtes /ʁəpolitikat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.po.li.ti.kat re.po.li.ti.quâte°s°
repolitiquèrent /ʁəpolitikɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.po.li.ti.kɛʁ re.po.li.ti.quère°n°t°
repolitiqué /ʁəpolitike/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.po.li.ti.ke re.po.li.ti.qué
repolitiquée /ʁəpolitike/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.po.li.ti.ke re.po.li.ti.quée°
repolitiquées /ʁəpolitike/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.po.li.ti.ke re.po.li.ti.quée°s°
repolitiqués /ʁəpolitike/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.po.li.ti.ke re.po.li.ti.qués°