replacarder

VER — épicène

/ʁəplakaʁde/

Syllabes : ʁə.pla.kaʁ.de Orthocode : re.pla.car.der

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Placarder à nouveau.

Étymologie

De placarder, avec le préfixe re-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
replacarda /ʁəplakaʁda/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.da re.pla.car.da
replacardai /ʁəplakaʁdɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.dɛ re.pla.car.dai
replacardaient /ʁəplakaʁdɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.dɛ re.pla.car.daie°n°t°
replacardais /ʁəplakaʁdɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.dɛ re.pla.car.dais°
replacardais /ʁəplakaʁdɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.dɛ re.pla.car.dais°
replacardait /ʁəplakaʁdɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.dɛ re.pla.car.dait°
replacardant /ʁəplakaʁdɑ̃/ participe, present ʁə.pla.kaʁ.dɑ̃ re.pla.car.dant°
replacardas /ʁəplakaʁda/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.da re.pla.car.das°
replacardasse /ʁəplakaʁdas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.das re.pla.car.dasse°
replacardassent /ʁəplakaʁdas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.das re.pla.car.dasse°n°t°
replacardasses /ʁəplakaʁdas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.das re.pla.car.dasse°s°
replacardassiez /ʁəplakaʁdasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.da.sje re.pla.car.da.ssiez
replacardassions /ʁəplakaʁdasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.da.sjɔ̃ re.pla.car.da.ssions°
replacarde /ʁəplakaʁd/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.pla.kaʁd re.pla.carde°
replacarde /ʁəplakaʁd/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.pla.kaʁd re.pla.carde°
replacarde /ʁəplakaʁd/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.pla.kaʁd re.pla.carde°
replacarde /ʁəplakaʁd/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.pla.kaʁd re.pla.carde°
replacarde /ʁəplakaʁd/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.pla.kaʁd re.pla.carde°
replacardent /ʁəplakaʁd/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁd re.pla.carde°n°t°
replacardent /ʁəplakaʁd/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁd re.pla.carde°n°t°
replacarder /ʁəplakaʁde/ infinitif ʁə.pla.kaʁ.de re.pla.car.der
replacardera /ʁəplakaʁdəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.də.ʁa re.pla.car.de.ra
replacarderai /ʁəplakaʁdʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.dʁɛ re.pla.car.de°rai
replacarderaient /ʁəplakaʁdəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.də.ʁɛ re.pla.car.de.raie°n°t°
replacarderais /ʁəplakaʁdəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.də.ʁɛ re.pla.car.de.rais°
replacarderais /ʁəplakaʁdəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.də.ʁɛ re.pla.car.de.rais°
replacarderait /ʁəplakaʁdəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.də.ʁɛ re.pla.car.de.rait°
replacarderas /ʁəplakaʁdəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.də.ʁa re.pla.car.de.ras°
replacarderez /ʁəplakaʁdəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.də.ʁe re.pla.car.de.rez
replacarderiez /ʁəplakaʁdəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.də.ʁje re.pla.car.de.riez
replacarderions /ʁəplakaʁdəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.də.ʁjɔ̃ re.pla.car.de.rions°
replacarderons /ʁəplakaʁdəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.də.ʁɔ̃ re.pla.car.de.rons°
replacarderont /ʁəplakaʁdəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.də.ʁɔ̃ re.pla.car.de.ront°
replacardes /ʁəplakaʁd/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.pla.kaʁd re.pla.carde°s°
replacardes /ʁəplakaʁd/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.pla.kaʁd re.pla.carde°s°
replacardez /ʁəplakaʁde/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.de re.pla.car.dez
replacardez /ʁəplakaʁde/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.de re.pla.car.dez
replacardiez /ʁəplakaʁdje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.dje re.pla.car.diez
replacardiez /ʁəplakaʁdje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.dje re.pla.car.diez
replacardions /ʁəplakaʁdjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.djɔ̃ re.pla.car.dions°
replacardions /ʁəplakaʁdjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.djɔ̃ re.pla.car.dions°
replacardons /ʁəplakaʁdɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.dɔ̃ re.pla.car.dons°
replacardons /ʁəplakaʁdɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.dɔ̃ re.pla.car.dons°
replacardâmes /ʁəplakaʁdam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.dam re.pla.car.dâme°s°
replacardât /ʁəplakaʁda/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.pla.kaʁ.da re.pla.car.dât°
replacardâtes /ʁəplakaʁdat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.dat re.pla.car.dâte°s°
replacardèrent /ʁəplakaʁdɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.pla.kaʁ.dɛʁ re.pla.car.dère°n°t°
replacardé /ʁəplakaʁde/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.pla.kaʁ.de re.pla.car.dé
replacardée /ʁəplakaʁde/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.pla.kaʁ.de re.pla.car.dée°
replacardées /ʁəplakaʁde/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.pla.kaʁ.de re.pla.car.dée°s°
replacardés /ʁəplakaʁde/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.pla.kaʁ.de re.pla.car.dés°