VER:pron — épicène
/ʁəpavane/
Syllabes : ʁə.pa.va.ne
Orthocode : re.pa.va.ner
Définitions
-
1.
Se pavaner à nouveau.
Il ya des mannequins qui ont eu moins de scrupules à se repavaner dans une fourrure auparavant honnie.
Étymologie
De pavaner, avec le préfixe re-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| (se) repavana | /ʁəpavana/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁə.pa.va.na | re.pa.va.na |
| (me) repavanai | /ʁəpavanɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁə.pa.va.nɛ | re.pa.va.nai |
| (se) repavanaient | /ʁəpavanɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.pa.va.nɛ | re.pa.va.naie°n°t° |
| (me) repavanais | /ʁəpavanɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.pa.va.nɛ | re.pa.va.nais° |
| (te) repavanais | /ʁəpavanɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.pa.va.nɛ | re.pa.va.nais° |
| (se) repavanait | /ʁəpavanɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.pa.va.nɛ | re.pa.va.nait° |
| (se) repavanant | /ʁəpavanɑ̃/ | participe, present | ʁə.pa.va.nɑ̃ | re.pa.va.nant° |
| (te) repavanas | /ʁəpavana/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁə.pa.va.na | re.pa.va.nas° |
| (me) repavanasse | /ʁəpavanas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.pa.va.nas | re.pa.va.nasse° |
| (se) repavanassent | /ʁəpavanas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.pa.va.nas | re.pa.va.nasse°n°t° |
| (te) repavanasses | /ʁəpavanas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.pa.va.nas | re.pa.va.nasse°s° |
| (vous) repavanassiez | /ʁəpavanasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.pa.va.na.sje | re.pa.va.na.ssiez |
| (nous) repavanassions | /ʁəpavanasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.pa.va.na.sjɔ̃ | re.pa.va.na.ssions° |
| (me) repavane | /ʁəpavan/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁə.pa.van | re.pa.vane° |
| (se) repavane | /ʁəpavan/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁə.pa.van | re.pa.vane° |
| (te) repavane | /ʁəpavan/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.pa.van | re.pa.vane° |
| (me) repavane | /ʁəpavan/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁə.pa.van | re.pa.vane° |
| (se) repavane | /ʁəpavan/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁə.pa.van | re.pa.vane° |
| (se) repavanent | /ʁəpavan/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.pa.van | re.pa.vane°n°t° |
| (se) repavanent | /ʁəpavan/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.pa.van | re.pa.vane°n°t° |
| (se) repavaner | /ʁəpavane/ | infinitif | ʁə.pa.va.ne | re.pa.va.ner |
| (se) repavanera | /ʁəpavanəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁə.pa.va.nə.ʁa | re.pa.va.ne.ra |
| (me) repavanerai | /ʁəpavanəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁə.pa.va.nə.ʁɛ | re.pa.va.ne.rai |
| (se) repavaneraient | /ʁəpavanəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁə.pa.va.nə.ʁɛ | re.pa.va.ne.raie°n°t° |
| (me) repavanerais | /ʁəpavanəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁə.pa.va.nə.ʁɛ | re.pa.va.ne.rais° |
| (te) repavanerais | /ʁəpavanəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁə.pa.va.nə.ʁɛ | re.pa.va.ne.rais° |
| (se) repavanerait | /ʁəpavanəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁə.pa.va.nə.ʁɛ | re.pa.va.ne.rait° |
| (te) repavaneras | /ʁəpavanəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁə.pa.va.nə.ʁa | re.pa.va.ne.ras° |
| (vous) repavanerez | /ʁəpavanəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁə.pa.va.nə.ʁe | re.pa.va.ne.rez |
| (vous) repavaneriez | /ʁəpavanəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁə.pa.va.nə.ʁje | re.pa.va.ne.riez |
| (nous) repavanerions | /ʁəpavanəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁə.pa.va.nə.ʁjɔ̃ | re.pa.va.ne.rions° |
| (nous) repavanerons | /ʁəpavanəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁə.pa.va.nə.ʁɔ̃ | re.pa.va.ne.rons° |
| (se) repavaneront | /ʁəpavanəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁə.pa.va.nə.ʁɔ̃ | re.pa.va.ne.ront° |
| (te) repavanes | /ʁəpavan/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.pa.van | re.pa.vane°s° |
| (te) repavanes | /ʁəpavan/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁə.pa.van | re.pa.vane°s° |
| (vous) repavanez | /ʁəpavane/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.pa.va.ne | re.pa.va.nez |
| (vous) repavanez | /ʁəpavane/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.pa.va.ne | re.pa.va.nez |
| (vous) repavaniez | /ʁəpavanje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.pa.va.nje | re.pa.va.niez |
| (vous) repavaniez | /ʁəpavanje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.pa.va.nje | re.pa.va.niez |
| (nous) repavanions | /ʁəpavanjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.pa.va.njɔ̃ | re.pa.va.nions° |
| (nous) repavanions | /ʁəpavanjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.pa.va.njɔ̃ | re.pa.va.nions° |
| (nous) repavanons | /ʁəpavanɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.pa.va.nɔ̃ | re.pa.va.nons° |
| (nous) repavanons | /ʁəpavanɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.pa.va.nɔ̃ | re.pa.va.nons° |
| (nous) repavanâmes | /ʁəpavanam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁə.pa.va.nam | re.pa.va.nâme°s° |
| (se) repavanât | /ʁəpavana/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.pa.va.na | re.pa.va.nât° |
| (vous) repavanâtes | /ʁəpavanat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁə.pa.va.nat | re.pa.va.nâte°s° |
| (se) repavanèrent | /ʁəpavanɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁə.pa.va.nɛʁ | re.pa.va.nère°n°t° |
| (se) repavané | /ʁəpavane/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁə.pa.va.ne | re.pa.va.né |
| (se) repavanée | /ʁəpavane/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁə.pa.va.ne | re.pa.va.née° |
| (se) repavanées | /ʁəpavane/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁə.pa.va.ne | re.pa.va.née°s° |
| (se) repavanés | /ʁəpavane/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁə.pa.va.ne | re.pa.va.nés° |