repirouetter

VER — masculin

/ʁəpiʁwɛte/

Syllabes : ʁə.pi.ʁwɛ.te Orthocode : re.pi.roue.tter

Définitions

  1. 1. Pirouetter à nouveau.
    ben alors s'il s'est remis la tête en haut alors qu'il l'avait en bas, il va repirouetter !

Étymologie

De pirouetter, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
repirouetta /ʁəpiʁwɛta/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.pi.ʁwɛ.ta re.pi.roue.tta
repirouettai /ʁəpiʁwɛtɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.pi.ʁwɛ.tɛ re.pi.roue.ttai
repirouettaient /ʁəpiʁwɛtɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.pi.ʁwɛ.tɛ re.pi.roue.ttaie°n°t°
repirouettais /ʁəpiʁwɛtɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.pi.ʁwɛ.tɛ re.pi.roue.ttais°
repirouettais /ʁəpiʁwɛtɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.pi.ʁwɛ.tɛ re.pi.roue.ttais°
repirouettait /ʁəpiʁwɛtɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.pi.ʁwɛ.tɛ re.pi.roue.ttait°
repirouettant /ʁəpiʁwɛtɑ̃/ participe, present ʁə.pi.ʁwɛ.tɑ̃ re.pi.roue.ttant°
repirouettas /ʁəpiʁwɛta/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.pi.ʁwɛ.ta re.pi.roue.ttas°
repirouettasse /ʁəpiʁwɛtas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.pi.ʁwɛ.tas re.pi.roue.ttasse°
repirouettassent /ʁəpiʁwɛtas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.pi.ʁwɛ.tas re.pi.roue.ttasse°n°t°
repirouettasses /ʁəpiʁwɛtas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.pi.ʁwɛ.tas re.pi.roue.ttasse°s°
repirouettassiez /ʁəpiʁwɛtasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.pi.ʁwɛ.ta.sje re.pi.roue.tta.ssiez
repirouettassions /ʁəpiʁwɛtasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.pi.ʁwɛ.ta.sjɔ̃ re.pi.roue.tta.ssions°
repirouette /ʁəpiʁwɛt/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.pi.ʁwɛt re.pi.rouette°
repirouette /ʁəpiʁwɛt/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.pi.ʁwɛt re.pi.rouette°
repirouette /ʁəpiʁwɛt/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.pi.ʁwɛt re.pi.rouette°
repirouette /ʁəpiʁwɛt/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.pi.ʁwɛt re.pi.rouette°
repirouette /ʁəpiʁwɛt/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.pi.ʁwɛt re.pi.rouette°
repirouettent /ʁəpiʁwɛt/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.pi.ʁwɛt re.pi.rouette°n°t°
repirouettent /ʁəpiʁwɛt/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.pi.ʁwɛt re.pi.rouette°n°t°
repirouetter /ʁəpiʁwɛte/ infinitif ʁə.pi.ʁwɛ.te re.pi.roue.tter
repirouettera /ʁəpiʁwɛtəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.pi.ʁwɛ.tə.ʁa re.pi.roue.tte.ra
repirouetterai /ʁəpiʁwɛtʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.pi.ʁwɛ.tʁɛ re.pi.roue.tte°rai
repirouetteraient /ʁəpiʁwɛtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.pi.ʁwɛ.tə.ʁɛ re.pi.roue.tte.raie°n°t°
repirouetterais /ʁəpiʁwɛtəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.pi.ʁwɛ.tə.ʁɛ re.pi.roue.tte.rais°
repirouetterais /ʁəpiʁwɛtəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.pi.ʁwɛ.tə.ʁɛ re.pi.roue.tte.rais°
repirouetterait /ʁəpiʁwɛtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.pi.ʁwɛ.tə.ʁɛ re.pi.roue.tte.rait°
repirouetteras /ʁəpiʁwɛtəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.pi.ʁwɛ.tə.ʁa re.pi.roue.tte.ras°
repirouetterez /ʁəpiʁwɛtəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.pi.ʁwɛ.tə.ʁe re.pi.roue.tte.rez
repirouetteriez /ʁəpiʁwɛtəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.pi.ʁwɛ.tə.ʁje re.pi.roue.tte.riez
repirouetterions /ʁəpiʁwɛtəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.pi.ʁwɛ.tə.ʁjɔ̃ re.pi.roue.tte.rions°
repirouetterons /ʁəpiʁwɛtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.pi.ʁwɛ.tə.ʁɔ̃ re.pi.roue.tte.rons°
repirouetteront /ʁəpiʁwɛtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.pi.ʁwɛ.tə.ʁɔ̃ re.pi.roue.tte.ront°
repirouettes /ʁəpiʁwɛt/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.pi.ʁwɛt re.pi.rouette°s°
repirouettes /ʁəpiʁwɛt/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.pi.ʁwɛt re.pi.rouette°s°
repirouettez /ʁəpiʁwɛte/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.pi.ʁwɛ.te re.pi.roue.ttez
repirouettez /ʁəpiʁwɛte/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.pi.ʁwɛ.te re.pi.roue.ttez
repirouettiez /ʁəpiʁwɛtje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.pi.ʁwɛ.tje re.pi.roue.ttiez
repirouettiez /ʁəpiʁwɛtje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.pi.ʁwɛ.tje re.pi.roue.ttiez
repirouettions /ʁəpiʁwɛtjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.pi.ʁwɛ.tjɔ̃ re.pi.roue.ttions°
repirouettions /ʁəpiʁwɛtjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.pi.ʁwɛ.tjɔ̃ re.pi.roue.ttions°
repirouettons /ʁəpiʁwɛtɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.pi.ʁwɛ.tɔ̃ re.pi.roue.ttons°
repirouettons /ʁəpiʁwɛtɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.pi.ʁwɛ.tɔ̃ re.pi.roue.ttons°
repirouettâmes /ʁəpiʁwɛtam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.pi.ʁwɛ.tam re.pi.roue.ttâme°s°
repirouettât /ʁəpiʁwɛta/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.pi.ʁwɛ.ta re.pi.roue.ttât°
repirouettâtes /ʁəpiʁwɛtat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.pi.ʁwɛ.tat re.pi.roue.ttâte°s°
repirouettèrent /ʁəpiʁwɛtɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.pi.ʁwɛ.tɛʁ re.pi.roue.ttère°n°t°
repirouetté /ʁəpiʁwɛte/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.pi.ʁwɛ.te re.pi.roue.tté