repicoter

VER — épicène

/ʁəpikote/

Syllabes : ʁə.pi.ko.te Orthocode : re.pi.co.ter

Définitions

  1. 1. Picoter de nouveau.

Étymologie

De picoter, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
repicota /ʁəpikota/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.pi.ko.ta re.pi.co.ta
repicotai /ʁəpikotɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.pi.ko.tɛ re.pi.co.tai
repicotaient /ʁəpikotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.pi.ko.tɛ re.pi.co.taie°n°t°
repicotais /ʁəpikotɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.pi.ko.tɛ re.pi.co.tais°
repicotais /ʁəpikotɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.pi.ko.tɛ re.pi.co.tais°
repicotait /ʁəpikotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.pi.ko.tɛ re.pi.co.tait°
repicotant /ʁəpikotɑ̃/ participe, present ʁə.pi.ko.tɑ̃ re.pi.co.tant°
repicotas /ʁəpikota/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.pi.ko.ta re.pi.co.tas°
repicotasse /ʁəpikotas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.pi.ko.tas re.pi.co.tasse°
repicotassent /ʁəpikotas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.pi.ko.tas re.pi.co.tasse°n°t°
repicotasses /ʁəpikotas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.pi.ko.tas re.pi.co.tasse°s°
repicotassiez /ʁəpikotasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.pi.ko.ta.sje re.pi.co.ta.ssiez
repicotassions /ʁəpikotasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.pi.ko.ta.sjɔ̃ re.pi.co.ta.ssions°
repicote /ʁəpikɔt/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.pi.kɔt re.pi.cote°
repicote /ʁəpikɔt/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.pi.kɔt re.pi.cote°
repicote /ʁəpikɔt/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.pi.kɔt re.pi.cote°
repicote /ʁəpikɔt/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.pi.kɔt re.pi.cote°
repicote /ʁəpikɔt/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.pi.kɔt re.pi.cote°
repicotent /ʁəpikɔt/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.pi.kɔt re.pi.cote°n°t°
repicotent /ʁəpikɔt/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.pi.kɔt re.pi.cote°n°t°
repicoter /ʁəpikote/ infinitif ʁə.pi.ko.te re.pi.co.ter
repicotera /ʁəpikɔtəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.pi.kɔ.tə.ʁa re.pi.co.te.ra
repicoterai /ʁəpikɔtʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.pi.kɔ.tʁɛ re.pi.co.te°rai
repicoteraient /ʁəpikɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.pi.kɔ.tə.ʁɛ re.pi.co.te.raie°n°t°
repicoterais /ʁəpikɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.pi.kɔ.tə.ʁɛ re.pi.co.te.rais°
repicoterais /ʁəpikɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.pi.kɔ.tə.ʁɛ re.pi.co.te.rais°
repicoterait /ʁəpikɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.pi.kɔ.tə.ʁɛ re.pi.co.te.rait°
repicoteras /ʁəpikɔtəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.pi.kɔ.tə.ʁa re.pi.co.te.ras°
repicoterez /ʁəpikɔtəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.pi.kɔ.tə.ʁe re.pi.co.te.rez
repicoteriez /ʁəpikɔtəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.pi.kɔ.tə.ʁje re.pi.co.te.riez
repicoterions /ʁəpikɔtəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.pi.kɔ.tə.ʁjɔ̃ re.pi.co.te.rions°
repicoterons /ʁəpikɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.pi.kɔ.tə.ʁɔ̃ re.pi.co.te.rons°
repicoteront /ʁəpikɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.pi.kɔ.tə.ʁɔ̃ re.pi.co.te.ront°
repicotes /ʁəpikɔt/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.pi.kɔt re.pi.cote°s°
repicotes /ʁəpikɔt/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.pi.kɔt re.pi.cote°s°
repicotez /ʁəpikote/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.pi.ko.te re.pi.co.tez
repicotez /ʁəpikote/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.pi.ko.te re.pi.co.tez
repicotiez /ʁəpikɔtje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.pi.kɔ.tje re.pi.co.tiez
repicotiez /ʁəpikɔtje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.pi.kɔ.tje re.pi.co.tiez
repicotions /ʁəpikɔtjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.pi.kɔ.tjɔ̃ re.pi.co.tions°
repicotions /ʁəpikɔtjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.pi.kɔ.tjɔ̃ re.pi.co.tions°
repicotons /ʁəpikotɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.pi.ko.tɔ̃ re.pi.co.tons°
repicotons /ʁəpikotɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.pi.ko.tɔ̃ re.pi.co.tons°
repicotâmes /ʁəpikotam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.pi.ko.tam re.pi.co.tâme°s°
repicotât /ʁəpikota/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.pi.ko.ta re.pi.co.tât°
repicotâtes /ʁəpikotat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.pi.ko.tat re.pi.co.tâte°s°
repicotèrent /ʁəpikotɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.pi.ko.tɛʁ re.pi.co.tère°n°t°
repicoté /ʁəpikote/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.pi.ko.te re.pi.co.té
repicotée /ʁəpikote/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.pi.ko.te re.pi.co.tée°
repicotées /ʁəpikote/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.pi.ko.te re.pi.co.tée°s°
repicotés /ʁəpikote/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.pi.ko.te re.pi.co.tés°