replanir

VER — épicène

/ʁəplaniʁ/

Syllabes : ʁə.pla.niʁ Orthocode : re.pla.nir

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Finir un ouvrage de menuiserie avec le rabot et le racloir.

Étymologie

De plan.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
replani /ʁəplani/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.pla.ni re.pla.ni
replanie /ʁəplani/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.pla.ni re.pla.nie°
replanies /ʁəplani/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.pla.ni re.pla.nie°s°
replanir /ʁəplaniʁ/ infinitif ʁə.pla.niʁ re.pla.nir
replanira /ʁəplaniʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.pla.ni.ʁa re.pla.ni.ra
replanirai /ʁəplaniʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.pla.ni.ʁɛ re.pla.ni.rai
replaniraient /ʁəplaniʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.pla.ni.ʁɛ re.pla.ni.raie°n°t°
replanirais /ʁəplaniʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.pla.ni.ʁɛ re.pla.ni.rais°
replanirais /ʁəplaniʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.pla.ni.ʁɛ re.pla.ni.rais°
replanirait /ʁəplaniʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.pla.ni.ʁɛ re.pla.ni.rait°
replaniras /ʁəplaniʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.pla.ni.ʁa re.pla.ni.ras°
replanirent /ʁəplaniʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.pla.niʁ re.pla.nire°n°t°
replanirez /ʁəplaniʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.pla.ni.ʁe re.pla.ni.rez
replaniriez /ʁəplaniʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.pla.ni.ʁje re.pla.ni.riez
replanirions /ʁəplaniʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.pla.ni.ʁjɔ̃ re.pla.ni.rions°
replanirons /ʁəplaniʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.pla.ni.ʁɔ̃ re.pla.ni.rons°
replaniront /ʁəplaniʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.pla.ni.ʁɔ̃ re.pla.ni.ront°
replanis /ʁəplani/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.pla.ni re.pla.nis°
replanis /ʁəplani/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.pla.ni re.pla.nis°
replanis /ʁəplani/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.pla.ni re.pla.nis°
replanis /ʁəplani/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.pla.ni re.pla.nis°
replanis /ʁəplani/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.pla.ni re.pla.nis°
replanis /ʁəplani/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.pla.ni re.pla.nis°
replanissaient /ʁəplanisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.pla.ni.sɛ re.pla.ni.ssaie°n°t°
replanissais /ʁəplanisɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.pla.ni.sɛ re.pla.ni.ssais°
replanissais /ʁəplanisɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.pla.ni.sɛ re.pla.ni.ssais°
replanissait /ʁəplanisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.pla.ni.sɛ re.pla.ni.ssait°
replanissant /ʁəplanisɑ̃/ participe, present ʁə.pla.ni.sɑ̃ re.pla.ni.ssant°
replanisse /ʁəplanis/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.pla.nis re.pla.nisse°
replanisse /ʁəplanis/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.pla.nis re.pla.nisse°
replanisse /ʁəplanis/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.pla.nis re.pla.nisse°
replanissent /ʁəplanis/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.pla.nis re.pla.nisse°n°t°
replanissent /ʁəplanis/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.pla.nis re.pla.nisse°n°t°
replanissent /ʁəplanis/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.pla.nis re.pla.nisse°n°t°
replanisses /ʁəplanis/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.pla.nis re.pla.nisse°s°
replanisses /ʁəplanis/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.pla.nis re.pla.nisse°s°
replanissez /ʁəplanise/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.pla.ni.se re.pla.ni.ssez
replanissez /ʁəplanise/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.pla.ni.se re.pla.ni.ssez
replanissiez /ʁəplanisje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.pla.ni.sje re.pla.ni.ssiez
replanissiez /ʁəplanisje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.pla.ni.sje re.pla.ni.ssiez
replanissiez /ʁəplanisje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.pla.ni.sje re.pla.ni.ssiez
replanissions /ʁəplanisjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.pla.ni.sjɔ̃ re.pla.ni.ssions°
replanissions /ʁəplanisjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.pla.ni.sjɔ̃ re.pla.ni.ssions°
replanissions /ʁəplanisjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.pla.ni.sjɔ̃ re.pla.ni.ssions°
replanissons /ʁəplanisɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.pla.ni.sɔ̃ re.pla.ni.ssons°
replanissons /ʁəplanisɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.pla.ni.sɔ̃ re.pla.ni.ssons°
replanit /ʁəplani/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.pla.ni re.pla.nit°
replanit /ʁəplani/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.pla.ni re.pla.nit°
replanîmes /ʁəplanim/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.pla.nim re.pla.nîme°s°
replanît /ʁəplani/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.pla.ni re.pla.nît°
replanîtes /ʁəplanit/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.pla.nit re.pla.nîte°s°