replacardiser

VER — épicène

/ʁəplakaʁdize/

Syllabes : ʁə.pla.kaʁ.di.ze Orthocode : re.pla.car.di.ser

Définitions

  1. 1. Placardiser à nouveau.
    Bref, si Mazerolle pouvait replacardiser Bilalian, à mon avis, il s'attirerait certaines sympathies au sein de sa rédaction, notemment^([sic]) auprès de ceux qui ont mal vécu le limogeage de Sérillon...

Étymologie

De placardiser, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
replacardisa /ʁəplakaʁdiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.di.za re.pla.car.di.sa
replacardisai /ʁəplakaʁdizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.di.zɛ re.pla.car.di.sai
replacardisaient /ʁəplakaʁdizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.di.zɛ re.pla.car.di.saie°n°t°
replacardisais /ʁəplakaʁdizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.di.zɛ re.pla.car.di.sais°
replacardisais /ʁəplakaʁdizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.di.zɛ re.pla.car.di.sais°
replacardisait /ʁəplakaʁdizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.di.zɛ re.pla.car.di.sait°
replacardisant /ʁəplakaʁdizɑ̃/ participe, present ʁə.pla.kaʁ.di.zɑ̃ re.pla.car.di.sant°
replacardisas /ʁəplakaʁdiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.di.za re.pla.car.di.sas°
replacardisasse /ʁəplakaʁdizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.di.zas re.pla.car.di.sasse°
replacardisassent /ʁəplakaʁdizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.di.zas re.pla.car.di.sasse°n°t°
replacardisasses /ʁəplakaʁdizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.di.zas re.pla.car.di.sasse°s°
replacardisassiez /ʁəplakaʁdizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.di.za.sje re.pla.car.di.sa.ssiez
replacardisassions /ʁəplakaʁdizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.di.za.sjɔ̃ re.pla.car.di.sa.ssions°
replacardise /ʁəplakaʁdiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.diz re.pla.car.dise°
replacardise /ʁəplakaʁdiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.diz re.pla.car.dise°
replacardise /ʁəplakaʁdiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.diz re.pla.car.dise°
replacardise /ʁəplakaʁdiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.diz re.pla.car.dise°
replacardise /ʁəplakaʁdiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.diz re.pla.car.dise°
replacardisent /ʁəplakaʁdiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.diz re.pla.car.dise°n°t°
replacardisent /ʁəplakaʁdiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.diz re.pla.car.dise°n°t°
replacardiser /ʁəplakaʁdize/ infinitif ʁə.pla.kaʁ.di.ze re.pla.car.di.ser
replacardisera /ʁəplakaʁdizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.di.zə.ʁa re.pla.car.di.se.ra
replacardiserai /ʁəplakaʁdizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.di.zə.ʁɛ re.pla.car.di.se.rai
replacardiseraient /ʁəplakaʁdizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.di.zə.ʁɛ re.pla.car.di.se.raie°n°t°
replacardiserais /ʁəplakaʁdizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.di.zə.ʁɛ re.pla.car.di.se.rais°
replacardiserais /ʁəplakaʁdizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.di.zə.ʁɛ re.pla.car.di.se.rais°
replacardiserait /ʁəplakaʁdizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.di.zə.ʁɛ re.pla.car.di.se.rait°
replacardiseras /ʁəplakaʁdizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.di.zə.ʁa re.pla.car.di.se.ras°
replacardiserez /ʁəplakaʁdizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.di.zə.ʁe re.pla.car.di.se.rez
replacardiseriez /ʁəplakaʁdizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.di.zə.ʁje re.pla.car.di.se.riez
replacardiserions /ʁəplakaʁdizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.di.zə.ʁjɔ̃ re.pla.car.di.se.rions°
replacardiserons /ʁəplakaʁdizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.di.zə.ʁɔ̃ re.pla.car.di.se.rons°
replacardiseront /ʁəplakaʁdizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.di.zə.ʁɔ̃ re.pla.car.di.se.ront°
replacardises /ʁəplakaʁdiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.diz re.pla.car.dise°s°
replacardises /ʁəplakaʁdiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.diz re.pla.car.dise°s°
replacardisez /ʁəplakaʁdize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.di.ze re.pla.car.di.sez
replacardisez /ʁəplakaʁdize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.di.ze re.pla.car.di.sez
replacardisiez /ʁəplakaʁdizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.di.zje re.pla.car.di.siez
replacardisiez /ʁəplakaʁdizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.di.zje re.pla.car.di.siez
replacardisions /ʁəplakaʁdizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.di.zjɔ̃ re.pla.car.di.sions°
replacardisions /ʁəplakaʁdizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.di.zjɔ̃ re.pla.car.di.sions°
replacardisons /ʁəplakaʁdizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.di.zɔ̃ re.pla.car.di.sons°
replacardisons /ʁəplakaʁdizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.di.zɔ̃ re.pla.car.di.sons°
replacardisâmes /ʁəplakaʁdizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.di.zam re.pla.car.di.sâme°s°
replacardisât /ʁəplakaʁdiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.di.za re.pla.car.di.sât°
replacardisâtes /ʁəplakaʁdizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.di.zat re.pla.car.di.sâte°s°
replacardisèrent /ʁəplakaʁdizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.di.zɛʁ re.pla.car.di.sère°n°t°
replacardisé /ʁəplakaʁdize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.pla.kaʁ.di.ze re.pla.car.di.sé
replacardisée /ʁəplakaʁdize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.pla.kaʁ.di.ze re.pla.car.di.sée°
replacardisées /ʁəplakaʁdize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.pla.kaʁ.di.ze re.pla.car.di.sée°s°
replacardisés /ʁəplakaʁdize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.pla.kaʁ.di.ze re.pla.car.di.sés°