replatoniser

VER — épicène

/ʁəplatonize/

Syllabes : ʁə.pla.to.ni.ze Orthocode : re.pla.to.ni.ser

Définitions

  1. 1. Platoniser à nouveau.
    Je voudrais donc tenter ici de replatoniser Platon, qui n'était ni un logicien imparfait, ni un métaphysicien ésotérique, ni un auteur dramatique.

Étymologie

De platoniser, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
replatonisa /ʁəplatoniza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.pla.to.ni.za re.pla.to.ni.sa
replatonisai /ʁəplatonizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.pla.to.ni.zɛ re.pla.to.ni.sai
replatonisaient /ʁəplatonizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.pla.to.ni.zɛ re.pla.to.ni.saie°n°t°
replatonisais /ʁəplatonizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.pla.to.ni.zɛ re.pla.to.ni.sais°
replatonisais /ʁəplatonizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.pla.to.ni.zɛ re.pla.to.ni.sais°
replatonisait /ʁəplatonizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.pla.to.ni.zɛ re.pla.to.ni.sait°
replatonisant /ʁəplatonizɑ̃/ participe, present ʁə.pla.to.ni.zɑ̃ re.pla.to.ni.sant°
replatonisas /ʁəplatoniza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.pla.to.ni.za re.pla.to.ni.sas°
replatonisasse /ʁəplatonizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.pla.to.ni.zas re.pla.to.ni.sasse°
replatonisassent /ʁəplatonizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.pla.to.ni.zas re.pla.to.ni.sasse°n°t°
replatonisasses /ʁəplatonizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.pla.to.ni.zas re.pla.to.ni.sasse°s°
replatonisassiez /ʁəplatonizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.pla.to.ni.za.sje re.pla.to.ni.sa.ssiez
replatonisassions /ʁəplatonizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.pla.to.ni.za.sjɔ̃ re.pla.to.ni.sa.ssions°
replatonise /ʁəplatoniz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.pla.to.niz re.pla.to.nise°
replatonise /ʁəplatoniz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.pla.to.niz re.pla.to.nise°
replatonise /ʁəplatoniz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.pla.to.niz re.pla.to.nise°
replatonise /ʁəplatoniz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.pla.to.niz re.pla.to.nise°
replatonise /ʁəplatoniz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.pla.to.niz re.pla.to.nise°
replatonisent /ʁəplatoniz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.pla.to.niz re.pla.to.nise°n°t°
replatonisent /ʁəplatoniz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.pla.to.niz re.pla.to.nise°n°t°
replatoniser /ʁəplatonize/ infinitif ʁə.pla.to.ni.ze re.pla.to.ni.ser
replatonisera /ʁəplatonizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.pla.to.ni.zə.ʁa re.pla.to.ni.se.ra
replatoniserai /ʁəplatonizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.pla.to.ni.zə.ʁɛ re.pla.to.ni.se.rai
replatoniseraient /ʁəplatonizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.pla.to.ni.zə.ʁɛ re.pla.to.ni.se.raie°n°t°
replatoniserais /ʁəplatonizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.pla.to.ni.zə.ʁɛ re.pla.to.ni.se.rais°
replatoniserais /ʁəplatonizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.pla.to.ni.zə.ʁɛ re.pla.to.ni.se.rais°
replatoniserait /ʁəplatonizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.pla.to.ni.zə.ʁɛ re.pla.to.ni.se.rait°
replatoniseras /ʁəplatonizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.pla.to.ni.zə.ʁa re.pla.to.ni.se.ras°
replatoniserez /ʁəplatonizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.pla.to.ni.zə.ʁe re.pla.to.ni.se.rez
replatoniseriez /ʁəplatonizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.pla.to.ni.zə.ʁje re.pla.to.ni.se.riez
replatoniserions /ʁəplatonizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.pla.to.ni.zə.ʁjɔ̃ re.pla.to.ni.se.rions°
replatoniserons /ʁəplatonizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.pla.to.ni.zə.ʁɔ̃ re.pla.to.ni.se.rons°
replatoniseront /ʁəplatonizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.pla.to.ni.zə.ʁɔ̃ re.pla.to.ni.se.ront°
replatonises /ʁəplatoniz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.pla.to.niz re.pla.to.nise°s°
replatonises /ʁəplatoniz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.pla.to.niz re.pla.to.nise°s°
replatonisez /ʁəplatonize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.pla.to.ni.ze re.pla.to.ni.sez
replatonisez /ʁəplatonize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.pla.to.ni.ze re.pla.to.ni.sez
replatonisiez /ʁəplatonizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.pla.to.ni.zje re.pla.to.ni.siez
replatonisiez /ʁəplatonizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.pla.to.ni.zje re.pla.to.ni.siez
replatonisions /ʁəplatonizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.pla.to.ni.zjɔ̃ re.pla.to.ni.sions°
replatonisions /ʁəplatonizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.pla.to.ni.zjɔ̃ re.pla.to.ni.sions°
replatonisons /ʁəplatonizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.pla.to.ni.zɔ̃ re.pla.to.ni.sons°
replatonisons /ʁəplatonizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.pla.to.ni.zɔ̃ re.pla.to.ni.sons°
replatonisâmes /ʁəplatonizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.pla.to.ni.zam re.pla.to.ni.sâme°s°
replatonisât /ʁəplatoniza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.pla.to.ni.za re.pla.to.ni.sât°
replatonisâtes /ʁəplatonizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.pla.to.ni.zat re.pla.to.ni.sâte°s°
replatonisèrent /ʁəplatonizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.pla.to.ni.zɛʁ re.pla.to.ni.sère°n°t°
replatonisé /ʁəplatonize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.pla.to.ni.ze re.pla.to.ni.sé
replatonisée /ʁəplatonize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.pla.to.ni.ze re.pla.to.ni.sée°
replatonisées /ʁəplatonize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.pla.to.ni.ze re.pla.to.ni.sée°s°
replatonisés /ʁəplatonize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.pla.to.ni.ze re.pla.to.ni.sés°